De tuinbroek was van oorsprong het uniform van de werkman, maar werd in de jaren zeventig geclaimd door een generatie die zich wilde afzetten tegen conventies. Nu gooit de workwear opnieuw hoge ogen.
De tuinbroek wordt in het Engels dungarees genoemd, een term die verwijst naar de robuuste stof waar hij ooit van werd gemaakt. Fransen spreken van een salopette, een woord dat verwant is aan salope – iets wat vies wordt van het werk.
Het was het uniform van de werkman, de boer en de goudzoeker. Juist die stoere, praktische oorsprong, maakte dat de tuinbroek vanaf de jaren zeventig werd geclaimd door het progressieve deel van wat toen nog zonder ironie het ‘zwakke’ geslacht werd genoemd, bijvoorbeeld door Vara-presentator Sonja Barend.
In de jaren tachtig werd de tuinbroek, aldus Wikipedia, zelfs ‘een stereotiep kledingstuk voor openlijk homoseksuele vrouwen’. Dat juist de paarse variant symbool kwam te staan voor een zekere vijandigheid jegens de man, hebben we te danken aan Jean-Pierre Rawie. Die dichtte:
’t Was in café De Paarse Tuinbroek, waar ik sedert jaar en dag
mijn geluk en mijn fortuin zoek, dat ik jou het eerste zag.
En:
Want waar de liefde aan kapot ging, maanden na die eerste zoen,
was dat jij dat paarse rotding nooit eens van je kont wou doen.
Zanger Lars van Bokhoven verscheen op de rode loper van Tuschinski in een donkere denim tuinbroek die hij opvallend achteloos combineerde met een wit overhemd en een stropdas die het midden houdt tussen vintage en ironie.
Die combinatie trekt de tuinbroek uit zijn oorspronkelijke context en geeft hem een nieuwe lading. De broek is functioneel, bijna grof, terwijl de rest van de outfit flirt met formaliteit – en, in het geval van de loafers en de ringen, zelfs met glamour.
De tuinbroek werd ooit geclaimd door een generatie die zich wilde afzetten tegen conventies. Lars van Bokhoven uit Lieshout lijkt die geschiedenis niet alleen te kennen, maar ook te benutten. Zijn versie is minder ideologisch, maar niet minder geladen. Op de rode loper is een tuinbroek geen protest. Maar wel een risico. En soms is dat hetzelfde.
Met de denim tuinbroek kan natuurlijk gevarieerd worden in kleur en model, maar de basis blijft hetzelfde: een voorpand dat middels twee banden over de schouders, vastgemaakt met gespen, omhoog wordt gehouden. Er zijn ook ontwerpers die met die total denim look spelen, maar uitkomen op onverwachtere constructies. Zoals bijvoorbeeld de overall, in feite gewoon een tuinbroek, maar dan met mouwen (MSML), de lange denim jurk (Torisheju) en vernieuwende uitvoeringen van het double denim duo (FDMTL, Gvlux). De combinatie van peplum top en jeans van Marques Almeida biedt een wat traditioneel vrouwelijker interpretatie van de tuinbroek.
Combineer met wit overhemd, coltrui of nette schoenen. Nooit met méér workwear. Dat is geen stijl, dat is uniform.
Pasvorm is alles. Te strak is geforceerd. Te wijd is slordig.
De belangrijkste regel: bij twijfel, niet doen. Als je voor de spiegel staat en denkt: Kan dit eigenlijk wel?, dan is het antwoord: nee.
Stijlschool is een rubriek in Volkskrant Magazine waarin Stefanie Bottelier en Arno Kantelberg een actueel modeverschijnsel bespreken, wat moeten we dragen en hoe?
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant