Thriller In videogameverfilming ‘Exit 8’ loopt een man ontelbare rondjes door een metrostation op zoek naar de uitgang. Wat hij ook doet, hij komt telkens terug op dezelfde plek. Tenzij hij alle ‘afwijkingen’ vindt. Als kijker begin je onherroepelijk mee te zoeken.
De 'walking man' (Yamato Kochi) die de hoofdpersoon van 'Exit 8' keer op keer tegenkomt in de gang. Staat hij voor de Japanse 'salaryman'?
Exit 8. Regie: Genki Kawamura. Met: Kazunari Ninomiya, Yamato Kochi, Naru Asanuma. Lengte: 95 min.
Te zien in de bioscoop.
Is hij in de hel, het voorgeborchte of is dit het vagevuur? De man die ontelbare rondjes loopt door de blinkend witte metrotunnel zonder de uitgang te vinden weet het niet. De kijker is zelf ook aan het nadenken over hoe de Japanse film Exit 8 te duiden. Is de smetteloze ruimte een metafoor voor de kille moderne maatschappij? Of bedoelen de makers het eindeloos ronddolen meer in existentiële zin?
Exit 8 is een bewerking van de game The Exit 8 uit 2023. Hierin moet de speler terecht zien te komen bij uitgang 8 van een metrostation. Daarbij gelden dezelfde regels als waarop ‘the lost man’ stuit in de film: „Zie geen afwijkingen over het hoofd. Als je afwijkingen constateert, keer dan onmiddellijk terug. Als je geen afwijkingen constateert, keer dan niet terug.”
Na een metrorit die vanuit zijn gezichtspunt is gefilmd loopt de naamloze hoofdpersoon door het wit betegelde gangenstelsel van het station, waar hij al snel in een ‘loop’ terechtkomt. Wat hij ook doet, steeds keert hij terug in de gang met het bordje ‘exit 8’. Tot overmaat van ramp speelt zijn astma op en heeft zijn telefoon geen bereik meer. Maar zodra hij de spelregels opmerkt en deze toepast, gaat het beter. Onderweg komt hij steeds dezelfde man tegen: ‘the walking man’. Ook die wordt een tijdje gevolgd in zijn poging het station te verlaten. Beiden komen een jongetje tegen (‘the boy’) die eveneens op zoek is naar de uitgang.
Een ‘lost man’ (Kazunari Ninomiya) zoekt naar aanwijzingen in een oneindige metrogang.
Als toeschouwer ga je vanzelf meepuzzelen, je wordt zelf een geconcentreerde speler op zoek naar afwijkingen, antwoorden en aanwijzingen. Want die Escher-poster hangt waarschijnlijk niet voor niets in de metrogang. Waarom horen we zoveel babygehuil? Is ‘the walking man’ de belichaming van de Japanse ‘salaryman’, de loyale werknemer die veel te hard werkt en daarbij zichzelf is kwijtgeraakt? Zijn unheimische glimlach is wezenloos en hij draagt een typische kantooroutfit: keurig gestreken wit overhemd, zwarte broek, aktetas in de hand.
Cinefielen zullen verwijzingen ontdekken naar The Shining van Stanley Kubrick, al was het maar vanwege de soepele camerabewegingen door de eindeloze metrogangen. En het steeds terugkerende gele bordje met ‘exit 8’ erop, is dat niet zoiets als de mysterieuze monoliet uit Kubricks 2001: A Space Odyssey? Ook gebeuren er vreemde dingen. Een meisje suggereert dat de ‘salaryman’ al dood is, bloed druipt langs de muren en er duiken enge creaturen op – vrij lelijke special effects.
Het is bijna jammer dat er in het bijzonder intrigerende en fraai gefilmde Exit 8 op het eind toch betekenis ontstaat, waarbij thema’s als (angst voor het) vaderschap, het helpen van anderen en ingrijpen bij misstanden een rol spelen. Met uiteindelijk als vraag aan ons: welke keuzes maken wij op weg naar de uitgang?