De lezersbrieven, over wandelen en ademhalingsoefeningen, mini-autootjes zoals de Biro, de e-bike, accijns en het openbaar vervoer, de oorlog in Iran en het risico van een extra tandenborstel.
Jaren geleden ging ik mee met een georganiseerde wandelreis. Ik was al 50, niet erg geoefend en ook niet op wandelen gebouwd. Hijgend liep ik een berg op, mijn hart klopte in mijn keel en ik werd door diverse groepsgenoten gepasseerd. Een van hen hield even in en zij gaf mij toen het meest waardevolle advies dat ik mijn hele leven heb gekregen: ‘Je moet niet hijgen, maar blazen!’
Ik zal niet zeggen dat ik sindsdien als een hinde de berg op vloog, maar ik was nooit meer buiten adem en mijn hart klopte nooit meer in mijn keel. Inmiddels ben ik 80 en bergwandelingen zitten er niet meer in. Maar bij alles wat mij zwaar valt, begin ik automatisch – soms zacht, soms hard – te blazen, zonder mij af te vragen of ik aan het in- of aan het uitademen ben.
En als ik anderen over ademhalingsoefeningen hoor, bijvoorbeeld als het over hartritmestoornissen gaat of ademcoaches, dan denk ik: doe niet zo moeilijk. Gewoon niet hijgen, maar blazen!?
Anneke Klein, Bergen
Moet je je eens voorstellen over een jaar of vijf, als al die modieuze Vespa-rijders hun scooter hebben ingeruild voor zo’n geinig klein e-autootje. Trouwens, álle bromfietsrijders (ruim 500 duizend) willen wel lekker droog overkomen. En ook nog eens superveilig de nacht door, in je elektrische mini-autootje!
Als dan eenmaal de tweedehandsmarkt tot bloei komt, krijgen we weer een overheid die handenwringend langs de kant staat en zich afvraagt hoe het zo uit de hand heeft kunnen lopen. Eerst de e-bike, toen de fatbike en nu dan een overdekte dikmaker erbij. Hoe Nederland fietsland ten onder gaat door onduidelijk en labbekakkerig overheidsbeleid.
Harry Jansen, Santpoort Zuid
Als fervent e-bikegebruiker en fitte 75-plusser wil ik reageren op de brief van Jan Leunissen. Het stoort mij al tijden dat de e-bike wordt weggezet als een soort elektrische brommer die je moeiteloos vervoert en waarbij je ook nog eens milieu-onvriendelijk bezig bent. Zonder e-bike zou ik mijn boodschappen met de auto halen en geen lange, leuke fietstochten maken. Niemand verplicht je om altijd in turbostand te fietsen, wat ik ook zelden doe.
In het onderzoek naar de e-bike komt naar voren dat je 75 procent energie verbruikt bij de ecostand, en dus niet 25 procent. De e-bike is zeker niet voor alle gebruikers een goed alternatief voor de gewone fiets, maar voor de ouder wordende mens is deze, bij goed gebruik, een uitkomst.
Hilde Matheron, Koekange
Ik lees dat een extra accijnsverlaging op benzine 1,5 miljard euro per jaar zou kosten. Wat zou er gebeuren als dit geld geïnvesteerd wordt in het openbaar vervoer? Een trein-, metro- of (regio)busticket zou goedkoper worden en betaalbaarder voor mensen die er afhankelijk van zijn.
De grote groep mensen in Nederland die prima in staat zijn om de huidige brandstofprijzen te kunnen betalen, kunnen vervolgens zelf besluiten of ze de auto gebruiken of niet.
Peter Oosterhoff, Zwolle
Dankjewel Mina Etemad voor je prachtige stuk ‘Als de lente komt’. Ik heb het met een brok in mijn keel zitten lezen. Ik zou jou en je volk woorden willen sturen van troost en medeleven, maar alle woorden schieten tekort. Ik sluit me aan bij je wens dat uiteindelijk de lente weer door zal breken, dat hoop ik met jou.
Lia de Kok, Breukelen
Vanwaar steeds die aandacht voor het Nederlands elftal in de voorbereiding van het wereldkampioenschap in de VS? ‘We’ gaan toch zeker niet voetballen in een land in oorlog? Toch?
John Claassen, Zoetermeer
Altijd licht bevreesd voor controle door ‘de Bijstand’ was ik in de jaren tachtig, toen ik als sollicitant meestal moest concurreren met meer dan honderd anderen voor die ene baan. Bleef iemand slapen, dan vooral geen extra tandenborstel bij de wastafel laten liggen, want ik woonde gelijkvloers en had inkijk.
Hoe anders gaat de gemeente Den Haag om met mogelijke fraude door gemeenteraadslid Massimo Etalle (FvD), die wellicht meer dan negen maanden onwettig in de raad heeft gezeten. Hier heet het ‘niet opportuun’ om dat te onderzoeken.
Paula Breeman, Leiden
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant