De beste nieuwe films om deze maand thuis te kijken, van de betere satirische horror tot een Spaanse psychologische thriller die ongekend spannend is.
is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Genoeg leuke films die geen bioscooprelease krijgen, over een eindeloze zoektocht naar pizza bijvoorbeeld, of het lege influencersbestaan. Daarom: de beste nieuwe films om deze maand thuis te kijken deze maand.
Voor films die geen bioscooprelease krijgen, dreigt nogal eens de vergetelheid, vooral omdat de concurrentie op de streamingdiensten moordend is. Des te blijer worden we van het feit dat een van de betere satirische horrorfilms van de afgelopen jaren een vervolg heeft gekregen. In feite is dit dus eigenlijk een dubbele tip, want het loont om te beginnen met Influencer (2022) voordat u Influencers (2026), de vervolgfilm die vanaf deze week te zien is op Pathé Thuis, gaat kijken.
Beide Influencer-films draaien om ‘CW’ (een fantastische Cassandra Naud), een jonge, eenzame vrouw die wanhopig probeert aansluiting te vinden bij generatiegenoten voor wie het hele leven één grote contentmachine is geworden. In de eerste film doet CW dat in nieuwbakken influencersparadijs Thailand, in de tweede film is dat op Bali.
Vooral wanneer blijkt dat de plannen van CW net iets sinisterder zijn dan we in eerste instantie denken, ontaarden de Influencer-films in horrorfilms die helemaal van deze tijd zijn, vooral omdat ze nagenoeg perfect de leegte, de gestoordheid en de eenzaamheid vangen van het huidige socialemediatijdperk. Voeg daar een prettig sociopatische protagonist en een vleugje bloedvergieten aan toe en het resultaat is een heerlijke dubbele portie influencerhorror.
Influencer en Influencers, Pathé Thuis.
Influencer vanaf 15/4 15 ook op Prime Video.
‘Sneeuwt het?’, vraagt een kind aan haar moeder in deze sfeervolle Spaanse psychologische thriller. Helaas voor de gezinsleden blijkt het as te zijn van een bosbrand die zich rap verspreidt door het bos waar hun vakantiehuisje gevestigd is. Na de dood van haar man staat Mara (Belén Cuesta) op het punt om het huisje te verkopen, maar op de verhuisdag is er eerst die grote bosbrand en verdwijnt vervolgens ook nog haar dochter.
Als ze onvindbaar blijkt, gaat de beschuldigende vinger van Mara al snel naar buurman Santiago (Enric Auquer), omdat hij haar dochter vermoedelijk voor het laatst heeft gezien. De wanhopige Mara wordt steeds wantrouwender, vooral omdat de buurman een voorkeur heeft voor alternatieve leef- en geneeswijzen. De zoektocht naar haar dochter krijgt vanaf dat moment het karakter van een soort heksenjacht, waarbij het onconventionele steeds vaker wordt verward met kwaadaardige intenties. En daardoor gaan ook normale mensen steeds extremer gedrag vertonen.
Het wordt allemaal uitstekend uitgespeeld in deze spannende, sterk geacteerde film, waarbij de vraag vooral is hoeveel ruimte er nog is voor empathie en ratio in tijden van nood. Cortafuego is typisch zo’n film die makkelijk kan ondersneeuwen in het immense Netflix-aanbod, en dat zou behoorlijk zonde zijn.
Cortafuego (Engelse titel: Firebreak), op Netflix.
De leukste tijdreisfilm van het jaar tot nu toe, zo mogen we actiekomedie Mike & Nick & Nick & Alice toch wel omschrijven. Crimineel Mike (James Marsden) staat toch even gek te kijken als hij een onalledaags klusje moet uitvoeren voor woekeraar Nick (Vince Vaughn). Maar Mike heeft weinig keus, omdat hij als de dood is dat Nick erachter komt dat hij al maanden vreemdgaat met Nicks vriendin Alice (Elza González). Mike moet iemand drogeren van Nick, maar dan blijkt het slachtoffer, jawel, diezelfde Nick te zijn.
Laten we het erop houden dat er niet één, maar twee Nicks zijn, en dat er een tijdmachine in het spel is. Wat begint als een relatief eenvoudig karweitje, ontaardt zo in een nacht waarin meerdere criminelen hun eigen hachje moeten redden. Daarbij zijn er wel de nodige hindernissen te nemen: we noemen onder meer een confrontatie met een kannibalistische huurmoordenaar.
Regisseur BenDavid Grabinski vliegt het allemaal aan met het grootst mogelijke plezier en knipoogt daarbij naar allerlei films en series, van John Woo-achtige actiescènes tot een minutenlange discussie over Gilmore Girls. Dat de film zo goed werkt, is voor een belangrijk deel de verdienste van Vaughn, die beide Nicks net even anders neerzet en er knap in slaagt om het heerlijk krankzinnige uitgangspunt goed te verkopen.
Mike & Nick & Nick & Alice, op Disney Plus.
Studievrienden Jack en Montgomery zijn schlemielen die op hun universiteit voortdurend worden bestookt door pestende schoolgenoten. Een beetje ontspanning is dus best welkom, en die vinden ze wellicht als ze in hun kamer een oud doosje aantreffen met experimentele drugs.
Die blijken al snel nét wat sterker dan gedacht, en de enige manier om uit de staat van heftige hallucinaties te komen, is het eten van pizza. Ziedaar de missie van de film: zo snel mogelijk twee verdiepingen hoger komen om hun bestelde pizza in ontvangst te nemen.
Het wordt al snel een onmogelijke missie, deels door hun eigen hallucinaties, maar vooral ook door allerlei externe omstandigheden, zoals een groep jonge schoolagenten met iets te veel machtshonger.
Het uitgangspunt leest als een soort sketch die onmogelijk kan worden opgerekt tot hele speelfilm, maar niets blijkt minder waar: Pizza Movie ontpopt zich tot een soort langgerekte Community-aflevering of Superbad voor de TikTokgeneratie. Er gebeurt zó veel in de film dat ik na afloop bekaf was, maar het werkt wel, omdat de vrolijk chaotische energie van debuterend regisseurs Brian McElhaney en Nick Kocher zeer aanstekelijk is.
Pizza Movie, op Disney Plus.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant