is filmrecensent en schrijft een column over hedendaagse beeldcultuur.
In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. Hele generaties kennen Chuck Norris alleen van de plaatjes op internet. Maar is de grap ongemerkt weer serieus geworden?
‘Chuck Norris slaapt niet. Hij wacht.’
‘Chuck Norris doet geen push-ups. Hij duwt de aarde weg.’
‘Chuck Norris draait de douchekraan niet open. Hij staart ernaar tot die begint te huilen.’
De 19 maart overleden actieheld laat niet alleen een serie- en filmoeuvre achter, maar ook een niet te onderschatten popculturele erfenis. Hij stond aan de wieg van wat wel eens de allereerste meme geweest kan zijn.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Onbedoeld, dat wel. In 2005 bouwde de verveelde scholier Ian Spector een soort plaatjes-tekstgenerator, geïnspireerd door dit soort grappen over Vin Diesel die hij las op een forum. Over welke andere beroemdheden je dit soort grappen over hypermasculiniteit zou kunnen maken, vroeg hij in een oproep.
Eén kandidaat stak met kop en schouders boven iedereen uit: Chuck Norris. Hij bleek zo geschikt dat mensen er geen genoeg van kregen, waardoor er inmiddels hele generaties zijn die Norris alleen kennen van plaatjes van internet.
Waarom? Zie het en je snapt dat. Norris was de belichaming van de gedateerde actieheld. Het waren de jaren dat filmhelden geliktere types werden, met iets meer emotionele diepgang; denk aan Jason Bourne. Norris vertegenwoordigt een tijd dat mannen nog mannen waren, met baard en borsthaar, zonder tekst of emoties.
Bonus: poseren is niet zijn sterkste kant. ‘Ik weet zelf ook niet wat ik hier sta te doen met open jeanshemd en cowboyhoed’, lijken zijn ogen vaak te zeggen. Dat is goud, in combinatie met die ronkende teksten. De Chuck Norris-meme drijft zo liefdevol en nostalgisch de spot met zijn type machoman.
In eerste instantie klaagde Norris Spector aan; later omarmde hij de zogeheten ‘Chuck Norris facts’. In Expendables 2 recyclet hij een van de bekendste grappen: ‘Ik hoorde dat je gebeten was door een cobra?’, vraagt Sylvester Stallone. Klopt, zegt Norris ernstig. ‘En na vijf dagen van gruwelijke pijn stierf de cobra.’
De meme leverde Norris bovendien een intrigerende vakantie op. Onder militairen bleek de meme zo populair, vertelde hij filmtijdschrift Empire in 2012, dat ze hem bléven smeken of hij eens bij ze langs zou willen komen in Irak. Zo bracht hij kerst door in de barakken. ‘Mijn naam stond op de loop van een van de tanks. Ik mocht erin, en heb een granaat afgevuurd op een stel opstandelingen.’
Veel mensen gedood?
Norris lacht hard. ‘Geen idee... Die granaat legt zo’n 15 kilometer af.’
Moet je deze interactie nu zo ironisch interpreteren als de memes? Ik hoop van wel – het is vrij griezelig als je het serieus neemt. Het wonderlijke is: je wéét het tegenwoordig niet meer. De overdreven masculiene statements worden momenteel humorloos ingezet in memes vanuit rechtse hoek. De Chuck Norris facts kunnen daarvoor weleens het fundament hebben gelegd, en dan valt er toch minder om te lachen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant