Elke week luncht NRC mee bij een bedrijf. Deze week: VPInstruments.
Pascal van Putten (linksonder), Sjim Jansen, Albert Assink, Cynthia Kuiper (rechtsboven), Joyce van Ruijven en Inge Stuivenbelt.
Een beetje buiten adem, met een oranje broodtrommel in de hand, komt Pascal van Putten (52) aangehold. Pascal is de oprichter en ceo van VPInstruments in Delft. Hij woont om de hoek, iemand kwam iets in de keuken vervangen, het duurde allemaal langer. Snel een rondleiding, om half één begint de lunch.
Naam bedrijf: VPInstruments Locatie: DelftBranche: Industriële Automatisering Jaaromzet: Willen ze niet zeggenAantal werknemers: 15Kosten lunch: Voor eigen rekening
Boven het bureau van Pascal hangt een gesigneerd schilderij; ‘P van Putten 1998’. Het lijkt op een door Karel Appel geïnspireerde Barbapapa met oogjes. De destijds 26-jarige Pascal had net VPInstruments opgezet. Met Paint op Windows 3 probeerde hij een strak logo te maken, dat lukte niet. „Als je heel goed kijkt zie je nog een v en een p”, zegt Pascal. We kijken héél goed. „Toen ben ik gewoon maar gaan schilderen, ik hield wel van moderne kunst maar ik kon het eigenlijk helemaal niet.” VPInstruments levert inmiddels meetinstrumenten over de hele wereld aan klanten als Ikea, Siemens en Toyota. Het schilderij van Pascal is nog steeds het logo.
In een vergaderhok staat een kast met vierkante vakken. „Dit is ons museum”, zegt Pascal. In elk vak een blauw metertje met daarop het logo. VPInstruments maakt sensoren die op grote schaal energiestromen kunnen meten in fabrieken. Pascal pakt ergens achter uit een heel rommelig vak een houten plankje met daarop een vierkant gespannen metaaldraad. „Dit is het concept van de eerste sensor die mijn vader heeft uitgevonden in 1974.” Hij was toen een van de eerste wereldwijd. Marketingmanager Joyce van Ruijven (44) komt binnen. Volgens Joyce zou dit prototype eigenlijk onder een glazen stolp moeten liggen. Pascal schuift het terug de kast in.
„We zijn wel een beetje een familie van techneuten”, zegt Pascal terwijl hij in de kantine zijn broodtrommel openwrikt. Vandaag vier boterhammen, twee keer kaas, twee keer filet americain. Uit een drinkbeker met een beer erop neemt hij een slok karnemelk. Zijn vader, hij en twee broers studeerden in Delft. „Een broer is nu professor in Seoul, hij bestudeert zwarte gaten en zwaartekrachtgolven. Hij is factor tien slimmer dan ik.” De twee oudste dochters van Pascal doen natuurkunde en bouwkunde, ook in Delft.
Sjim Jansen (links) en Albert Assink.
Iedereen neemt eigen lunch mee, op de grijze tafel staan alleen elektrische waxinelichtjes en een zoutvaatje. De andere vijf collega’s die vandaag op kantoor zijn, druppelen binnen. De meesten eten boterhammen en beleg van de supermarkt. Komijnekaas, eiersalade en rosbief. Het gaat over het weer, het weekend en de 50 kilometer langlaufen op de Olympische Spelen.
Managing director Cynthia Kuiper (43) kiept een bak pasta op een bord en schuift het in de magnetron. Ook Joyce heeft warme lunch van thuis meegenomen. Zij warmde haar lunch op in een plastic bakje. „Moet je niet doen, zo dat plastic in de magnetron, dan krijg je microplastics”, zegt Cynthia terwijl Joyce net een hap neemt. „Ach, die heb je toch al”, zegt Pascal.
Stukken die je helpen om je leven fijner en je carrière beter te maken