is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Hé, een vrouw als hoofdtrainer van een mannenploeg in de hoogste klasse van een topland. Wat een goed idee, en het is geen toeval dat het gebeurt bij Union Berlin, een rebelse club uit Berlijn, met een rijke cultuur. Marie-Louise Eta, die al binnen Union werkzaam was, maakt het seizoen af, nu de afgang van degradatie dreigt.
Hopelijk is het de aanzet tot meer durf in de hoogste regionen van het voetbal. Laten we eerlijk zijn: veel door mannen gedomineerde werelden snakken naar de stem en de invloed van vrouwen. Van de onderhandelingstafel vol oorlogsretoriek tot het voetbal met schreeuwende mannen vol stress, zeurend om hulp van de VAR.
De voormalige voorzitter Pieter de Waard wilde eens Vera Pauw aanstellen als hoofdtrainer van Telstar. Hoewel Telstar destijds een cultclub pur sang was, een soort Union Berlin in miniatuurformaat, was dit nog net een stap te ver voor conservatieve elementen. Er ontstaat soms discussie waar Sarina Wiegman, bondscoach van de Engelse vrouwen, zou kunnen instromen in de mannenwereld. Go Ahead Eagles? FC Emmen? Nee mensen, allemaal mis. Sarina Wiegman is de succesvolste Nederlandse trainer aller tijden in het voetbal voor landen, en als ze het al zou overwegen, hoort ze bij een topclub te werken.
Meer vrouwen dus, dat is de rode draad van dit stukje. Onmetelijk ver verwijderd van expected goals, de VAR, Mathieu van der Poel, Marianne Vos, Tadej Pogacar en Wout van Aert (ja, mooie koers), waren we tijdens het uitstapje in april met ons vaste clubje Ed, Fabian, Jan, Paul en Simon neergestreken in Catania, op Sicilië, met tussen het eten, drinken en andere culturele uitspattingen door een bezoek aan een non-descript stadionnetje bij Paternò voor een wedstrijd in de Serie D. Voetbal onder de ondergelopen kelder.
Zelfs hier is te zien waarom de ziel van het Italiaanse voetbal is verwond, vanwege drie gemiste WK’s op rij. Een ouderwets stadionnetje zonder voorzieningen, overigens vernoemd naar de op brute wijze vermoorde rechters die de strijd aangingen met de maffia op Sicilië, Falcone en Borsellino. Met de vulkaan Etna en de sneeuw op de top als decor, dat dan weer wel. Blind geren, op het vierde niveau. Bijna kansloos voetbal, met veel te veel verdedigers, zonder creativiteit, met waarheidsgetrouwe imitaties van de aanstellers in de Serie A. Vallen om niets, schreeuwen als een huilend kind dat vraagt om een kusje van moederlief.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Een vrouw met een beetje persoonlijkheid zou hier wonderen kunnen verrichten als trainer, bijvoorbeeld met één simpele opmerking: ‘Weet je wat mannen, we gaan dus niet elke keer liggen janken. Alsjeblieft, stel je niet zo aan.’ Gewoon, een moedige stem, dat is al heel wat.
Moedig is nog zwak uitgedrukt voor de beschermheilige van Catania, de heilig verklaarde Agatha. Als meisje weigerde ze in te gaan op de wensen van een landvoogd, die haar liet martelen en zelfs zover ging haar borsten te laten amputeren, met de dood tot gevolg. Het inspireerde plaatselijke bakkers tot een gebakje in de vorm van een vrouwenborst. Wij aten zondag zo’n lekkernij. Het was een raar gezicht en het smaakte nogal zoet, maar het ging om het eerbetoon aan de dappere vrouw, overal ter wereld.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant