TV-recensie De oorlog in het Midden-Oosten is bijna afgelopen, zag onze televisie-recensent bij Business Class. Presentator Harry Mens spiekte de toekomst in met behulp van spiritueel coach Liesbeth van Dijk.
Liesbeth van Dijk, de huisparagnost van 'Business Class'.
Je zou het niet zeggen als je gisteravond de tv aan had staan, maar de oorlog in het Midden-Oosten is al bijna afgelopen. Het kan nu niet lang meer duren. Meewarig luisterde ik naar de nerveuze toon in nieuws- en actualiteitenprogramma’s, waar werd bediscussieerd of daddy vannacht, om drie uur Nederlandse tijd, dan toch écht uit de NAVO zou stappen, alle lieve appjes van Mark Rutte ten spijt. En wat voor gevolgen dat wel niet zou hebben: voor de oorlog, voor Europa, voor de hele wereld. Echt zonde, zo’n avond vol onnodige zorgen. Had geen van deze mensen dan zondagochtend naar RTL7 gekeken?
Daar had presentator Harry Mens de toekomst ingespiekt met behulp van spiritueel coach Liesbeth van Dijk, de huisparagnost van Business Class. In Business Class schuiven ieder weekend gasten aan om het laatste zakelijke nieuws te bespreken of zichzelf te promoten. Het is een gesponsord programma: sommige gasten betalen voor hun eigen interview. Maar dat zal voor Van Dijk niet het geval zijn, want zij hekelt het materiële. We zijn een samenleving in verval, zag Van Dijk; we willen steeds meer en kunnen steeds minder. Zelfs het kauwen verleren we. „Er worden kinderen geboren… zonder sníjkiezen”, zei Van Dijk. Haar rode hangoorbellen trilden een beetje van opwinding. Met die tanden was ze iets groots op het spoor.
Hoe het verval van de samenleving precies samenging met vrede in het Midden-Oosten begreep ik niet zo goed, maar soms moet je positief nieuws gewoon nemen voor wat het is. „Hoelang gaat het nog duren daar?”, vroeg Mens. „Nah”, zei Van Dijk. „Dit is wel aan het aflopen.” Zou „het volk” worden bevrijd? Zeker wel. En wie de nieuwe leider zou worden in Iran wist ze ook. „De zoon van een prins.” Mooi, mooi. Maar Mens was er toch nog niet helemaal gerust op. „Komt er eerst nog een bloedbad, voor ’t opgelost is?” „Nee”, zei Van Dijk. „Bloedbad is klaar.”
Ze moest even iets uit de kosmos trekken nu; ze vouwde haar handen samen en richtte haar ogen naar het plafond. „Even voelen… Ik krijg er een heel rustig gevoel bij. Dat het afloopt, ja.” „Nou, fijn”, zei Mens. „En weet je wat ook nog zo is?”, vroeg Van Dijk. „Als mensen willen investeren… Ik zie ook heel veel nieuwe vormen van energie.” Algenenergie, daar kon je je geld wel op inzetten. Mens bedankte haar vriendelijk en meldde aan de kijker dat die zelf ook consulten bij Van Dijk kon boeken. „Maar ik doe er niet veel meer”, zuchtte ze. „Het kost me heel veel energie.”
Het is nobel dat Van Dijk toch geregeld zichzelf uitput op RTL7 om de toekomst van de wereld en de goudbeurs te voorspellen (en de rechtszaak van Ali B: voor hem voorzag ze „een piepklein taakstrafje”). En des te frustrerender is het dat er zo slecht naar haar wordt geluisterd.
De welingelichte kijker liet de Amerika-items woensdagavond uiteindelijk maar links liggen en verplaatste de aandacht voor wat kameraadschap naar De Bondgenoten. Twee oud-deelnemers aan het realityspelprogramma waren aangeschoven bij Shownieuws. Bondgenoot Salar was pas kort uit het spel en was tijdens zijn deelname een relatie begonnen met een medekandidaat, die op dat moment al een vriend had. Het was voorgekomen dat Salar en zijn nieuwe vlam een slipper aan hun slaapkamerdeur hadden gehangen. Dat betekende dan: wij zijn even bezig. Dat had ik nou allemaal gemist, omdat ik zo veel tijd had verkwist aan talkshows kijken waarin men altijd achterliep op Liesbeth van Dijk.
Ik liet me verleiden tot een paar oude afleveringen van De Bondgenoten, hopend op meer slippertjes, en kreeg daardoor helaas nog een stukje van Trumps nachtelijke toespraak mee. Hij zou oorlog blijven voeren, zei hij. Chaos aanrichten. En ik kon alleen maar hoofdschuddend toekijken: deze man had ook al niet naar Business Class gekeken.
Volg de laatste politieke ontwikkelingen in de VS op de voet