schrijft voor de Volkskrant over popmuziek.
Dua Lipa, Lorde, Charli XCX, Taylor Swift. De grote popvrouwen van nu hebben, gevraagd naar hun voorbeelden, allemaal weleens Robyn genoemd, de Zweedse ‘Queen of Sad Bangers’ die met haar electropop sinds 1995 de weg heeft geplaveid.
Robin Carlsson is inmiddels 46 en heeft, net als de vorige keer, acht jaar de tijd genomen voor een nieuw album: Sexistential. De titeltrack benoemt een van de redenen waarom het zo lang duurde: ze is toch nog moeder geworden (een zoon, via ivf, in 2020). Blow My Mind is tedere moederliefde, maar wel vanaf de dansvloer: ‘I’m still having fun!’
Op de hoesfoto’s laat ze haar lijf zien, in de liedjes haar ziel: hier ben ik, take it or leave it. Baren, therapie, telefoonseks, het komt allemaal aan de orde.
Is Sucker for Love Charli XCX-achtig? Dan draai je het dus om. Dit is Robyns eigen terrein, maar ze ontdekte er nieuwe hoekjes van: J-pop, hyperpop, struikelende glitch in Really Real. Het eindproduct is stijlvol en autonoom als altijd, ook dankzij Klas Åhlund, haar trouwe producer.
Robyn
Sexistential
Pop
★★★★☆
Konichiwa/Beggars
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant