Goed, beter, beest Er was eens, niet zo lang geleden, in Enschede een geitje genaamd Jan dat naakt geboren werd. Hij leeft door zijn kale geluk langer dan bokjes mét vacht.
Dochter Sanne en geitje Jan.
„Hee mam, deze bok heeft helemaal geen haar. Dat is wel een beetje gek.” Met die woorden bracht Sanne haar moeder op de hoogte van het pasgeboren blote bokje, vertelt ze aan het Jeugdjournaal. ‘Een beetje gek’ is een understatement – voor zover bekend is er niet eerder een naakte geit geboren in Nederland en wereldwijd nog geen handjevol.
Haar moeder, Marieke Haarman, was dus ook meer dan verrast toen ze het geitje zag, vertelt ze aan het Algemeen Dagblad. In de twintig jaar dat ze op de boerderij in Enschede werkt, heeft ze gezien hoe lammetjes ter wereld hóren te komen: zoals het broertje van Jan, die wél gewoon een laag dik, wit haar heeft.
Haarman noemt het bokje Jan, naar de kale voeradviseur van de geitenboerderij. Maar of het een compliment is? Het is „best een eng ding”, zegt ze tegen het AD. Normaal denk je bij een dier aan zacht of ruw. „Maar dit is heel apart. Net warm rubber als je hem aait.” De kaalheid komt waarschijnlijk door een zeldzame genetische afwijking waarbij er geen haarzakjes aanwezig zijn – zoals bijvoorbeeld ook bij sphynx-naaktkatten het geval is. Beide geitenouders moeten daarvoor een zeldzaam recessief gen hebben gedragen.
De naakt geboren Jan heeft, ironisch genoeg, door zijn gebrek misschien een koud maar wel een langer en daarmee gelukkiger leven. Op een melkgeitenboerderij zijn bokjes over het algemeen geen lang leven gegund. Als ze een paar weken oud zijn worden ze opgehaald voor de slacht, want bokjes kosten alleen maar geld. Maar Jan lijkt gespaard te worden. „Dit bokje kunnen we niet wegdoen”, zei Haarman tegen het AD. „Hij is gewoon veel te leuk.”
Jan, met op de achtergrond bokjes mét vacht.
Op de hoogte van kleine ontdekkingen, wilde theorieën, onverwachte inzichten en alles daar tussenin
Source: NRC