Dertig jaar lang stond Dan Hageman elke donderdag en zaterdag op het veld van HPSV. Daar verruilden agenten hun uniform voor een voetbalshirt. Na meer dan een eeuw valt het doek voor de Haagse Politie Sport Vereniging. 'Een stukje van mijn leven verdwijnt.'
Op een grauwe woensdagmiddag zwaaien twee agenten de deur van de kantine open. Na een vriendelijke groet verplaatsen ze zich naar de rand van het verlaten voetbalveld, waar niet veel later een drone opstijgt. 'Ideaal, want je hebt de ruimte.' Dan Hageman, het duizenddingendoekje van HPSV, vertelt dat we ons op politieterrein begeven. 'Kijk, als de helikopter nodig is, dan landt die op het veld. En toen Parkpop nog bestond, was dit de uitvalsbasis voor de ME.' Hij kijkt nog eens naar de gemolesteerde grasmat. 'Maar voetbal was altijd de hoofdmoot.'
Gevoetbald wordt er overigens al bijna twee seizoenen niet meer. De boosdoeners? Hongerige kraaien, die het veld tot hun domein hebben gemaakt. In hun zoektocht naar larven rukken de vogels het gras met wortel en al uit de grond. 'Ze ploegen alles om', verzucht Hageman. Een oplossing is er niet. Nieuwe graszoden hebben geen zin, die worden meteen weer van hun plek gelicht. 'En werken met gif mag niet. We kunnen trainen, maar dat moet dan op strookjes. De doelgebieden zijn onbespeelbaar.' Alleen op papier speelt HPSV in de laatste weken van zijn 107-jarige bestaan nog een thuiswedstrijd.
Source: VI Nieuws