Oorlog loopt als een rode draad door de voetballoopbaan van Stav Lemkin (22). De verdediger is afkomstig uit Israël en speelde ook in Oekraïne. Raketten, schuilkelders en angst zijn hem niet vreemd. Bij FC Twente vond hij stabiliteit en brengt hij die zelf ook, als snelle schakel in de verdediging.
Dit verhaal komt uit het VI-weekblad.
Een zonnige woensdagochtend in de krokusvakantie, de training van FC Twente is open voor publiek. Achter de dug-out met daarin technisch directeuren Jan Streuer en Erik ten Hag krioelt het van de kinderen. Met de handtekeningenboekjes al in de aanslag juichen ze voor Lars Unnerstall die ballen weg bokst, Daan Rots die fijne passjes verstuurt, broertje Mats die als linksback naar voren blijft denderen en om Sondre Orjasaeter die soepel slalomt met de bal aan zijn voet (scoren lukt hem ook nu niet). Er zijn korte, felle partijtjes, maar ook lachende gezichten. En een briesende speler, aan het einde van de training. ‘Ongelooflijk’, foetert Stav Lemkin, woest armzwaaiend. ‘We maken het niet af. Dit kán niet!’
Zijn team gaf een 2-0 voorsprong nog weg in het laatste wedstrijdje. Als alle andere spelers hun vrolijkste gezicht al opzetten voor de handtekeningenjagers, loopt Lemkin nog te mopperen. Streuer ziet het goedkeurend aan. Hij is de man die Lemkin afgelopen zomer naar Enschede haalde en hem bleef prijzen, ook toen de verdediger in het begin van dit seizoen al snel uit het elftal verdween. ‘Een heel goede speler, let maar op’, bleef Streuer zeggen. De thuiswedstrijd tegen Ajax, op 26 oktober, was de laatste waarin Lemkin zonder speelminuten bleef. Het was ook het laatste competitieduel dat FC Twente verloor.
Source: VI Nieuws