is chef van de politieke redactie.
Veel lokale bestuurders hebben moeite om het voorrangsbeleid te verkopen, maar met afschaffing alleen is niemand geholpen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Het is te hopen dat Elanor Boekholt-O’Sullivan niet al te onbevangen aan haar ministerschap is begonnen. De golf van misogyne haat die sinds vrijdag via de sociale media over haar heen spoelt, gaat alweer alle perken te buiten. PVV-leider Wilders zette zoals gebruikelijk de sluizen open (‘Kaag 2.0’), waarna diens aanhang (‘Galwijf. Vreselijk mens. Ziek wijf. Heks.’) zich weer vrij voelde om los te gaan.
De nieuwe minister van Volkshuisvesting maakte vrijdag werk van een afspraak uit het nieuwe regeerakkoord: ze trok het wetsvoorstel in waarmee het kabinet-Schoof nog van plan was om statushouders te schrappen van de lijst met doelgroepen die voorrang kunnen krijgen bij de verdeling van sociale huurwoningen.
Wilders kopte de voorzet dankbaar in, natuurlijk in de wetenschap dat vorige week in veel gemeenteraden juist de partijen gegroeid zijn die ook bezwaar maken tegen die voorrangsregeling. ‘Nederlanders worden opnieuw gediscrimineerd en vreemdelingen op één gezet’, aldus de PVV-leider.
De waarheid is dat veel mensen het inderdaad zo zullen voelen. Het permanente woningtekort gaat slecht samen met de komst van nog altijd achthonderd à duizend asielzoekers per week, van wie velen de vluchtelingenstatus krijgen en dus recht hebben op woonruimte.
Van de sociale huurwoningen die aan starters worden toegewezen gaat volgens de laatste betrouwbare cijfers een vijfde deel naar statushouders. Veel lokale bestuurders hebben moeite om dat te verkopen aan hun inwoners die op de wachtlijst staan.
Die situatie is voor gemeentebesturen al ingewikkeld genoeg, maar het kabinet-Schoof deed er namens de rijksoverheid nog een schepje bovenop: zonder al echt iets te veranderen aan het asielbeleid of iets te doen aan de overvolle asielzoekerscentra, was daar opeens het plan om de voorrangsregeling te schrappen.
Aan de ene kant kregen wethouders vanuit Den Haag dus het dringende verzoek om de azc’s te ontlasten en zoveel mogelijk woonruimte voor statushouders te vinden, aan de andere kant het signaal dat dat niet ten koste mocht gaan van andere mensen.
Er zijn twee mogelijke uitwegen. Eén: zorgen dat er minder asielzoekers komen. Maar daarover is de afgelopen jaren wel veel gepraat in Den Haag, maar er is weinig aan gedaan. Het kabinet-Jetten moet eerst maar eens zien dat het de asielwetgeving die Wilders uit zijn handen liet vallen dit voorjaar door de Eerste Kamer krijgt.
Twee: het snel bouwen van heel veel extra woningen. Maar ook daar is de rijksoverheid zelf een sta-in-de-weg, omdat het stikstofprobleem en de overbelasting van het elektriciteitsnet onvoldoende zijn aangepakt, waardoor de bouw van al een half miljoen woningen vertraging oploopt of helemaal van de baan is.
In electoraal opzicht is het ook voor de regeringspartijen D66, VVD en CDA geen aantrekkelijke boodschap om de voorrangsregeling voorlopig in stand te houden, maar anders dan het vorige kabinet heeft de nieuwe ploeg wel in de gaten dat goed bestuur betekent dat de dingen in de juiste volgorde worden gedaan. Zelfs als dat betekent dat je vervolgens dagenlang de huid krijgt volgescholden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant