Home

Het Colombiaanse drama ‘Horizonte’ ziet er fraai uit, maar blijft een wat abstracte geestvertelling

Enige emotionele kleuring komt van Inés, een moeder die beseft dat haar zoon een monster is.

schrijft voor de Volkskrant over film, met speciale aandacht voor filmmuziek en horror.

Hoe moet een door burgeroorlog verscheurd land omgaan met zijn verleden en heden? Het Colombiaanse drama Horizonte geeft spookachtig gestalte aan die vraag. De overleden Basilio (Claudio Cataño) en zijn eveneens gestorven moeder Inés (Paulina García) zoeken naar Basilio’s vader: een voettocht die hen door een desolaat Colombia voert en die Basilio dwingt om alsnog rekenschap af te leggen voor zijn gruweldaden, als commandant van een doodseskader.

De fraai gefotografeerde, vaak letterlijk in mist gehulde tweede film van César Augusto Acevedo beteugelt zijn onderwerp met cerebrale dialogen, suggestief geluidsontwerp en een magisch realistische beeldtaal. Door het gebrek aan context blijft Horizonte een wat abstracte geestvertelling, waarbij Inés’ perspectief – een moeder die beseft dat haar zoon een monster is – voor enige emotionele kleuring zorgt.

Drama
★★★☆☆
Regie César Augusto Acevedo
Met Claudio Cataño, Paulina García
125 min., in 25 zalen / te zien op Picl.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next