is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland.
De stemmen in zijn hoofd zeiden dat hij moest schieten. Als hij drie mensen doodde, dan zou hij geld krijgen. Dat vertelt Sendric S. woensdag in afgemeten zinnen in de rechtbank in Rotterdam. De rechter vraagt of dat geld er ooit is gekomen. ‘Nee, dat is het moeilijke eraan’, zegt S. ‘Het is niet gekomen, natuurlijk. Het was nep, de stemmen.’
De 25-jarige S. staat terecht, omdat hij eind 2024 en begin 2025 drie mannen heeft doodgeschoten in de Rotterdamse wijk IJsselmonde. De slachtoffers waren 58, 63 en 81 jaar. Tegenover de politie en in de rechtbank heeft S. bekend.
Na het derde dodelijke schietincident, op 2 januari 2025, sloeg de schrik in de wijk toe. Voor de politie werd duidelijk dat er mogelijk een seriemoordenaar rondliep. De autoriteiten activeerden een protocol dat normaal alleen bij terrorisme wordt gebruikt. Bewoners van IJsselmonde kregen het dringende advies om niet alleen de straat op te gaan, een voor Nederlandse begrippen ongekende maatregel.
Aanvankelijk richtte het onderzoek zich op een 20-jarige Amsterdammer, die later de wapenhandelaar bleek te zijn. Hij wees de politie op het Snapchat-account van de verdachte. Via Snapchat kreeg de politie een e-mailadres, telefoonnummer en geboortedatum. Nadat de politie een foto van S. verspreidde, werd hij herkend in een supermarkt. Later die avond volgde zijn arrestatie.
Tijdens het politieonderzoek kwam nog een andere zaak boven water. S. bleek ook betrokken bij een eerder steekincident. Hij bekende dat hij in juni 2024 een dakloze man meermalen in rug en gezicht had gestoken. Het slachtoffer overleefde die aanval.
Woensdag stelt de rechter zijn vragen zo simpel mogelijk. Als hij aan S. vraagt of hij de eigenaar was van het vuurwapen, ontkent hij aanvankelijk. Hij had het pistool immers van iemand anders gekocht.
Soms lijkt S. niet goed te weten hoe hij zijn antwoorden moet formuleren. Zoals wanneer hij verklaart dat hij expres oudere mannen uitkoos als slachtoffer. ‘Dat is iets fijner als je zelf ook een man bent. Dat is eerlijker. Het is sowieso niet eerlijk, maar het ziet er eerlijker uit.’
Hoewel hij niet onbeleefd is, toont hij weinig emotie. Als de rechter vraagt of hij het achteraf erg vond dat hij een slachtoffer had doodgeschoten, zegt hij: ‘Eigenlijk wel ja, maar ik kon ermee doorgaan.’
S. werd geboren op Curaçao en verhuisde op jonge leeftijd naar Nederland. Volgens deskundigen van het Pieter Baan Centrum (PBC) is hij als kind verwaarloosd. Hij woonde telkens ergens anders: bij zijn moeder, opa, een crisispleeggezin, een tante.
Na het behalen van een vmbo-kaderdiploma lukte het hem niet zijn leven op de rit te krijgen. Hij maakte verschillende opleidingen niet af, raakte in de schulden en begon veel te blowen, tot drie joints per dag.
Volgens de deskundigen is S. beperkt intelligent en lijdt hij aan schizofrenie. Hij lacht soms in zichzelf en kan verward overkomen. Tegelijk noemen ze hem atypisch. Hij is volgens hen ‘geen vechtersbaas of iemand met een kort lontje’, zoals zij vaker zien bij verdachten van zulke zware geweldsdelicten.
De onderzoekers concluderen dat S. tijdens het plegen van zijn daden sterk verminderd ontoerekeningsvatbaar was. Omdat hij volgens hen ‘ernstig psychiatrisch ziek’ is en waarschijnlijk blijvend afhankelijk zal zijn van begeleiding en toezicht, adviseren zij de rechtbank om tbs met dwangverpleging op te leggen.
Voor de vrouw van de 81-jarige Bram, die ’s ochtends een rondje naar de apotheek maakte en nooit meer thuis kwam, biedt het allemaal weinig troost. In de rechtbank vraagt ze S. om haar aan te kijken. ‘Jij hebt mijn Bram op klaarlichte dag en zonder reden uit het leven gerukt. Mijn steun en toeverlaat, al 65 jaar. Ik beleef elke dag opnieuw hoe ik Bram in het ziekenhuis zag. Door jou.’
S. kijkt haar aan, ogenschijnlijk zonder veel emotie. ‘Het spijt me mevrouw, ik begrijp uw verhaal.’ Vrijdag gaat de zaak verder; dan zal het OM de strafeis formuleren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant