Bewoner van het Yoshida-studentencomplex van de Universiteit van Kyoto.
Vergeven van de muizen, volgekladderd met graffiti, met gammele wc’s en overal spinnenwebben, en vooral gehaat door de autoriteiten: welkom in het houten Yoshida-studentenhuis, van de Universiteit van Kyoto. Al sinds de oprichting in 1913 wordt het huis door de studenten zèlf bestuurd, en al sinds de jaren zeventig proberen het Japanse ministerie van Onderwijs en de elite-universiteit van Kyoto het huis op te heffen. Het wordt gezien als een bastion van eigenzinnigheid die niet past bij het strikte hiërarchische denken van Japanse instituties.
Zo’n honderd studenten wonen er. Beslissingen worden bij unanimiteit genomen. De oudste leden hebben evenveel recht van spreken als nieuwkomers – een ongewone gelijkheid voor Japan. Mahjong en videogames worden gespeeld in een gebouw dat niet echt meer brandveilig is en waarin best veel ramen gebroken zijn. Gevreesd wordt ook dat het gebouw een aardbeving niet zal overleven. Veel studenten slapen inmiddels in een nieuwe aanbouw, die veel netter is. Maar het oude gebouw, de ‘gento’ geldt nog altijd als hun ‘spirituele ruggengraat’.
Bewoner van het Yoshida studentenhuis naast een bord met de tekst ‘President Minami, kom uw belofte na en hervat de dialoog over de reparatie van het studentenhuis!’
Studenten in het Yoshida-studentenhuis
De ingang van het Yoshida-studentenhuis.
Het studentenhuis, dat ook beschikt over een eetzaal uit 1889, strijdt fel voor zijn zelfstandigheid. Vorig jaar was er een doorbraak, bemiddeld door de rechtbank: eind maart zal het huis ontruimd worden, voor reparaties. De vrees van de studenten is dat hun huis bij terugkeer onherkenbaar zal zijn en dat de mentaliteit van sociaal activisme zal zijn doorbroken. „Als de universiteit hier de regels gaat bepalen, wordt ons leven wel simpeler”, zegt een student cynisch, „want dan hoeven we niet meer na te denken.”
In de jaren tachtig werden er bij onlusten over de mogelijke sluiting zelfs studenten gearresteerd en werd er ook gevochten. Tien jaar geleden vlamde de strijd opnieuw op, vooral omdat duidelijk werd dat het gebouw niet bestand was tegen aardbevingen, die in Kyoto niet zeldzaam zijn. Maar de studenten hielden stand. Maar nu gaan ze dus, met de belofte van terugkeer. Maar critici vrezen een machtsgreep van het universteitsbestuur. Een al lang afgestudeerd student woont inmiddels elders in de stad, maar komt iedere avond nog naar de ‘gento’. „Ik zie dit als mijn ouderlijk huis.” (AFP)
De mooiste fotografie en de beste tips geselecteerd door de fotoredactie