Een wilde dolfijn die uit zichzelf de stad opzocht werd door de mensen niet met rust gelaten.
De dolfijn (Mimmo, Clodio, Nane) in de wateren bij Venetië.
De opwinding was groot toen vorig jaar juni opeens een tuimelaar (Tursiops truncatus) opdook in de Golf van Venetië. De soort was sinds de jaren 80 een zeldzaamheid in het noordelijk deel van de Adriatische Zee, vooral door menselijke bejaging.
Toen de tuimelaar vanaf oktober regelmatig begon te verschijnen in de wateren rond het San Marcoplein, liep het uit de hand. Mensen verzonnen bijnamen – Mimmo, Clodio, Nane – dat was tot daar aan toe. Maar ze wilden ook dichtbij ‘m komen, ‘m voeren, aanraken (verstoren en voederen van wilde dolfijnen is in Italië strafbaar). Gidsen gingen er speciale boottochten voor organiseren (terwijl een minimale afstand van 50 meter is voorgeschreven). Er was sprake van „een flagrante schending van regels”, schrijft een groep Italiaanse wetenschappers onder leiding van Guido Pietroluongo (Universiteit van Padua) in een onlangs gepubliceerd casusrapport.
Nadat er op de rug en de rugvin van de tuimelaar wonden waren ontdekt (waarschijnlijk veroorzaakt door motorbootschroeven) probeerden de autoriteiten op 15 november de tuimelaar terug naar zee te drijven. Tevergeefs.
Nu, in maart, „zijn de wonden genezen”, laat Pietroluongo per e-mail weten. De tuimelaar is gezond en goed doorvoed. De bewoners van Venetië houden zich beter aan de regels. „Ons doel is dat mensen wilde dieren met respect en bewondering bekijken, en dat we de meest geschikte manier vinden om met hen samen te leven.”
Op de hoogte van kleine ontdekkingen, wilde theorieën, onverwachte inzichten en alles daar tussenin