Meer peulvruchten, minder vlees en minder kaas. De nieuwe Schijf van Vijf moet consumenten bewuster maken van gezondheid en milieu. Volkskrant-lezers reageren.
Het devies van de nieuwe Schijf van Vijf: minder vlees, minder kaas en meer peulvruchten. Daar sta ik open voor. Vol belangstelling lees ik de recepten in de Volkskrant om mij over de streep te trekken en mijn voedingspatroon te wijzigen.
Wat lees ik? Week de linzen vier uur, maal ze, dek ze af en laat ze minstens twaalf uur staan rusten. Een recept met Puy- of belugalinzen? Week de tuinbonen zes tot acht uur, kook de bonen vervolgens dertig tot vijfenveertig minuten. Kikkererwten na het weken koken in een hogedrukpan. Mungbonen twintig minuten koken en later onder af en toe roeren nog twintig minuten garen.
Dit gaat ‘m echt niet worden… Mag het een tandje minder exclusief, complex en langdurig? Graag wat makkelijke, snelle huis-, tuin- en keukenrecepten met bekende peulvruchten om gemotiveerd stapjes te zetten in de nieuwe, ‘juiste’ richting.
Lilianne Heemels, ’s-Hertogenbosch
Fijn dat de Volkskrant deze week een creatieve invalshoek kiest om de discussie over ‘minder vlees, meer peulvruchten’ een vrolijke draai te geven. Want wat was de berichtgeving over de nieuwe Schijf van Vijf tot nu toe ongeïnspireerd en somber. Zo van: ja, ze zijn gezonder en beter voor het klimaat, maar wie lust die dingen nou?
Minister Sophie Hermans van Volksgezondheid en het Voedingscentrum zelf haastten zich om te zeggen dat ‘niets hoeft’ en dat verandering van eetgedrag best moeilijk is. En zo dreigden we weer snel over te gaan tot de ongezonde en verspillende orde van de dag.
Van linzensalade tot tuinbonenpuree en Indiase mung dal: de Volkskoks laten zien hoe veelzijdig peulvruchten zijn. Laat dit de eerste stap zijn naar een echte herwaardering van de boon in al z’n vormen.
Na Heel Holland Bakt wordt het tijd voor een tv-programma Wonderen met Bonen. Want peulvruchten kunnen hartstikke leuk en lekker zijn. Ze zijn goedkoper dan vleesvervangers. En anders dan vegetarisch gehakt kan de vleeslobby ze niet verbieden.
Frank Steenkamp, Leiden
Lusten Nederlanders helemaal geen bonen? Gaat de redactie dan nooit naar een supermarkt? De schappen vol blikken, potten en zakken bonen staan daar toch niet voor de sier. En wat te denken van de volksstammen die het hele jaar door snert smikkelen? ‘Ik lust geen bonen’ lijkt me eerder een mening die moet verdoezelen dat je veel vlees wilt blijven eten.
Peter de Leeuw, Leiden
Zes pagina’s peulvruchten. Mijn opa zei het zo’n zeventig jaar geleden iets simpeler: ‘Erwten en bonen zullen de arbeid lonen’.
Keimpe Roosjen, Amsterdam
In het verder uitstekende artikel ‘Blik op bonen’ mis ik één belangrijk recept (en ben ik nogal verbaasd dat dat er niet tussen staat): het makkelijke en smakelijke beans on toast. Witte bonen in tomatensaus opwarmen en op twee geroosterde broodjes doen.
Hele generaties Britten zijn ermee groot geworden en hadden ooit een Rijk waar de zon nooit onder ging. Kun je nagaan.
Len Koetsier, Groningen
Schijf van Vijf: één ons gehakt per week is het advies. Huh? En m’n B12 en ijzer dan?
O ja, ik weet het weer: vegaschijf met toegevoegd B12 en ijzer.
Hennie Voortman, Goor
In de berichtgeving over de nieuwe Schijf van Vijf gaat het vooral over het klimaat. Omdat het eten van dieren zo’n grote impact heeft op het klimaat zouden we dat minder moeten doen, aldus het Voedingscentrum. Tweede meest genoemde argument voor deze nieuwe richtlijn is dat het tevens gezonder is om minder vlees te eten – al is dat natuurlijk allang geen nieuws meer.
Dat het ook voor de miljoenen dieren in de Nederlandse vee-industrie goed nieuws is, wordt nergens genoemd als argument. Integendeel. Op alle nieuwszenders, van commerciële tot publieke omroep, is de teneur dezelfde: de ex-partijleider van de BBB krijgt en neemt weer volop zendtijd om te jeremiëren over de gevolgen voor de boeren als we massaal peulvruchten gaan eten – een nachtmerrie! De voxpopjes op straat laten mensen zien die schrikken van het woord kikkererwten en de bonenboer die liefdevol zijn handen door zijn oogst laat gaan, bekent ondertussen grappend geruststellend dat hij zelf géén bonen eet, hoor.
Het zal op deze wijze nog wel even duren voor de mens zijn karbonaadje inruilt voor een bonenburger (mocht u het toch eens willen proberen, Yvette van Boven heeft een lekker recept).
Janneke Schotveld, Driebergen
Wat een interessante samenhang tussen het artikel over de nieuwe ‘activistische’ Schijf van Vijf en het artikel over ijzertekort bij vrouwen. Met name vegetarisch etende vrouwen lijken een verhoogd risico te lopen.
Ik kom uit een (familie)cultuur, waarin gezond eten vooral ook lekker eten is en maaltijden een gezamenlijk moment van rust vormen. Eten is iets om te delen, proeven en de tijd voor te nemen.
Als ik kijk naar het gemiddelde eetpatroon van een Nederlander, is er niets lekkers aan en meestal ook niets gezonds. Daarmee doel ik zowel op de activistische vegetariër als op de liefhebber van de bitterballencultuur. Vaak wordt alles ook nog in haast naar binnen geschrokt.
Een cultuuromslag kost tijd en begint al in de kindertijd; daar is nog veel winst te behalen. Het zou alvast helpen als eten niet wordt gezien als een noodzakelijk kwaad, maar als een sociaal moment waarvoor je rustig de tijd neemt. Dan wordt het eten vanzelf beter en uiteindelijk ook gezonder, én zijn er ook minder voedingstekorten in tijden van overvloed.
Nora Gerritzen, Oosterhout
Wat een verademing om te lezen dat er eindelijk aandacht is voor het probleem van ijzertekort bij vrouwen. Hoeveel vrouwen lopen er rond met burn-outklachten, terwijl hun vermoeidheid eigenlijk wordt veroorzaakt door een onopgemerkt ijzertekort.
In dezelfde week zien we dat de Schijf van Vijf aangepast is: meer peulvruchten, minder rood vlees. Hoe komen menstruerende vrouwen met deze nieuwe Schijf van Vijf aan genoeg ijzer als ijzer uit dierlijke producten beter wordt opgenomen dan uit plantaardige producten?
In patiëntenfolders voor mensen met ijzertekort wordt juist aangeraden rood vlees te eten. Mij werd door de huisarts aangeraden veel spinazie te eten, maar uiteindelijk moesten er een infuus en een dagelijks supplement aan te pas komen om mijn ijzertekort op te lossen.
Je zou bijna denken dat de algemene voedingsadviezen niet zijn afgestemd op de menstruerende vrouw?
Luce America, Oosterhout
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant