Speler voor speler is er momenteel geen ploeg te vinden met meer individueel talent dan Barcelona. Een gegeven dat Hansi Flick maximaal probeert uit te buiten door de keuze voor een vrij extreme speelstijl. De Duitse trainer borduurt voort op het werk van zijn voorgangers, maar heeft ook een zichtbare twist aan de speelwijze toegevoegd. Tactische longread over het Barça van Flick.
Hansi Flick bewijst dat geduld ook in het topvoetbal loont. Toen hij in november 2019 als interim het stokje overnam van Niko Kovac bij Bayern München, had hij als eind-vijftiger vooral een reputatie opgebouwd als ideale assistent. Zijn beroemdste ondersteunende klus was natuurlijk onder de vleugels van Joachim Löw, de bondscoach die keer op keer benoemde hoe cruciaal Flicks inbreng op tactisch vlak was geweest bij wereldkampioen Duitsland. In de jaren na die wereldtitel fungeerde Flick als td bij de Duitse bond en 1899 Hoffenheim.
Maar het hoofdtrainerschap had Flick al een behoorlijke poos niet meer uitgeoefend, toen hij plots de leiding kreeg over een serieus goede Bayern-selectie. Sterker, op volwaardig profniveau had hij nog nooit aan het roer gestaan. In de jaren dat hij Hoffenheim (2000-2005) trainde, acteerde die club nog in de Regionalliga van Zuid-Duitsland.
De bijna twee decennia die Flick als assistent had doorgebracht, bleken hem vakinhoudelijk optimaal te hebben klaargestoomd. Het seizoen 2019/20 dat Bayern nog zwalkend startte onder leiding van voorganger Kovac, eindigde met de tweede treble in de illustere clubhistorie.
Waar Flicks dienstverband als bondscoach van Duitsland (2021-2023) een stuk minder florissant verliep, blijkt zijn tweede trainersklus op het (aller)hoogste niveau ook een voltreffer. Want onder zijn leiding oogt Barcelona voor het eerst sinds de piekjaren van Lionel Messi weer als een club die de Champions League kan winnen.
Hoewel het succes van Flick uiteraard behóórlijk geholpen wordt door de doorbraak en ontwikkeling van piepjonge wereldsterren als Lamine Yamal (18), Pau Cubarsí (19) en Pedri (23), is er ook op tactisch vlak een belangrijke kentering zichtbaar bij de Catalanen. Want waar er nog elementen van de aloude huisstijl tiki-taka terug te vinden zijn, is Flick geslaagd een cruciaal element toe te voegen aan die speelstijl: tempo. ‘De traditie hier is om met veel passes te spelen', vertelt Flick in 2024 aan de clubzender op de radio. 'Maar ik wil ook wat vaker dat mijn ploeg recht op het doel af gaat. De focus moet iets meer op scoren komen te liggen.’
Zoals in elk interview met de ietwat gereserveerde Flick, klinkt de 61-jarige Duitser het meest op zijn gemak als hij zijn baan analytisch mag omschrijven. ‘Ik denk niet dat mijn speelwijze enorme veranderingen met zich meebrengt, in vergelijking met de huisstijl van weleer. Want uiteindelijk wil ik hetzelfde wat Barça altijd al heeft gewild: hoog drukzetten en dóór het middenveld van de opponent tot aanvallen komen.’
Als we zijn Barcelona onder het tactische vergrootglas leggen, valt op dat het succesvolle aanvalsspel van zijn ploeg leunt op drie tactische pijlers. (1) Dat wat Flick uit de Xavi-tijd heeft behouden. (2) Dat wat Flick heeft toegevoegd aan de vertrouwde Catalaanse speelstijl. En (3) hoe hij optimale rollen voor sterspelers Lamine Yamal, Raphinha en Pedri heeft ontworpen.
Source: VI Nieuws