In het tragikomische vervolg op A Family Affair diept regisseur Tom Fassaert de relatie uit tussen zijn vader en oom, die het nodige aan (kinder)leed hebben gedeeld.
is filmredacteur van de Volkskrant.
Tien jaar geleden maakte regisseur Tom Fassaert de wereld deelgenoot van de wonderlijke gebroken geschiedenis van zijn familie in zijn Idfa-openingsfilm A Family Affair. Met de stokoude flirterige oma, die haar twee zoons in Nederland achterliet om carrière te maken als mannequin in Zuid-Afrika. En de broers Rob en René, de vader en oom van de filmmaker, die door hun spoorloos verdwenen vader in het kindertehuis waren gedumpt. De jongste werd psycholoog, de oudste dakloos.
Tussen broers, het tragikomische vervolg, diept de relatie tussen de twee zeventigers uit, na het overlijden van hun ‘mama’. Met Rob als de goedmoedig bedilzieke psycholoog uit het boekje, die richting geeft – of dit poogt – aan het ingeteerde bestaan van broer en hoarder René, van wie nog geen snipper papier mag worden weggegooid.
Ook de psycholoog, die zijn broer uit de gesloten inrichting haalde, was ooit een fervent (hobby)filmer, tot er bij zijn echtscheiding iets in hem knakte – wéér een Fassaert-vader die zijn gezin niet bijeen weet te houden. Een last die nu ook drukt op zijn filmende zoon Tom, zelf kersverse vader.
De montage verweeft het oude filmmateriaal knap met het nieuwe: plotse overgangen die nooit abrupt aandoen. Zo krijgen we een gelaagd beeld van de diep ingesleten omgang tussen de broers, die het nodige aan (kinder)leed hebben gedeeld. Ze doen wel wat aan een kibbelende Bert en Ernie denken: de een kurkdroog en angstig, de ander speels en (zelf)onderzoekend.
Halverwege Tussen broers geeft Fassaert zijn film een zetje, als hij zijn vader en oom op pad stuurt om – eindelijk – meer te weten te komen over hun verdwenen vader, ‘want het verhaal is nog niet af’.
In een gammel busje spoeden de broers zich door het land, waar ze opdraven in lokale radioprogramma’s om te vertellen over hun queeste. Het voelt een beetje als etaleren: Fassaert wéét dat dit bruikbare scènes oplevert, met het onderlinge gehannes van Rob en René. Maar de door de regisseur afgedwongen verplaatsing van het verhaal breekt toch ook iets open in deze familiegeschiedenis. Een paar puzzelstukjes, die al een leven lang ontbraken, worden alsnog gelegd.
Zie maar eens níét ontroerd te raken, luisterend naar de broers in het busje.
Documentaire
★★★☆☆
Regie Tom Fassaert
106 min., in 45 zalen.