is buitenlandredacteur van de Volkskrant en schrijft over de EU en internationale samenwerking. Hij woont in Berlijn.
Donald Trumps amateuristische oorlog raakt de hele wereld, maar vooral de Iraanse burgers. Die zitten klem tussen wrede heersers in binnen- en buitenland.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
In alle opwinding over stijgende energieprijzen en Trumps dreigementen aan het adres van de Navo wordt al snel vergeten wie de hoogste prijs betaalt voor de oorlog: het Iraanse volk dat klem zit tussen een barbaars regime en de Amerikaans-Israëlische bombardementen.
Van meet af aan was duidelijk dat de oorlog tegen Iran niet alleen een schending was van het internationaal recht, maar ook een enorme sprong in het duister. Toch bestond ook de hoop, in Iran en daarbuiten, dat de aanvallen de ayatollahs een laatste zetje konden geven, waardoor een einde zou komen aan 47 jaar onmenselijk theocratisch bewind.
Vijf weken later zit het Iraanse regime nog altijd vast in het zadel en praat de Amerikaanse president Donald Trump niet meer over regime change. Het is moeilijk om een beeld te krijgen van de situatie in het land, maar volgens sommige berichten neemt de steun voor de ayatollahs zelfs toe als gevolg van het Amerikaans-Israëlische geweld.
Zo zijn veel Iraniërs overgeleverd aan wrede heersers in binnen- en buitenland. In de eerste plaats aan de Iraanse regering zelf, die elk protest meedogenloos onderdrukt. Maar ook aan de Israëlische regering van premier Benjamin Netanyahu en zijn extreemrechtse bondgenoten die maar een doel hebben: Iran zo veel mogelijk verzwakken, zonder enige consideratie met de burgerbevolking, zonder enige belangstelling voor de leefbaarheid van het land na de oorlog.
En aan de Amerikaanse president Donald Trump die op zijn kenmerkende ordinaire manier dreigde Iran ‘terug te bombarderen naar het stenen tijdperk, waar het thuishoort’. De Verenigde Staten en Israël zijn daar overigens al mee begonnen, onder meer door een belangrijk medisch onderzoekscentrum te bombarderen. Daarnaast dreigde Trump het leven van Iraanse burgers nog zwaarder te maken door energiecentrales aan te vallen, hetgeen neer zou komen op een oorlogsmisdaad.
Nog meer dan Trump beleeft de Amerikaanse minister van Oorlog Pete Hegseth openlijk lust aan de strijd. In het Pentagon bad de christelijke nationalist Hegseth om de steun van God om ‘geweld en dood op de vijand te laten regenen’. Paus Leo XIV wees de Amerikaanse minister terecht: ‘God weigert de gebeden van leiders met bloed aan hun handen.’ De paus predikte een boodschap van vrede, waar Hegseths christelijk nationalisme geweld tegen anderen verheerlijkt.
In een warrige televisietoespraak maakte Trump deze week slechts één ding duidelijk: dat hij geen uitweg ziet uit de chaos die hij zelf heeft gecreëerd. Ondanks al zijn grootspraak verkeert hij in moeilijkheden. Zijn populariteit is tot een dieptepunt gedaald, mede doordat zijn oorlog het leven duurder heeft gemaakt. Als hij wegloopt uit de oorlog, lijdt hij gezichtsverlies. Als hij de situatie laat escaleren door grondtroepen in te zetten, breekt hij zijn belofte om een einde te maken aan de forever wars. Een deal met Iran lijkt ver weg.
Donald Trump gelooft dat er geen grenzen aan zijn macht zijn, behalve zijn eigen wil. Maar in Iran stuit hij op de weerbarstigheid van de wereld. De hele wereld wordt geraakt door deze ondoordachte, slecht voorbereide oorlog, maar de Iraanse bevolking betaalt de hoogste prijs voor het Amerikaanse amateurisme.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant