Wat zijn dit voor vragen? Naar aanleiding van zijn deelname aan het tv-programma Nog één keer fit zeven dilemma’s voor oud-voetballer en analyticus Wim Kieft (63).
Fotograferen of afvallen?
‘O, jezus. Doe dan fotograferen. Ah, met dat afvallen doel je op dat programma waar ik aan meedoe (Nog één keer fit, Kieft is een van de deelnemers, naast Wesley Sneijder en Royston Drenthe, red.). Ik hoef op zich niet zoveel te doen om af te vallen. Ik ben best gezegend met mijn lijf, als je ziet hoe ik ermee ben omgegaan. De dokter zegt altijd: nou, het ziet er allemaal hartstikke goed uit, maar we weten niet wat de reserves zijn.
‘Nog één keer fit is een van de dingen die op mijn pad komen sinds dat fotografieprogramma (Het perfecte plaatje, red.) waar ik vorig jaar aan meedeed. Dat was echt leuk. Drie weken op stap met andere kandidaten, je leert elkaar echt kennen, en dan was het ook nog in Italië, waar ik gevoetbald heb en me heel lekker voel. Je zit tijdens dat fotograferen echt een uurtje in je focus, dat is prettig. Ik kan het absoluut niet, trouwens. Als ik eens een behoorlijke foto maakte, kwam dat vooral door die geweldige camera en de tips die ik tussendoor kreeg.
‘Ik was daarvoor volgens mij al een jaar niet meer op tv geweest. Daarom deed ik eraan mee. Een heel ander publiek heeft me leren kennen. Er kwamen veel positieve reacties op, misschien juist doordat ik probeer geen tv te maken. Veel mensen stappen in een rol als de camera draait.
‘Toen ben ik nog bij dat programma van Beau van Erven Dorens geweest (Casa di Beau, red.). Met de zanger Yves Berendse. Heel leuke gozer. Toen kwam eind oktober Studio Voetbal, of ik daar wilde aanschuiven. Ik ga voor Ziggo Sport weer dingen doen. Best gek. Ik ben nog dezelfde persoon, in principe. Heb niet het idee dat ik nu allemaal andere dingen zeg of doe.’
Salade of mergpijpen?
‘O, salade. Ik moet wel, hè, voor dat programma. Ik heb gelukkig een heel lieve vrouw die gezond kan koken. Tegenover mergpijpen ben ik machteloos, dat is mijn laatste verslaving. Het is de schuld van de Ekoplaza bij mij om de hoek. Die verkopen echt heel lekkere. Kippenpoten zijn een andere zwakke plek. Bij Pisa, waar ik voetbalde, was een kok die heel goede kippenpoten kon maken. Ik vreet er zo drie, vier achter elkaar op. Soms kom ik thuis met een vet stuur, omdat ik er onderweg al eentje heb opgegeten.’
Studio Voetbal of Vandaag Inside?
‘Vandaag Inside, want ik heb veel aan die mensen te danken. Ik zat er veel toen het nog puur over voetbal ging en Voetbal Inside heette. Ook toen het slecht met me ging, bleven ze me uitnodigen. Ik had een alcohol- en drugsverslaving, problemen, schulden. Het boek waarin ik daarover vertel (Kieft, red.) is daar vaak omhooggehouden. Het werd goed verkocht, mede daardoor kwam ik uit de schulden.
‘Het was elke keer ook een feestje om met drie krankzinnigen aan tafel te zitten. Het kan alle kanten opgaan. Johan Derksen wilde een andere weg inslaan, van het voetbal af. Hij dacht dat het zou werken en daar heeft hij toch wel gelijk in gekregen. Ik paste daar niet tussen. Moest ik ineens wat van Oekraïne vinden. Of van bepaalde politici. Ik word een beetje moe van mensen die van alles duiden, maar niet de expert zijn. Dan kun je er natuurlijk amusement van maken, zoals Vandaag Inside doet, maar daar ben ik ook niet zo goed in. Ik kijk er nu niet vaak meer naar, omdat ik wel een beetje weet wat er allemaal gaat komen.
‘Studio Voetbal is een leuke nieuwe uitdaging. Ik was na Hans Kraay senior een van de eersten die analyses deden bij de NOS. Dertig jaar later ben ik weer terug.’
Lachend: ‘Na een van mijn eerste uitzendingen werd bekendgemaakt dat Studio Voetbal stopt komende zomer. Dan heeft het Wim Kieft-effect toch niet echt gewerkt.’
Veel of weinig tv-werk?
‘Doe dan maar veel. Ik vind het leuk en die tv-dingen betalen ook goed. Kijk, eerst vond mijn vrouw het heel irritant dat ik elke keer thuis was. En nu vindt ze het weer irritant dat ik weg ben en thuis veel voetbal moet kijken. Ja, zo kun je het nooit goed doen... Maar, serieus: ik ben er blij mee. Ik deed nog lezingen en vraaggesprekken in het land, maar in een volle kantine over mijn drugsverleden praten en allerlei dronken types die dan iets bijdehands gaan roepen, daar pas ik liever voor.
‘Het is best wonderbaarlijk, ja. Bij Ziggo hadden ze al veertig analisten, geloof ik. Bij ESPN nog meer. De NOS had zijn vaste team. Er was voor mij geen plekje. Of ze waren een beetje klaar met me. Dat kan ook. En nu is er weer een enorme behoefte aan een Wim Kieft-mening, zoals mijn vriend Michel van Egmond dat zo mooi cynisch kan zeggen. Ik weet ook niet wat dat is. In de tv-wereld heb je veel opportunisme, het is eigenlijk net de voetbalwereld. Ik probeer nu de leuke dingen eruit te pikken. Ik ga niet in een kasteel verstoppertje spelen, of zo.’
Schrijver Michel van Egmond of zaakwaarnemer Rob Jansen?
‘Kan ik niet tussen kiezen. Ik kende ze helemaal niet goed toen ze me elk op hun eigen manier uit de penarie hielpen. Rob kwam ik tegen in Scheveningen in 2014. Ik weet nog precies waar ik liep: bij het casino. Waarom weet ik niet meer. Ik was aan van alles verslaafd, maar niet aan gokken. Rob vroeg hoe het ging. Ik vertelde een beetje over de problemen. Heeft Rob zijn advocaten en fiscalisten ingezet om te helpen die schulden af te lossen. Dat is natuurlijk enorm lief.
‘Michel vroeg als ik buiten stond te roken bij Voetbal Inside weleens of we een boek konden maken. Ik wees het eerst af. Maar ik kon het geld goed gebruiken, en Michel schreef het geweldig op. Hij perste er zelfs nog een tweede boek uit.
‘In het begin was ik erg afhankelijk van ze, nu zijn die vriendschappen gelukkig meer in evenwicht. In de podcast die we maken (KieftJansenEgmondGijp, red.) hebben we allemaal een aandeel. Het loopt goed, 200 duizend luisteraars, dat schijnt heel veel te zijn. Het komt vooral doordat René van der Gijp erbij zit, denk ik. Die is enorm populair. We dissen allemaal oude verhalen op die we al honderd keer verteld hebben. Daar moeten we toch steeds weer vreselijk om lachen.’
Squashen of voetballen?
‘Poeh, ik doe het allebei nauwelijks meer. Ik heb een halve kunstknie en daar was iets niet goed mee een paar maanden geleden. Ik werd geopereerd, maar verging daarna thuis van de pijn, moest door de brandweer uit mijn huis worden gehaald. Moest die knie binnen een week wéér open, het was een puinhoop. Daarna zware pijnstilling en drie maanden flinke antibiotica. Ik ging van alles zien door dat spul, er kwamen indianen op me af in mijn dromen, en toen ik mijn ogen opendeed allemaal Arabieren. Ook dacht ik dat er iemand onder mijn ziekenhuisbed zat.
‘Toen zat ik al midden in dat afvalprogramma. Dat wordt nu heel anders van toon, denk ik, want Royston kreeg een hersenbloeding. Dat is pas echt erg, natuurlijk.
‘Maar wat was je dilemma? O ja, squashen of voetbal. Toch voetbal, dat heeft me veel gebracht, al vond ik de druk die het met zich meebracht echt niet leuk. Daarna ging ik vier keer per week squashen. Met de kampioen van Nederland was dat, geweldig leuk. Door mijn slechte knieën moest ik stoppen. Heel jammer.
‘Ik droom nog over squash, niet over voetbal. Vinden mensen raar. Over voetbal droom ik alleen dat ik de weg naar het veld niet kan vinden. Ik was trouwens niet heel goed hoor, in squash, ik was wel redelijk.’
Bluffen of bescheiden zijn?
‘Dan liever bescheiden. Vind je mij bescheiden? Ik heb niet altijd zin om over mezelf of mijn voetbalcarrière te praten. Zit je in een programma en dan zegt iemand: ‘Ja, maar jij kon dat ook goed.’ Ik ben daar bijna allergisch voor. Ik kon wel aardig voetballen, maar als ze nu beelden van me laten zien denk ik: wat een lelijke houding, wat beperkt.
‘Het leukst waren de eerste jaren bij Ajax, in de jeugd. We gingen altijd met z’n allen de wedstrijden van het eerste kijken in het stadion. Dan zit je naast de grote Ruud Krol en die kijkt je niet eens aan. De spanning op de dag van de wedstrijd was ondraaglijk, zeker in Italië. In het hotel waar we verbleven, waren we op zondag voor de wedstrijd allemaal totaal gestresst. In dat hotel deden ze ook trouwerijen. Stonden we naast allemaal dolgelukkige bruidsparen en hun families. Dat contrast was ongelooflijk.’
Nog één keer fit, vanaf 19/1 om 20.25 uur op NPO 3.
1962 Geboren in Amsterdam
1980 Ajax (117 wedstrijden, 78 goals)
1981 Nederlands elftal (43, 11)
1982 Winnaar Gouden Schoen
1983 Pisa (110, 37)
1986 Torino (32, 16)
1987 PSV (112, 67)
1988 Winnaar Europa Cup I en EK
1990 Bordeaux (31, 3)
1991 PSV (108, 36)
1994 Stopt als voetballer
1995 Analist bij NOS en daarna bij Sport1, Voetbal Inside, Ziggo Sport, Veronica Inside
2002 Programma De voetbaljaren Kieft
2009 Assistent (Jong) PSV
2014 Boek Kieft geschreven door Michel van Egmond, winnaar NS Publieksprijs en beste sportboek van het jaar
2018 Boek De terugkeer (Michel van Egmond)
2025 Deelnemer programma’s Het perfecte plaatje, Casa di Beau
2025-nu Analist Studio Voetbal
2026 Ziggosport (analist en co-commentator), Nog één keer fit
Kieft woont samen met zijn partner en jongste dochter in Haarlem. Hij heeft nog drie kinderen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant