Steven van der Sloot (22) promoveerde met ADO Den Haag naar de Eredivisie. Een jongen van de stad, geboren en getogen Hagenaar, die terugkeerde in de stad die een Eredivisie-club hoort te hebben. ‘Eindelijk is het zover’, verzuchtte de rechtsback. ‘Er is bij veel mensen een last van de schouders gevallen.’
Dat geldt zeker ook voor Van der Sloot. ‘De kriebels waren er al een tijdje’, geeft hij toe. ‘Het leefde al heel erg. We wilden er zo snel mogelijk een eind aan breien. Het is een lang seizoen geweest, er is veel gebeurd. Je merkte dat iedereen aan het aftellen was. In de stad kwam ik mensen tegen die hardop uitrekenden hoeveel punten er nog nodig waren. Ze wisten precies welke dag het kon gebeuren.’ Die dag was voor Van der Sloot bijzonder. ‘Heel speciaal’, vertelde hij na afloop. ‘Ik was snel bij Midden-Noord. Ik viel mijn vader in de armen. Hij moest huilen. Ik daardoor ook bijna, maar ik hield het droog.’
Van der Sloot is een ras-Hagenees, zijn vader ook. Hij kent veel fanatieke fans. ‘Ik had het er laatst over met een aantal. Eén echte Hagenees in het eerste elftal van ADO Den Haag, dat is best gek. Wel een aantal spelers die uit de omgeving komen, maar niet puur uit de stad. Ik vind het jammer en gek tegelijk. Het is een voordeel en een nadeel dat je in de stad woont waar je speelt. Als het goed gaat, is het een stuk leuker uiteraard dan als het slecht gaat. Je wordt veel aangesproken sowieso. Ik probeer niet op te vallen bij het boodschappen doen, haha. Het is gewoon mooi om te zien hoe het leeft. Dat ze je naam scanderen tijdens wedstrijden is gaaf. Toen ik het veld opkwam voor de wedstrijd tegen Jong Utrecht had ik kippenvel. Het was waanzinnig, dan krijg ik een gevoel dat het niet meer mis kan gaan.’
De KKD voelde als een stapje terug, daar had ik moeite mee, ik was daar niet blij mee
Source: VI Nieuws