Jonge Hongaren hebben nooit een ander bewind gekend dan van de autocraat Viktor Orbán. Opluchting overheerst onder de diaspora in Nederland, hoewel men realistisch blijft. ‘Het wordt een uitdaging om polarisatie te bestrijden en mensen weer bij elkaar te brengen.’
In de kraam van de gebroeders Kovács op een boerenmarkt in het centrum van Amsterdam waan je je iedere woensdag in Hongarije. Huisgerookte kolbász (gedroogde worsten), ingelegde groenten, flessen wijn, paprikacrème voor in de goulash en ganzenvet. De marktkraam van De Smaak van Hongarije heeft voor ieder wat wils.
‘Eten en tradities wil je in stand houden en daar moet je trots op blijven, wie er ook aan de macht is’, vertelt de vriendelijke Robin Kovács (36) van achter zijn kraam. Samen met zijn broer verkoopt hij authentieke Hongaarse producten, waar zowel Nederlanders als Hongaren van smullen.
Al tien jaar staan de Kovács op markten in heel Nederland. En elke dag viel die ene naam wel: Viktor Orbán. Maar vandaag klinkt er een andere: ‘Gefeliciteerd met jullie nieuwe minister-president Péter Magyar’, zegt een klant.
Afgelopen zondag gingen Hongaren massaal naar de stembus en verkozen ze de oppositiepartij Tisza tot winnaar. Met tweederde van de zetels voor de partij van oppositieleider Péter Magyar kwam hiermee een einde aan zestien jaar heerschappij van de autocratische Orbán en zijn Fidesz-partij.
Ook in Nederland gingen Hongaren in groten getale stemmen. Kovács kan het weten, want hij en zijn broer stonden op verkiezingsdag met hun marktkraam bij de ambassade van Hongarije in Den Haag, de enige plaats in Nederland waar fysiek gestemd kon worden.
‘Ik had nooit verwacht dat het zo druk zou worden’, vertelt Kovács. ‘Zo’n zesduizend Hongaren kwamen stemmen, uit alle hoeken van het land.’ Volgens de marktkoopman had iedereen het over verandering.
Een van die kiezers in Den Haag was Eszti Galántai (29). ‘Er hing een fantastische sfeer’, vertelt ze telefonisch. ‘Het was heel duidelijk dat we allemaal op de oppositie gingen stemmen. Het voelde revolutionair.’
Galántai kwam in 2019 naar Nederland om te studeren en werkt nu voor een feministische organisatie. De regering-Orbán was ‘absoluut’ een van de redenen dat ze haar land zeven jaar geleden verliet. ‘Het was duidelijk dat we als jongeren in Hongarije geen kansen en weinig vrijheid hadden en dat het alleen maar erger zou worden.’
Klimaatbeleidsadviseur Csinszka Bene (30) reisde naar Boedapest om haar stem uit te brengen, vertelt ze inmiddels weer terug in Amsterdam. ‘Orbán is meer dan de helft van mijn leven aan de macht geweest. Ik wilde dit historische moment niet missen.’
Met haar Hongaarse vrienden keek ze vol spanning naar de televisie. Iets na negen uur ’s avonds kwam Vége Orbán Viktor 16 éves kormányzásának op het scherm te staan. Het zestien jaar durende bewind van Viktor Orbán is ten einde. ‘We konden onze ogen niet geloven!’
‘De dag na de verkiezingen voelde als een droom. Het is net alsof we afstand hebben gedaan van een gewelddadige relatie.’ De jonge dertiger durft nog niet volledig opgelucht te zijn. ‘Het enige wat we hebben zijn beloftes en hoop.’
Ook Galántai’s verkiezingsavond, die ze met honderd Hongaarse jongeren in Amsterdam vierde, stond al in het teken van hoop. ‘In zijn overwinningsspeech sprak Magyar alle mensen aan die in het buitenland wonen en zei hij: misschien kunnen jullie nu terug naar huis komen. Iedereen in de zaal kreeg tranen in zijn ogen.’
Toen Galántai maandag na de verkiezingsavond wakker werd, voelde ze zich voor het eerst sinds lange tijd trots om Hongaars te zijn.
Maar het wordt een flinke klus om hun geboorteland weer op te bouwen, menen de jonge Hongaren. Het land gaat gebukt onder corruptie, economische malaise en gepolitiseerde rechtspraak en media. Voorlopig blijven ze dus in Nederland.
‘Het enige wat Fidesz heeft gedaan is verdeeldheid creëren en haatzaaien’, zegt Bene. ‘Maar Magyar belooft dat hij iedereen zal vertegenwoordigen, het verdwenen EU-geld zal opsporen en Orbáns kliek ter verantwoording zal roepen. Verantwoording is cruciaal, anders kan dit nog eens gebeuren.’
Alhoewel Galántai wat betreft migratie lijnrecht tegenover Magyar staat, gelooft ze dat hij de enige is die Orbán kon verslaan en blijft ze optimistisch. ‘We hebben nu eindelijk de ruimte om te kijken wat wij voor ons land willen’, zegt de Hongaarse. ‘Wellicht is er over vier of acht jaar wel een kandidaat op wie ik met volle overtuiging kan stemmen.’
In de marktkraam in Amsterdam ziet de 25-jarige Akos Mikolai nog hobbels op de weg. ‘Het wordt een grote uitdaging om de polarisatie en propaganda te bestrijden en mensen weer bij elkaar te brengen. Al jaren horen burgers via de staatsmedia dat migranten en lhbti’ers een grote bedreiging vormen’, zegt hij.
Toch is hij ‘ontzettend blij’, hij heeft zijn hoop gevestigd op zijn eigen generatie: ‘Jonge mensen zijn de verandering. Ik ben ervan overtuigd dat het vanaf nu alleen maar beter kan worden.’
Mikolai gaat niet met lege handen naar huis: de keuze valt op een zachte pittige worst. ‘Ik ken weinig Hongaren hier in Nederland, maar met deze kolbász ga ik de verkiezingsuitslag vieren.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant