schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
En toen was het er eindelijk. Ruim twee jaar na de geboorte van de Hiqpy-hype is er het eerste album. En ja, het maakt de hooggespannen verwachtingen waar. Slow Death is een verzameling coherente, gloedvolle tracks die duidelijk maakt dat de band, bestaande uit Amsterdamse oud-conservatoriumstudenten, het zeldzame talent heeft om indierocksongs te schrijven die zowel vertrouwd als verrassend klinken.
Van het broeierige Something, waarin een gitaargolf uitgroeit tot een tsunami en uiteenspat in een flonkerende nevel van muziek, tot Vibes Under Arrest, waarin zangeres Abir Hamam zich staande houdt in het oog van de orkaan. De muzikale context schurkt tegen jarennegentiggrunge aan, gekruid met shoegazegalm, terwijl Hamam met haar soepel hoge stem – die aan Gwen Stefani doet denken – elk nummer een poppy mentaliteit geeft.
Wat Hiqpy uitzonderlijk maakt, is dat alles een gevoel voor ambachtelijke precisie en liefde voor detail ademt. Elk nummer wordt met zorg aangekleed en zo naar een hoger plan getild, zonder dat het geforceerd klinkt. De subtiele Arabische zanglijnen in het tweede deel van Vibes Under Arrest, de drumbreak, ondersteund door een koortje in Hedgehug, en Everything met zijn melodieuze bas en verraderlijke gebroken 7/8-maat die toch de suggestie van dansbaarheid geeft totdat je over je eigen benen struikelt. Alleen bij Cruel Code krijg je het gevoel dat de muzikale vondsten het liedje een beetje in de weg zitten. De rest is puntig, precies en prachtig.
Hiqpy
Slow Death of a Good Girl
Pop
★★★★☆
Sony
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant