Het licht favoriete Marokko verloor zondag van Senegal in de tumultueuze finale van de Afrika Cup. In de kapperszaak van Ali Amarate in Breda zagen Marokkaanse Nederlanders het tot hun ontzetting misgaan. Gedurende de wedstrijd spraken ze over hun verwachtingen. ‘Het is spannend, maar het komt goed.’
Door Robert Giebels
Fotografie Ivo van der Bent
Abdel Ali Amarate (36)
Wie is je favoriete speler?
Achraf Hakimi
Wat ga je morgen doen?
Ik ga gewoon werken
Wat is je WK droom?
Ik hoop er in Amerika bij te zijn
Een half uur voor de wedstrijd staat Ali Amarate al stijf van de spanning. Hij heeft een stuk of twintig mannen uitgenodigd, klanten en werknemers, om in zijn kapperszaak in Breda samen de Afrika Cup Finale van ‘zijn’ Marokko tegen Senegal te kijken. ‘Ik heb tot zes uur geknipt vandaag en daarna alles versierd.’
Drie tv-schermen hangen in carré boven de pooltafel in het midden van de zaak van MB Kappers. Op andere schermen wapperen onophoudelijk Marokkaanse vlaggen. Er zijn rode en groene ballonnen, echte vlaggen en er zijn vooral veel hapjes en een taart met de Marokkaanse ster erop. Steeds komt Amarate van buiten naar binnen met een nieuwe lading die hij haalt bij bakker Olivia. ‘Mijn buren’, zegt hij, ‘doen ze helemaal voor niets.’
Marokko, het land waar hij tot 11 jaar geleden woonde, mag dan favoriet zijn bij de bookmakers zijn, Amarate is er niet gerust op. ‘Senegal is goed en gevaarlijk en heeft aan één kans genoeg. Ze zijn méér dan Mané. Wij hebben dan weer een hele goede keeper, Bounou.’ Hij hoopt dat zijn land vanaf het eerste fluitsignaal in de aanval gaat. ‘Meteen drukken’, adviseert Amarate.
Tot vlak voor de aftrap staan mannen buiten te roken. Ze houden door de grote ramen van de kapperszaak de tv-schermen in de gaten. Als de wedstrijd een minuut oud is, is iedereen binnen. Mannen nemen plaats op alle kappersstoelen of lopen onrustig om de pooltafel heen. Ze vertellen elkaar wie hun favoriete spelers zijn: Saibari, Hakimi, Diaz en Bounou. Ze voorspellen het gewenste wedstrijdbeeld: ‘Vroeg scoren en dan over Senegal heen klappen.’
Beide ploegen worden als aanvallend ingeschat. ‘Dus we krijgen heel veel doelpunten en een open wedstrijd.’ Bij het Marokkaanse volkslied houdt iedereen zijn mond. ‘Niet omdat het volkslied veel met me doet’, legt de meest luidruchtige kijker uit, ‘maar omdat nu duidelijk is dat dit een belangrijk moment is.’
Mohammed Al Abdullah (35) met zoons Mohammed (8) en Ahmed (6)
Wie is je favoriete speler?
Brahim Diaz
Wat ga je morgen doen?
Vieren dat Marokko de finale heeft gewonnen
Wat is je WK droom?
Omdat Syrië niet naar het WK gaat, zijn we voor Marokko
De eerste helft geeft de mannen in de kapperszaak vertrouwen dat het goed komt met Marokko. Er zijn kansen genoeg en de toejuichingen worden steeds intenser terwijl het spel zich verhard. Dan is er in de 38ste minuut een schrikmoment als keeper Bounou een zekere kans pareert op een manier die doet denken aan de WK-finale van 2010, toen Arjen Robben stuitte op de kleine teen van de Spaanse keeper Iker Casillas. Bounou krijgt applaus.
Eigenlijk hadden de Syrische jongens Mohammed en Ahmed nu, het is rust, naar bed gemoeten. Maar omdat de verslaggever ernaar vraagt, mogen ze tot het einde opblijven, zegt hun vader. De twee hebben van Ali Amarate allebei een kaftan in de Marokkaanse kleuren gekregen en de kapper maakt de ene na de andere foto van de jongens.
‘Ali nodigde ons uit’, vertelt vader Mohammed, via zijn tolkende zoon met dezelfde naam. ‘Dus zijn we voor Marokko.’ Veel wedstrijden hebben de drie nog niet gezien, maar dat Marokko gaat winnen staat voor hen vast. Syrië redde het net niet in de Azië Cup, memoreert zoon Mohammed namens zijn vader. Hun droom is dat Syrië na 17 vergeefse pogingen ooit een WK zal spelen. ‘Totdat het zover is, blijven we voor Marokko en voor Ali.’
Tarik Bouhout (30)
Wie is je favoriete speler?
Noussair Mazraoui
Wat ga je morgen doen?
Werken, vloeren leggen
Wat is je WK droom?
Dat als Marokko niet wint, Nederland wint
Acht minuten in de tweede helft komt de grootste kans tot dan toe voor Marokko. Het ‘oeh!’ klinkt uit twintig mannenkelen. Kappersklant Bouhout – ‘de beste vloerenlegger van Nederland, kijk maar in deze zaak’ – krijgt de spanning maar niet uit zijn lijf, maar is overtuigd van een goede afloop. ‘Het is spannend, maar het komt goed. Ik zie hoop in onze manier van spelen’, analyseert hij. Al baart hem enigszins zorgen dat Marokko veel meer energie lijkt te verbruiken dan het ‘rustigere’ Senegal. Dat kan een probleem worden als het op een verlenging aankomt.
Tegelijk is dit misschien wel het beste Marokko ooit. ‘Het is vooral een Europees Marokko’, zegt Bouhout. ‘De beste spelers zijn opgegroeid in Europese landen: Hakimi in Spanje, Saibari in België en Mazraoui in Nederland. Ik denk dat nu in al die landen naar deze finale wordt gekeken en iedereen voor Marokko is. Nederlanders die kijken, zijn ook voor ons, net als wij voor Nederland zijn als zij spelen. Ik vind dat mooi. Het betekent volgens mij dat wij met onze Marokkaanse achtergrond een deel zijn van de Nederlandse samenleving.’
Khudr Al Ali (24)
Wie is je favoriete speler?
Achraf Hakimi
Wat ga je morgen doen?
Werken
Wat is je WK droom?
Gewoon: winnen
De wedstrijd stevent af op een 0-0 en dus een verlenging en Khudr Al Ali is ervan overtuigd dat Marokko daarin scoort. ‘Je ziet de spanning, maar ook al die gemiste kansen. Het is een kwestie van tijd voordat er eens eentje in gaat.’ Ook Al Ali ziet zijn ploeg veel energie verbruiken en dat komt denkt hij, omdat Marokko de finale in eigen land speelt. ‘Er zitten 60 duizend mensen daar op de tribune en dat kan of extra energie geven, of zoveel extra spanning dat ze bij een tegenslag niet meer terugkomen.’
Eigenlijk heeft hij niet zoveel met voetbal. ‘Ik houd van kickboksen.’ Tegelijk had hij in Rabat wel in het stadion willen zitten. Niet voor het voetbal, maar voor de sfeer. ‘Daarom vind ik het hier zo gezellig. Al die mannen bij elkaar, samen die spanning voelen. Daar houd ik van.’
Al Ali is niet van plan straks na winst met wat vrienden een auto in te duiken en rondjes te gaan rijden met een Marokkaanse vlag uit het raam. ‘Nee, we blijven straks gewoon in de zaak, geen chaos voor mij.’
Khalid A Abdullah Al Khabour (20)
Wie is je favoriete speler?
Brahim Diaz
Wat ga je morgen doen?
Dan ben ik vrij, even rust nemen
Wat is je WK droom?
Dat is toch duidelijk? Dat we het nog beter doen dan in Qatar en we vierde werden.
In de blessuretijd van de blessuretijd van de reguliere speeltijd zijn alle mannen aan één kant van de kapperszaak gaan staan. Kort daarvoor hebben ze twee keer gejuicht: eerst voor de penaltycheck bij de VAR, dan nog harder als de scheidsrechter de penalty daadwerkelijk geeft.
Ruim een kwartier staan de mannen daar terwijl hun euforie steeds verder afvlakt. Want in plaats van een penalty met een zekere finalewinst als die erin gaat, zien ze Senegal deels van het veld lopen. Verwarring. Sterspeler Mané krijgt applaus als hij zijn ploeggenoten terughaalt en de penalty eindelijk genomen gaat worden.
Tot hun ontzetting zien de gasten van Ali Amarate dat de Marokkaanse nummer 10, Brahim Diaz, de slechtste beslissing in zijn leven neemt. Hij probeert een totaal mislukte panenka, die zo zacht is dat de al naar een hoek gedoken keeper Mendy kan opkrabbelen om de bal uit de lucht te plukken.
De uitgelaten sfeer onder de mannen slaat in een oogwenk volledig om, helemaal als Senegal na drie minuten in de verlenging het beslissende doelpunt scoort. Nog voor het laatste fluitsignaal is de kapperszaak leeg. Alleen Khalid A Abdullah Al Khabour blijft nog wat hangen.
‘Zo jammer. Zoveel kansen gemist. En dat Senegal van het veld gaat en terug mag komen. Dit is volgens mij nog nooit gebeurd.’ Eerder in de wedstrijd had Khalid speler Diaz, die een uitstekend toernooi speelde, nog zonder na te denken als favoriet genoemd. ‘Dat is hij nu niet meer hoor. Ik begrijp er niets van. Ik denk dat in al die tijd nadat de scheidsrechter de penalty gegeven had, de stress bij Diaz groter en groter is geworden. Ik denk dat hij daaraan onderdoor is gegaan.’
Het had de kroon op een succesvolle Afrika Cup moeten zijn: het in Marokko houden van de beker. Maar Senegal won in een door knokpartijen ontsierde finale. En dus is de desillusie in Rabat groot. ‘Mijn zoon is zo verdrietig.’
Marokko is volledig in de ban van de finale van de Afrika Cup, zondagavond in eigen land tegen Senegal. Het zelfvertrouwen over de eindoverwinning is gigantisch. We bellen met onze correspondent Dion Mebius.
In de halve finales van de Afrika Cup zijn de ogen gericht op oudere vedetten en jongere sterren. Brahim Diaz (Marokko, 26) en Victor Osimhen (Nigeria, 27) hopen de status van Mohamed Salah (Egypte, 33) en Sadio Mané (Senegal, 33) te evenaren. We belden vier kenners om hun licht over hen te laten schijnen.
Source: Volkskrant