De lezersbrieven, over religie als consumptiemiddel, de TuttutHaha-genootschap, humor op platform X, oppervlakkige gesprekken en topsport.
Marcia Luyten schrijft in haar column over de opkomst van extreemrechts christelijk nationalisme in Amerika en in ons eigen land. Ze wijt dat aan de leegte, veroorzaakt door de neoliberale samenleving en gebrek aan betekenis.
Als reactie zien we de opkomst van evangelisten die het geloof aanprijzen als een consumptieartikel. Ze weten exact wat hun God wil: gebruik het en je bent verlost. En daarbij verdienen ze er ook nog een aardig centje bij.
Ach ja, de leegte, het gebrek aan betekenis. Zou wellicht het vraagteken een niet veel waarachtiger religieuze beleving zijn, in plaats van ‘het geloof’ als een waspoeder aan te bevelen?
De aarde, de bergen, de zeeën, de oneindige sterren doen mij beseffen dat ik er maar heel even ben, en er heel even mag zijn. Noopt dat niet tot wachten, tot uitstellen van een definitief antwoord, van een waarom? Het kost trouwens ook niets, dus je hoeft er niet de zakken van de nieuwbakken evangelisten mee te spekken.
Anton de Bruin, Delft
Donderdag weer een interessante column van Frank Heinen met de kop ‘TuttutHaha’. Het wegkijken, het zal allemaal wel loslopen, het ‘ah joh’ – hoe herkenbaar.
Op pagina 3 van de Volkskrant over Groenland: ‘Zweden, Noorwegen, Duitsland en Frankrijk maakten meteen bekend de Denen te zullen helpen’. Nou zag ik gisteravond op het Duitse nieuws ZDF Heute waar die directe hulp van Duitsland uit bestaat: het sturen van 13 militairen deze week. Dat lijkt me een typische TuttutHaha-reactie.
Wat werkelijk zou helpen om de imperiale ambities van Trump en consorten met betrekking tot Groenland tegen te houden, is wat Mart Smeets woensdagavond in Pauw & de Wit ‘militair struikeldraad’ noemde: ruime, zichtbare en serieuze aanwezigheid van de Navo op en rondom Groenland. Misschien dat ik mij met dit stukje in ieder geval een beetje van het het TuttutHaha-genootschap kan distantiëren.
Avri Selig, Odijk
Er gaan stemmen op om de Nederlandse overheid terug te trekken van X. Vanwege verwerpelijke content, desinformatie en aanvallen op de rechtsstaat en de EU, zou de overheid haar X-accounts moeten verwijderen, zegt men.
Integendeel: de overheid moet op X blijven en juist assertiever worden. De overheid kan een voorbeeld nemen aan het X-account French Response, een officieel account van het Franse ministerie van Europese Zaken, dat aantijgingen gericht op Europa en Frankrijk met humor pareert.
Dat hoeft niet altijd even netjes en genuanceerd. Zo had de Amerikaanse minister van Volksgezondheid, Robert F. Kennedy, recent op X zijn zorgen geuit over de autonomie van patiënten in Duitsland en een brief over dat onderwerp aan de Duitse overheid aangekondigd. French Response reageerde: ‘Respectfully, Europe doesn’t outsource health policy. Life expectancy data is worth a look.’
Het Amerikaanse bericht is inmiddels verwijderd.
Marijn Schuurman, Den Haag
Jos van Remundt vond de benadering van Maurice Crul, namelijk integratie via omgangsvormen en praktisch samenleven, nogal oppervlakkig en verwachtte meer van echte gesprekken naar meer diepgang en verkenning van onderliggende waarden.
Volgens mij is dat oppervlakkige samenleven echter een voorwaarde om elkaar beter te begrijpen en elkaar zonder vooroordelen te kunnen benaderen. Net zoals praten over koetjes en kalfjes paadjes kunnen graven naar elkanders hart, zodat het überhaupt ooit tot diepere gesprekken kan komen.
Annemarie Robben, Amsterdam
Dré Jaspers wil dat de krant kritischer is op politiek en (de plaats van) grote sportevenementen. Laten we dan daarbij ook de overdreven aandacht in media voor zogenaamde topsport bekritiseren.
Hoe ‘belangrijk’ is berichtgeving over al dat ‘gewin’ nou eigenlijk in een samenleving die democratisch wil zijn en juist respect vraagt voor niet-winnaars en échte sportiviteit? En stop ook met dat relatief grote aantal vragen over topsport in de weekpuzzel.
F.M Boon, Delft
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant