Vooral hoogopgeleide ouders plussen het schooladvies van hun kinderen op. Hoe hoger, hoe beter, is de overtuiging. Lezers reageren.
Ouders van groep 8-leerlingen, ga voor een zo hoog mogelijk schooladvies en de kans is groot dat uw kind gaat behoren tot een van de vier jongeren die vanaf 18 jaar burn-outklachten hebben door gevoelde hoge prestatiedruk en sociale verwachtingen.
Op de middelbare school kan met bijlessen het ware niveau nog worden verdoezeld, maar vanaf hbo of universiteit is dit vaak niet meer mogelijk, met een veelvoorkomende burn-out als gevolg.
Waardeer het niet-opgeleukte niveau van je kind in groep 8. Dat bevordert het welzijn van zowel kinderen als ouders, ook op de lange termijn.
Heleen Houterman, meer dan twintig jaar leerkracht van groep 8, Middelburg
Zijn deze ouders niet de broodkorst van het onderwijs? Vaak te hard gebakken.
Arjan de Roon, Elst
De inschrijfperiode voor de nieuwe brugklasleerlingen is weer begonnen. In het artikel over de keuze van schoolniveau komt wederom naar voren dat ouders vaak zo hoog mogelijk willen inzetten als het om het niveau van hun kind gaat. Niveau-adviezen vanuit de basisschool worden massaal opgewaardeerd, terwijl adviezen met betrekking tot het welbevinden indirect massaal worden genegeerd.
Er wordt vergeten dat de indeling slechts een grove indicatie is van een potentieel te behalen diploma op een bepaald niveau in het voortgezet onderwijs. Het is geen vastliggend gegeven dat dit diploma na vier, vijf, zes of zeven jaar ook daadwerkelijk wordt ondertekend, met daarop de naam van het onderwijsniveau (mavo, havo, vwo) waarop de leerling is gestart in de brugklas.
Hoe er geleerd wordt en wat aan de eindstreep het resultaat is, is van veel factoren afhankelijk. Per leerjaar wordt dan ook bekeken of het niveau nog voldoet aan wat de leerling aankan. Hierbij spelen niet alleen de cognitieve opbrengsten mee, maar is ook de dynamische belevingswereld rondom de leerling van groot belang om tot gewenste resultaten te komen. De thuissituatie, de omgang met klas- en schoolgenoten, het algehele welbevinden en de persoonlijke ontwikkeling zijn slechts een paar zaken die mede zullen bepalen welk niveau uiteindelijk op het diploma van de leerling zal staan.
Een educatieve weg met diverse downs en hopelijk voldoende ups. Want laten we niet vergeten dat het opdoen van succeservaringen de hoogste prioriteit hoort te hebben voor het verloop van de studieloopbaan en het aangaan van een gezonde toekomst.
Pascal Cuijpers, docent in het voortgezet onderwijs en publicist, Herten.
De kop van een reportage over misplaatste instroom op de middelbare school luidt: ‘Vooral hoogopgeleide ouders plussen het schooladvies op. ‘Hoe hoger, hoe beter: de overtuiging is hardnekkig’.’ Hoewel ik het geheel eens ben met dat hier een probleem wordt omschreven, wordt hier volgens mij de plank misgeslagen. Hoger betekent nu eenmaal in bijna alle contexten – van games tot rendement – beter.
Laten we, in plaats van deze aanpak, geheel van het woordje ‘hoger’ afkomen. Te beginnen bij het lozen van dat kwalijke woord in de term ‘hoogopgeleide’. Het zal ons als wetenschappelijk opgeleiden hoogstens wat welverdiende tikken aan het ego opleveren.
Maarten Mintjes, Den Haag
Zolang kansen in de samenleving, bijvoorbeeld op gezondheid, aantal levensjaren en hoogte van het inkomen, sterk gerelateerd zijn aan de behaalde opleiding, is het de vraag of we ouders kwalijk kunnen nemen dat zij het ‘hoogste’ willen voor hun kind. Alle terechte kanttekeningen van schoolleiders ten spijt geven termen als ‘hoog’, ‘laag’ en ‘afstromen’ veel weer over de achterliggende dynamieken en posities die mensen vooral ook na hun schoolcarrière in de samenleving innemen. Als we daar nu eens echt wat aan veranderen, volgen die ouders vast vanzelf.
Mirjam Stuij, Hoofddorp
Onze zoon kreeg na de brugklas het advies om vwo te gaan doen. Hij wilde dit niet, want dan had hij geen tijd meer voor leuke dingen. Overleg met de mentor, die aangaf: ‘Laat hem maar, hij heeft erover nagedacht.’
Na de havo via de hogere technische school naar de universiteit. Hij is nu hoogleraar. Dus hoe hoog of laag je begint, is niet zo belangrijk. Het plezier in leren houden zeker wel.
Willy van de Ven, Eersel
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant