is televisierecensent voor de Volkskrant.
Als ik ‘Maarten van Rossum’ typ, sputtert de taalcorrectie van mijn laptop meteen tegen. Bedoel ik niet ‘van Rossem’? Het is veelzeggend voor het populariteitsverschil tussen net-niet-naamgenoten Maarten van Rossem (historicus, brompot en voormalig jurylid van De slimste mens) en Maarten van Rossum (oud-diplomaat en onderhandelingsexpert).
Toch is Van Rossum, die als diplomaat werkte in Afghanistan en Washington, al enige tijd bezig met een serieuze inhaalslag. Afgelopen maand zat hij zeven keer aan tafel bij Eva (Avrotros), meestal om chocola te maken van het geraaskal van Donald Trump.
Maandagavond schoof hij opnieuw aan, omdat de Amerikaanse president op sociale media stampvoetend had geëist dat Iran de ‘fucking Straat van Hormuz’ zou openen.
Een paar uur later was Van Rossum zelfs te zien in de finaleweek van De slimste mens – toch onlosmakelijk verbonden aan die ‘andere’ Van Rossem, hoe goed diens vervanger Paulien Cornelisse ook is.
Je zou kunnen zeggen dat er in medialand ruimte is voor twee Van Rossu/ems. Je kunt het ook anders zien: het tijdperk van Van Rossem loopt op zijn einde, dat van Van Rossum dient zich aan.
Dan dringt de vraag zich op: wat zegt dat over de staat van de wereld?
Weinig goeds. Bij Van Rossem konden media immers altijd aankloppen voor geruststellend gebrom dat het allemaal niet zo’n vaart zal lopen. Vorig jaar zei de historicus nog in Volkskrant Magazine dat hij niet geloofde dat Trump zich zou ontpoppen tot dictator. ‘Als ik nou op één punt een soort vertrouwen heb in Trump, dan is het dat hij geen oorlog gaat voeren.’
Nu de geopolitieke ellende telkens ernstiger blijkt dan gedacht, wordt geloofwaardig relativeren steeds lastiger. Er is bloedserieuze duiding nodig. Daarvoor ben je als talkshow bij diplomaat Van Rossum, die achter elke tirade van Trump een (vaak malafide) ‘strategie’ ontwaart, aan het juiste adres.
‘Instructief boos’, noemde hij Trumps gescheld bij Eva. Al betwijfelde hij of dat, na diens eerdere loze dreigementen, indruk zou maken op Iran. Ook zei Van Rossum te schrikken van de president, die stelde dat Amerika zich alleen moest terugtrekken omdat het Amerikaanse volk dat ‘helaas’ wilde. ‘Eigenlijk geeft hij de schuld aan zijn eigen bevolking’, zei hij. ‘Dat is heel bijzonder.’
Van Rossum sprak de hoop uit dat het allemaal goed zou komen, dat de redelijkheid zou triomferen. Maar dat gaat nog wel even duren, voegde hij eraan toe, omdat andere landen eerst tussenbeide moeten komen. Hij vergeleek de huidige oorlogstaal van Iran en de Verenigde Staten met een escalerende ruzie op een schoolplein. ‘En die loopt zelden goed af’, zei hij ernstig.
Tja. Leek de wereld maar iets meer op de studio van De slimste mens, waarin alles draait om feiten – en Van Rossum verloor omdat hij te weinig wist over het Chinees Nieuwjaar.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant