Het IndyCar-seizoen 2025 is er een van pieken en dalen voor Rinus VeeKay. De tweede plaats in Toronto is volgens hem het hoogtepunt van het seizoen, aangezien in die race ook is aangetoond dat Dale Coyne Racing en hijzelf met de grotere teams vooraan kunnen meestrijden. Hoewel het resultaat dat niet heeft laten zien, is dat volgens VeeKay ook het geval geweest bij de Indianapolis 500, het hoogtepunt van de IndyCar-kalender.
Op 'Bump Day' weet hij maar nipt de laatste startplaats op te eisen na een moeizame voorbereiding, maar in de race kan hij zich voorin melden – totdat remproblemen in de pitstraat einde race betekenen. "We reden gewoon met een auto die veel moeite had om te kwalificeren", zegt VeeKay in een exclusief interview met Motorsport.com. "We reden op een gegeven moment op de zesde plaats en waren echt mee aan het strijden. Dus uiteindelijk kunnen we het echt wel en dat hebben we ook laten zien. Alleen soms... Racen bestaat natuurlijk uit hele hoge pieken en hele lage dalen. Maar zelfs bij een hele moeilijke Indy 500 hebben we onszelf nog heel goed kunnen laten zien."
De Indy 500 is voor DCR ook een van de hoofdredenen geweest om Veekay in de auto te zetten. Teameigenaar Dale Coyne had namelijk aangegeven dat ook oud-Formule 1-coureur Romain Grosjean tot de opties behoorde, maar VeeKay had een streepje voor met zijn snelheid op de Indianapolis Motor Speedway. "Ik heb altijd wel zelfvertrouwen op dat circuit, wat heel belangrijk is", verklaart VeeKay waarom hij daar vaak goed meekomt. "En ik heb ook wel genoeg ervaring nu, waarmee ik een team kan leiden. Ik bedoel, hoe ik me voor het eerst in een Coyne-auto rond de Speedway voelde en op het eind; we hebben het wel een stuk beter gemaakt. Alleen op het rechte stuk ging hij helaas niet harder."
Op de Indianapolis Motor Speedway kon Rinus VeeKay goed meekomen, totdat remproblemen roet in het eten gooiden.
Foto door: Penske Entertainment
VeeKay oordeelt op basis van die prestaties in de race dat DCR een "hele goede raceauto" heeft gebouwd, waarmee hij "goed kon volgen en inhalen". Dat het in een domper eindigt, is voor hem echter geen reden om zijn dromen op de zege in de Indy 500 op te geven. Hij ziet de editie van 2025 juist als een race die hem sterker maakt. "Dat zeker wel, dat geloof ik echt wel", benadrukt hij. "Het zijn altijd de zwaardere races, de zwaardere weekenden, waar je toch wel extra hard gaat zoeken – en vaak het meeste leert." Of die Indy 500-zege er ooit gaat komen? "Zolang ik nog mee kan doen, zal ik altijd geloof hebben in die Indy 500-zege."
Na het tegenvallende Indy500-weekend grijpt DCR in: VeeKay krijgt per direct een nieuwe race-engineer. Ed Nathman moet plaatsmaken voor de zeer ervaren Michael Cannon, die van 2014 tot en met 2019 al bij DCR had gewerkt en de afgelopen jaren ook gewerkt heeft voor teams als Chip Ganassi Racing en AJ Foyt. Zo heeft de winnaar van de Grand Prix van Indianapolis van 2021 ineens een andere race-engineer, maar hij merkt meteen vooruitgang.
"Ja, dat beviel heel goed", zegt VeeKay over die samenwerking. "Dat was in Detroit, daar merkte ik zeker een stap vooruit – meer in consistentie. We zaten gewoon even iets vaker vanaf de eerste training in het window waar we in moesten zitten en het was iets minder zoeken tijdens het raceweekend. We konden eerder finetunen. We kwalificeerden zevende in Detroit. Helaas hadden we in de eerste paar ronden al een probleem met de bougie. Dat was even balen, maar uiteindelijk hebben we, met een vergelijkbare setup als in Detroit – met de inspiratie die we daar hebben opgedaan – toen dat podium behaald in Toronto", aldus VeeKay, die toevoegt dat een race-engineer in de IndyCar "veel verschil" maakt.
Na de tweede plaats in Toronto kon VeeKay op het nodige lof van zijn race-engineer rekenen.
Foto door: Jake Galstad / Lumen via Getty Images
Van diezelfde Cannon krijgt VeeKay de nodige complimenten na zijn podiumplaats in Toronto. "Zijn talentniveau zit op het niveau van Simon Pagenaud en Alex Palou, en dat maakt het een stuk makkelijker", aldus Cannon, die ook aangeeft dat VeeKay voor zijn leeftijd al zeer volwassen is. "Ja, het voelt natuurlijk heel goed voor mijn ego als ik dat hoor!", lacht VeeKay, wanneer die complimenten voorgelegd worden. "Hij heeft met ze gewerkt, dus ik geloof hem wel op zijn woord. Ik voel me meer dan alleen een coureur. Ik voel me echt een deel van een team. Ik probeer net zo hard of harder te werken dan het personeel dat er fulltime staat – ook tijdens de winterstop. Het is heel mooi om dat te horen. Ik voel me op dit moment echt als een titelkandidaat als ik de juiste auto heb. Kijk, Palou overstijgt iedereen op dit moment binnen IndyCar. Net als Max [Verstappen in F1] dat doet, zeker toen hij de snelste auto had. Maar ik voel me wel een van de jongens die hem zou kunnen bedreigen als we het juiste materiaal hebben."
Het seizoen 2025 staat voor VeeKay ook in het teken van groei. Hij neemt namelijk al vroeg de leidersrol op zich en geeft regelmatig aan daarvan te genieten. Hoe die leidersrol tot uiting komt bij DCR? "Ik stuur strategieën aan terwijl ik aan het rijden ben, omdat ik als coureur toch wel het meeste gevoel heb van wat er in de auto zit", legt hij uit. "'Kunnen we een overcut doen met de pace die we hebben?' Dat soort dingen. Ik probeer hen alleen maar de juiste informatie te geven om voor mij de beste keuzes te maken. En buiten de auto natuurlijk ook. We hebben verschillende meetings en zelfs bij een weekend als Toronto had ik genoeg punten die we beter kunnen doen. Dus toch wel kritisch zijn en goed in de spiegel kijken, van 'hoe kan ik zelf als coureur, maar ook hoe kunnen we als team de juiste keuzes maken, en leren van onze fouten, hoe klein dan ook?'"
Dat hem die leidersrol wordt toevertrouwd, is voor VeeKay "heel belangrijk". "Want het motiveert ook iedereen om me heen", stelt hij. "Ik heb nu echt begrepen wat voor spelletje IndyCar-racen nou is. Buiten dat het keihard racen is, is het ook een soort schaakspel. Ik moet zeggen: 2025 was voor mij op persoonlijk vlak, ook qua mijn performance in de auto, echt wel het sterkste jaar in mijn carrière. En dat kan alleen nog maar beter. Ik weet nu dat ik een verschil kan maken. En niet alleen ín de auto, maar ook voor het teamproces", klinkt VeeKay zelfverzekerd.
VeeKay voelde zich bij DCR meer een leider - en floreert ook in die rol.
Foto door: Penske Entertainment
Bij zijn nieuwe werkgever voor 2026, Juncos Hollinger Racing, verwacht VeeKay opnieuw de leidersrol op zich te kunnen nemen. Sterker nog, zo zegt hij, daar is hij al "een aantal maanden" mee bezig. "Al hebben we nog geen meter gereden, denk ik dat het team er nu al een stuk beter voor staat dan toen ik aankwam", meent VeeKay. "Met de lessen die ik heb geleerd, de informatie die ik zelf heb opgedaan en natuurlijk de teamspirit die je toch al in de winterstop kan opbouwen. Dus ik kom dagelijks bij het team langs en we doen heel erg ons best om er zo goed mogelijk voor te staan voordat we kunnen testen."
Hoewel de samenwerking met Dale Coyne Racing soepel verloopt en de resultaten boven verwachting zijn, meldt VeeKay eind 2025 dat hij heeft besloten om het team al na één jaar te verlaten. Dat eigenaar Dale Coyne daarvoor nog had aangegeven graag door te gaan met VeeKay, heeft daar dus geen verandering in gebracht. VeeKay beklemtoont dat het "geen heel makkelijke keuze" was om de deur achter zich dicht te trekken bij DCR.
"Ik ben tijdens het seizoen benaderd door Juncos Hollinger", deelt VeeKay. "Uiteindelijk ga je de twee met elkaar vergelijken en denk je ook aan de lange termijn." Met dat in gedachten heeft Juncos een streepje voor, stelt hij. "Financieel is Juncos Hollinger Racing een heel stabiel team. Uiteindelijk is Dale Coyne Racing het enige team dat nog geen tweede coureur getekend heeft [voor 2026]. En qua ontwikkeling hebben ze het nu eenmaal lastig. Daarom denk ik dat JHR op dit moment de beste keuze is. Met de input die je kan geven en natuurlijk het verleden dat we met elkaar hebben in de Road to Indy. Het voelt ook gewoon goed. Ik had graag met Dale Coyne door willen gaan, want het was een heel goed jaar en we werkten als team heel goed samen. Alleen met deze optie erbij, was dit gewoon de betere keuze voor mij."
VeeKay nam na één seizoen afscheid van DCR.
Foto door: Penske Entertainment
Doorgevraagd of DCR nog wel pogingen heeft gedaan om VeeKay te behouden, antwoordt hij: "Ik heb hem echt aangehoord en ik heb de twee heel goed met elkaar vergeleken tot het eind. We hebben nog zeker wel even onderhandeld met Dale. Uiteindelijk schets je twee toekomsten. Dit bleek voor ons, met wat wij wisten, de beste [optie]."
Voordat de keuze op JHR was gevallen, stond de IndyCar in het teken van silly season. Will Power vertrok na zeventien jaar bij Team Penske en dat zette de rijdersmarkt volop in beweging. In dat silly season wordt VeeKay gelinkt aan een overstap naar Team Penske als directe opvolger van Power, maar de Nederlander zou ook in beeld zijn bij AJ Foyt – dat een technische alliantie met Penske heeft – en Rahal Letterman Lanigan Racing. Uiteindelijk is het daar dus niet van gekomen: David Malukas neemt het zitje van Power over, bij AJ Foyt is gekozen voor Caio Collet.
"Ja, er werd natuurlijk geïnformeerd", zegt VeeKay over de geruchten. "Ik heb ook een manager. En natuurlijk kijk je even of die opties überhaupt open staan. Maar Malukas was eigenlijk al heel snel naar Team Penske gegaan en AJ Foyt had heel veel budget nodig. Dus ja, ik vond het wel heel grappig dat mensen mij er heel lang aan gelinkt hebben, want ik wist eigenlijk wel wat er zou gaan gebeuren. Ik zag al die roddels en speculaties. Dat is toch wel humor als je thuis op de bank zit."
Tijdens silly season werd VeeKay gelinkt aan enkele topteams in de IndyCar.
Foto door: Penske Entertainment
Hoewel het VeeKay dus genoeg amusementswaarde heeft geboden, blijft wel staan dat hij in verband is gebracht met een topteam in de IndyCar – een goed teken. "Nou, dat zeker! Dat laat ook zien wat ik zelf heb gedaan de laatste jaren, zeker het afgelopen jaar. En ja, ik kan natuurlijk ook een beetje humble overkomen en ja, ik zit momenteel ook erg goed in mijn vel. Dus ja, ik blijf gewoon mijn uiterste best doen. Ik blijf doen wat ik vorig jaar heb gedaan – het liefst natuurlijk nog beter. Maar ik ben er heel positief over. Ik heb ook geen haast. Ik zie het raceweekend voor raceweekend. Net als Toronto, die P2 zag niemand aankomen. Die komt, als je het goed blijft doen, gewoon op je schoot vallen."
Dit jaar begint VeeKay aan een nieuw avontuur in de IndyCar, al is het wel bij een team dat hij goed kent. Met Juncos Hollinger Racing verovert VeeKay in 2018 de Indy Pro Mazda-titel, een jaar later voegt hij daar de tweede plaats in de Indy Lights – nu de Indy NXT – aan toe. Terug op het oude nest dus, maar het zijn vooral de ambities van het team geweest die VeeKay hebben aangesproken.
"Ik heb hun plan gehoord, wat hun ontwikkelingen zijn deze winterstop, waar ze aan werken, wat hun projecten zijn en natuurlijk wat hun mentaliteit is", legt VeeKay uit. "Dat is precies waar ik naar zocht en wat ik verwacht. Dat is voor mij heel belangrijk. Ik wil natuurlijk ook niet stilstaan, ik wil vooruit werken. Zij denken daar precies hetzelfde over. Koste wat het kost wilden ze mij hebben, dus het is heel fijn dat het zo wederzijds is. En het is ook fijn dat we in de winterstop heel veel kunnen doen om klaar te zijn voor 2026."
Bovendien is VeeKay goedgeluimd over de kansen van JHR. "Er zit veel in het vat, ik heb sterk het vermoeden dat ze hun maximale potentie nog lang niet hebben bereikt. Op de ovals is JHR buitengewoon sterk, dat heeft Conor Daly bijvoorbeeld wel laten zien. Ik hoop bij te dragen aan een stap voorwaarts op de road- en street courses. En dan niet alleen door mijn acties op de baan, maar ook daarnaast, als steunpilaar van het team."
Met zijn vertrek naar JHR keert VeeKay terug bij een voor hem bekend team.
Een andere belangrijke reden dat de keuze op JHR is gevallen, is het feit dat het team meer perspectief biedt op succes in de Indy 500. "Ik zat vorig jaar tijdens de Indy 500 met Conor Daly te praten. Hij heeft tegen mij gezegd dat dit de beste auto is waar hij ooit in heeft gereden op de Speedway. Hij is teammaat geweest van mij bij Ed Carpenter Racing tijdens hun beste dagen, dus dat betekent natuurlijk al veel", stelt hij. "Als ik zie hoeveel dagen ze in de windtunnel zitten, hoe serieus zij de aerodynamica, de versnellingsbakken en de uprights [onderdeel in de wielophanging] – alles wat belangrijk is voor snelheid op Indianapolis – nemen: zonder twijfel investeren ze het nodige daarin. Dat is gewoon belangrijk. Een professioneel team dat een auto goed op kan bouwen, kan al een heel groot verschil maken. En dan kan dit met de juiste feedback, om die auto echt mijn auto te maken, gewoon een heel goed team zijn."
De samenwerking is voor nu enkel vastgelegd voor het seizoen 2026, al ziet VeeKay het als een project voor de langere termijn. Garanties dat het ook een langetermijnproject wordt, zijn er niet. "Garanties kan ik het niet echt noemen", benadrukt hij. "Maar als ik mijn waarde echt laat zien, wat ik in de winterstop al probeer te tonen, ja, dan zie ik wel een garantie. Ik denk dat het echt wel gedreven is door prestaties. Er is natuurlijk geen exact nummer, maar ik ga erin alsof het een vijfjarige deal is. Dat is de enige manier om alles eruit te halen en mijn ego een beetje aan de kant te zetten en echt te denken aan het belang van het team. Dat heb ik ook bij Dale Coyne gedaan. Mijn toekomst? Uiteindelijk weet ik over een maand of zeven wat er gaat gebeuren. Maar wil de toekomst goed worden, moet je het huidige moment zo goed mogelijk maken."
JHR behoort momenteel nog niet tot de topteams in de IndyCar en nu zijn zevende jaar in het kampioenschap begint, rijst de vraag of VeeKay toch niet stiekem droomt van een zitje bij een van de topteams. Hij countert echter: hij wil proberen JHR naar voren te helpen om zo'n overstap overbodig te maken. "Die teams hebben ook ergens moeten beginnen", stelt hij. "Wie weet, met de juiste klik, het juiste budget en de juiste mensen, dat wij erbij kunnen horen. Dat is natuurlijk heel goed mogelijk als je ziet wat voor een sprong Dale Coyne Racing vorig jaar heeft gemaakt. En je weet nooit wat voor kansen er op je schoot komen vallen. Dus het beste wat je kan doen, is jezelf op welk moment dan ook zo goed mogelijk inzetten voor wat je doet. En dan zie je wel wat er gebeurt. Dat heb ik natuurlijk ook bij DCR gedaan. En zo is mijn waarde een stuk verder omhoog gegaan."
VeeKay begint dit jaar aan zijn zevende IndyCar-seizoen, zijn eerste namens Juncos Hollinger Racing.
Al met al heeft VeeKay hoge verwachtingen van zijn nieuwe project in de IndyCar. "Ik denk serieus dat we kunnen aankloppen bij de top-tien in het kampioenschap", aldus de 25-jarige Nederlander, die er tot dusver nipt naast greep. "Als ik zie wat voor fundering er al staat bij het team, en met wat ik weet, denk ik dat dat zeker kan." Successen in meerdere races sluit hij ook niet uit, evenals een zege. "We hebben zeker de potentie om meermaals naar het podium te rijden, en dan acht ik zelfs het bovenste treetje niet onmogelijk. Uiteindelijk wil je als coureur natuurlijk elke race winnen, maar na zes jaren weet ik inmiddels hoe extreem competitief het IndyCar-veld is. We hebben zeventien kansen voor een mooi resultaat, dus we gaan zeventien keer ons uiterste best doen."
Wat dan zijn persoonlijke doelen zijn voor het IndyCar-seizoen 2026? "Uiteindelijk is het heel moeilijk om iets te zeggen. Als het aan mij ligt, win ik elke race met hoe ik erin ga. Alleen ligt het aan de tegenstand, hoe zij het doen. Voor mij is het weer hetzelfde als vorig jaar: elk raceweekend alles eruit halen – zowel persoonlijk als professioneel. Gewoon alles uit elk weekend halen en zo nog beter worden. En wanneer de kans daar is, die overwinning pakken natuurlijk", besluit VeeKay.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport