De gloriedagen van het Finse schansspringen mogen dan voorbij zijn, oude sportliefde roest niet. Fotograaf Mikko Suutarinen bracht de vasthoudende hoogvliegers in beeld.
Door Jeroen Visser
Fotografie Mikko Suutarinen
Schansspringen heeft in Finland een haast mythische status. Het land heeft dan ook vele kampioenen voortgebracht. Zo won ‘vogelmens’ Matti Nykänen drie keer goud tijdens de Winterspelen van 1988. Over hem werd gezegd dat alleen een engel van God verder kon vliegen.
Nadat Finland in 1956 voor het eerst olympisch goud had gewonnen, groeide schansspringen uit tot een volkssport. Overal in het land werden schansen gebouwd en droomden kinderen van succes. Die gloriedagen zijn voorbij. Finland levert geen grote kampioenen meer en schansspringen is een sport in de marge geworden. Er zijn nog steeds meer dan honderd schansen in het land, maar ze worden niet meer zo intensief gebruikt als vroeger. Veel dreigen te worden afgebroken.
Fotograaf Mikko Suutarinen ging op zoek naar liefhebbers die de sport koesteren. Die op een doorsneedag omhoog klimmen om even dat magische moment in de lucht te ervaren. Zo blijft Matti Saari (65), gepensioneerd ondernemer uit Rovaniemi, gaan ondanks het feit dat hij sinds een herseninfarct slecht ziet. Voor zijn 7-jarige dochter liet hij een schans in zijn tuin bouwen. Die begint op het dak van de schuur, voldoet aan internationale normen en je kunt er 12 meter mee halen. Zijn dochter bleek niet geïnteresseerd.
Of neem Timo Vuorma, een 67-jarige oud-vrachtwagenchauffeur, die met zijn rozegele pak opgaat in het winterlandschap. Hij springt op een schans die door vrijwilligers is gebouwd van oude elektriciteitspalen. De sneeuw op de landingsbaan wordt met ski’s aangestampt, een conditietraining op zich.
Eens was Vuorma alleen op de schans. Hij keek vanaf de rand of alles oké was en zette af. In de lucht zag hij tot zijn schrik dat er beneden een rendier lag te slapen. ‘Ik kon niets anders doen dan mijn benen intrekken. Mijn ski’s tikten tegen het gewei en het dier schrok wakker van de klap. Gelukkig kwamen we er allebei zonder letsel vanaf.’
Maandagmiddag rond half 2 plaatste het KNMI een foto waarop een rolmaat uit de sneeuw stak. ‘Sneeuwhoogte in De Bilt is 23 centimeter’, luidde het bijschrift. Ook elders zag Nederland sneeuwwit.
De inwoners van Siberië voelen de grond onder hun voeten wegzinken; het smelten van de permafrost door de opwarming van het klimaat verandert hun wereld voorgoed. Fotograaf Natalya Saprunova zag hoe zij op uiteenlopende manieren omgaan met de ramp die zich voltrekt.
Deze witte week voelt vertrouwd, maar is dat allang niet meer. Door de opwarming van het klimaat daalt het aantal sneeuwdagen in Nederland sneller dan gedacht. Hoeveel witte dagen zijn er nog te verwachten gezien het opwarmende klimaat?
Source: Volkskrant