Het buitenfestivalseizoen is weer geopend. Op een relletje vooraf na was Paaspop als vanouds, met een goedgekozen en hoopgevende line-up. Wie moeten we dit festivalseizoen in de gaten houden?
Het Brabantse festival Paaspop is ieder jaar de vrolijke aftrap van het festivalseizoen, als het weer eigenlijk nog net te koud is, maar de zin al wel heel groot is. Dit jaar begint het festival dankzij een kwalijke actie van de organisatie een stuk minder feestelijk.
Het festival trok de accreditatie in van Omroep Brabant, nadat de omroep van een interview met de festivaldirecteur een video-item maakte met als onderwerp dat het festival niet was uitverkocht. Het item ging ook over de financiële moeilijkheden op de festivalmarkt, en over hoeveel Paaspop-headliner Sean Paul had gekost. Volgens het festival was dat niet de bedoeling en heeft de omroep ‘bewust selectief’ gebruikgemaakt van ‘korte losse quotes die uit de verdere context zijn gerukt’.
Paaspop en Omroep Brabant werkten al jaren samen. Dat het festival meteen de accreditatie van de lokale zender introk, is volgens de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) een kwalijke beslissing.
Al in de pendelbus naar het festivalterrein is vrijdag de video van Omroep Brabant over Paaspop onderwerp van gesprek. Twee vriendinnen, twintigers, verbazen zich over het besluit van het festival.
Even later bij de ingang van het terrein kan er ook om gelachen worden. Een groep vrienden die van de camping komt, vraagt zich af waar de grote Paaspop-letters zijn. ‘Zijn ook al wegbezuinigd, zeker!’
Het houdt de gemoederen niet heel lang bezig, want eenmaal op het terrein is Paaspop als vanouds: de kleine namen op de poster zijn goedgekozen en hoopgevend. We zetten de beste op een rijtje.
Internetgrootheid Jesse Hoefnagels wordt steeds serieuzer met zijn muziek, en dat is heel goed nieuws. Op zijn debuutalbum Glitchway uit 2020 hoorden we al potentie in het gemak waarmee hij zijn teksten over beats liet glijden, maar nog te weinig volwassenheid.
Zijn nieuwste ep Dichter bij de dag, vol clubmelancholie, lost dat helemaal op, en dus staat Jesse Hoefnagels op Paaspop op het podium met een natuurlijke, bescheiden charme, een goede flow en sterke teksten. Hoefnagels kan ook op het podium nog veel groter worden met zijn mix van elektronische pop en hiphop. Ook collega-influencer Rhodé Kok komt nog even het podium op. Dat had muzikaal niet gehoeven, maar werkt goed voor de dynamiek van de show.
Dance, drums en rockgitaartjes: zangeres Ida vindt dat ze alles aan elkaar kan plakken, in volmaakte vrijheid. ‘Hyperpop’, heet het dan al snel, dan kunnen we het weer een beetje bevatten.
Maar dat hoeft helemaal niet. Gewoon naar een show van haar gaan, dan snap je het vanzelf. Ida Weiler – haar naam voluit – maakt energieke pop met direct herkenbare refreinen, op verwarmende dance van haar producer Mazoo en soms zelfs wat oud-Nederlandse trance en hardcore.
Ze zingt veel over mentale kwetsbaarheden, maar met de blik op een zonniger toekomst en in mooie zinnen. ‘Ik ontdek het open water met mezelf aan het roer’, zingt ze bijvoorbeeld in Niemand. Als je haar zo bevrijd ziet dansen op het podium, terwijl ze tóch wonderbaarlijk zuiver blijft zingen, dan geloof je haar ook.
In de vlotte en funky popliedjes van Joël Domingos herken je iets van zijn Kaapverdische roots, maar vooral ook het persoonlijke liedwerk van Billy Joel, dat hij in zijn jeugd samen met zijn moeder beluisterde en analyseerde. De liedjes van Domingos zijn ook verhalend en zitten tekstueel goed in elkaar, met lekkere meezingrefreinen die ook de liefhebbers van het Nederlandstalige levensliederenrepertoire plezier zullen doen.
Hij leidt ze op Paaspop ook nog leuk in: ‘Hebben jullie weleens een relatie gehad met iemand waarvan je ouders zeiden: meh, liever niet?’ Zaal roept: ‘Ja’. Domingos: ‘Nou, daar heb ik een liedje over geschreven. En het is een banger.’ Dat is niet eens overdreven, kun je constateren als je de Roxy-tent daarna ziet springen op zijn hyperaanstekelijke Houden van mij.
Sabina Nurijeva werd geboren in Oezbekistan, emigreerde naar België en laat zich nu, als grote dancepopbelofte, Chibi Ichigo noemen, wat Japans is voor ‘kleine aardbei’. Op Paaspop zie je haar die ‘belofte’ helemaal waarmaken. Zij begint haar show in een bijna lege Roxy-tent. Maar die stroomt per track voller en iedereen die de Roxy binnenloopt, blijft ook staan. Of liever: dansen, tot de allerlaatste track.
Chibi Ichigo maakt overdonderende en soms echt snoeiharde dance vol hardcore, techno en zelfs big beats uit het oeuvre van The Chemical Brothers. Haar pompende technotrack Obsessed laat het tentzeil wapperen en je zou bijna vergeten naar de tekst te luisteren, die ze op een wonderlijk zachte, maar toch indringende manier door de beats laat zweven. ‘Hou een beetje afstand, oké?’, is haar boodschap aan een obsessieve figuur die net iets te opdringerige appjes stuurt. Feestelijk, met bloedserieuze randjes.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant