Alcohol Onbeperkt drinken in beperkte tijd is een hit in het VK. De marketing van de ‘bottomless brunch’ richt zich sterk op vrouwen. „Zo worden zij subtiel aangezet tot overmatig drankgebruik.”
Bottomless brunch in bar The Mad House in Newcastle upon Tyne. In de hoek: Alice Wilkinson (23), verkleed als Tinkerbell
Een kater? Nee, die heeft het viertal morgen niet, hoor. „Als je de hele dag drinkt, dan komt er op een gegeven moment een punt waarop je jezelf nuchter drinkt”, zegt Katie McGlenen (30). Voor haar op tafel staat een roze cocktail in een fishbowl. „En als je dan niet al te laat naar bed gaat, voel je je de volgende dag prima.” Ze wijst naar haar vriend Sam Patterson (32), die het snelste drinkt van de groep en er op het oog aangenaam verdoofd bij zit. „En hij heeft ADHD, dus hij is sowieso altijd in een goede stemming.”
Ze zitten samen met een bevriend stel – Joni (38) en Tony (48) Thornton – in The Mad House in Newcastle upon Tyne, een stad in het noordoosten van Engeland. The Mad House is een bar met een dwingend vrolijke uitstraling. Er hangen sokken aan een waslijn, er is een ballenbak, Donald Duck staat aan op een tv. Het kleurenpalet is zwart met fluorescerende tinten. Er klinken hitjes uit het jaar 2000 en later. Het personeel is extreem vriendelijk.
Het is zaterdagmiddag en de vrienden zakken weg in een comfortabele bank en stoelen om een bottomless brunch te consumeren. Voor 41,95 pond (zo’n 48 euro) per persoon krijg je snacks en onbeperkt alcohol. Je boekt vooraf een tijdslot van negentig minuten. De (heel zoute) snacks bestaan onder meer uit aardappelsmileys en kipnuggets in de vorm van dino’s. Qua alcohol valt er van alles te kiezen, maar de cocktails in de fishbowls zijn het populairst. De barmannen hebben hun dienbladen vandaag vooral vol staan met de roze Sexy Time: wodka, perziklikeur, sinaasappel- en cranberrysap. De andere brunchers zijn kleine groepen vriendinnen van in de twintig, één groepje oudere dames en verjaardagvierende twintigers verkleed als filmpersonages.
Bevriende stellen Joni en Tony Thornton (links) en Sam Patterson en Katie McGlenen.
Het viertal is om twaalf uur begonnen, het is nu bijna half één en ze zitten aan hun derde cocktail. „We doen er ongeveer één elke tien minuten”, zegt Tony Thornton vrolijk. Ze zijn melig en vinden het heel leuk dat er een journalist met ze komt praten. Ze hebben er een sport van gemaakt om alle bottomless brunches in de stad uit te proberen. „We love a bottomless brunch”, zegt Joni Thornton. De twee kennen elkaar uit de gokindustrie. Tony is er engineer en Joni haalt dagelijks het geld op uit gokmachines. Tony vindt dat je bij een bottomless brunch echt waar voor je geld krijgt. „Normaal zijn we in anderhalf uur tijd veel meer kwijt als we even een drankje gaan doen.”
De bottomless brunch is booming in het Verenigd Koninkrijk, vooral onder vrouwen. Waar het voor sommigen het nachtelijke bingedrinken in clubs vervangt, maakt die voor anderen een triatlon van hun zaterdag: eerst een bottomless brunch, dan naar de pub en dan nog dansen.
Tijdens de coronapandemie, toen nachtclubs gesloten waren en de horeca overdag wel open was, kreeg de bottomless brunch een impuls. Er zijn geen cijfers over, maar de populariteit ervan lijkt post-corona tot een hoogtepunt te zijn gekomen. Op internet vind je talloze recente lijstjes met de beste bottomless brunches in elke stad. Loop je door het centrum van Newcastle, dan zie je dat zo’n beetje elke bar ermee adverteert.
Vooral de cocktail Sexy Time is vandaag populair: wodka, perziklikeur, sinaasappel- en cranberrysap.
Will Hetherington (23), floormanager bij The Mad House, merkt het ook. „Vlak na de coronaperiode hebben we onze eerste bar in Newcastle geopend, een eindje verderop. De bottomless brunches waren gelijk zo in trek dat we wachtlijsten moesten hanteren. Toen hebben we deze tweede locatie geopend.”
Bottomless brunches bestaan in alle soorten en maten. Zo kun je in Londen onbeperkt bubbels drinken bij een langzaam gegaarde kalfsragout. In Leeds kun je onbeperkt cocktails drinken combineren met onbeperkt pizza eten én een sessie op een schietbaan. Vaak hebben bottomless brunches een thema, zoals de 90’s, Australië of disco. En soms is er live entertainment, zoals een optreden van dragqueens. Meestal betaal je een bedrag tussen de 30 en 50 pond (ongeveer 34 tot 57 euro) voor een tijdslot tussen de 60 en 120 minuten.
De vier vrienden in The Mad House zeggen dat Britten nu eenmaal houden van véél drinken. Ze denken dat de populariteit van de bottomless brunch daar een reflectie van is. „Go hard or go home”, zoals Tony Thornton het omschrijft. Doordeweeks drinken ze zelden, zegt hij. Joni Thornton: „Dan werken we, dus als het weekend is, drinken we.”
Het cliché van bingedrinkende Britten blijkt statistisch gezien nog steeds waar. Eind 2023 vergeleek een rapport van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OECD) alcoholconsumptie in 33 landen. Britse vrouwen stonden op nummer één als het gaat om bingedrinken (minstens zes drankjes in één drinksessie): 26 procent zei dat in ieder geval één keer te hebben gedaan in de afgelopen dertig dagen. Van de Britse mannen was dat 45 procent. Die stonden daarmee op de vierde plaats, onder Roemenië (eerste plaats), Denemarken en Luxemburg.
De verjaardag vierende twintigers zijn verkleed als filmpersonages.
„In het VK is drinken sterk verweven met de nationale identiteit”, zegt Emily Nicholls. Zij is hoofddocent sociologie aan de University of York en gespecialiseerd in alcoholconsumptie en de nachtelijke economie, vooral vanuit het vrouwelijke perspectief. „Dat gaat heel ver terug, naar de tijd dat gemeenschappen werden gevormd rondom de lokale pub. De arbeidersklasse speelde ook een rol: mensen hadden banen met weinig perspectief en drinken werd hun uitlaatklep.”
Volgens Nicholls werd het vanaf de jaren zestig, tijdens de tweede feministische golf, normaler voor Britse vrouwen om ook stevig te drinken. „In de jaren negentig wordt het beeld van de Britse vrouwelijke bingedrinker echt onderdeel van de cultuur, mede door de ‘ladettes’.” Dat waren vrouwen die de traditionele genderpatronen doorbraken door zich te gedragen als ‘lads’, Britse luidruchtige, feestende en stevig drinkende mannen. „En doordat die mannen al zoveel dronken, moesten de vrouwen heel veel drinken als ze hen wilden bijbenen.” Nicholls wijst ook op alcoholmarketing die vanaf die tijd steeds nadrukkelijker op vrouwen werd gericht. „Denk aan het roze maken van drankjes.”
Flink drinken hangt voor veel Britse vrouwen bovendien nauw samen met self-care en ‘meidenavond’, legt Nicholls uit. „Ze nemen veel tijd om zich klaar te maken om uit te gaan. En als ze dat samen doen, is indrinken er ook onderdeel van.”
De stereotiepe Britse vrouw zet zichzelf helemaal in de steigers voor een avondje uit, óók voor een bottomless brunch. Joni Thornton en Katie McGlenen hebben hun haar in een blow-out gestyled, dragen bruine oogschaduw en respectievelijk rode en roze lippenstift. Ze hebben strakke, zwarte tops aan, McGlenen met een broek in dezelfde stof en Thornton met een minirok.
„Ik ben een werkende moeder en borstel de helft van de tijd mijn haar niet, dus het voelt gewoon zo fijn om je op te tutten en je daarna goed over jezelf te voelen”, zegt Thornton, terwijl ‘Beauty and a Beat’ van Justin Bieber uit de speakers klinkt en de barmannen cocktails shaken. „En een normale bh aandoen!” giechelt McGlenen. Thornton: „Ja, even geen crappy bh. Get some boobs!”
Joni Thornton zegt dat de bottomless brunch voor haar als jonge ouder een uitkomst is. „We zijn rond vijf, zes uur ’s middags thuis, drinken verder in onze pyjama’s, gaan op tijd naar bed en dan zijn we de volgende dag weer fris om de kinderen uit bed te halen.” Tony Thornton: „Well, not fresh.” Sam Patterson: „Fresher.”
Voor een vijftiental verjaardagvierders in de hoek bij de ballenbak is de brunch het begin van een dranksessie die waarschijnlijk pas in de nacht zal eindigen. Ze vieren de 23ste verjaardag van Sharna Carruthers, die verkleed is als Dale uit de comedy Step Brothers (2008), maar dan met een minirok. Ook haar gasten zijn verkleed als filmkarakter, de meiden als de sexy versie ervan. De tafels staan vol met Sexy Time-cocktails en voor de jarige staat een leeg shotglas in de vorm van een penis.
De twintigers vormen niet alleen een kleurrijk palet aan personages maar ook aan soorten dronkenschap. Sommigen staren wat glazig voor zich uit, anderen worden steeds luidruchtiger, de één begint te praten in filosofische volzinnen terwijl de ander zich hardop afvraagt waar Nederland ligt.
„We houden van bottomless brunches, want je wordt er steaming [heel erg dronken] van”, zegt Alice Wilkinson (23), verkleed als Tinkerbell. „We just drink loads.”
Voor 41,95 pond pp (zo’n 48 euro) krijg je bij de brunch in The Mad House anderhalf uur snacks en onbeperkt alcohol.
Charlie Williamson (22), het vriendje van de jarige en verkleed als de stiefbroer van Dale uit Step Brothers, is van plan om er een veertienurige drinksessie van te maken vandaag. Straks gaan ze nog naar de pub en daarna wil hij nog uit. „Dat is gewoon hoe het gaat in Engeland. Als je working class bent, is de pub de plek om je vrienden te zien.” Doordeweeks drinken ze meestal niet en zaterdag „you just get wrecked”. De leeftijdsgenoten om hem heen knikken instemmend. Allemaal werken ze al. Williamson is monteur van bosbouwmachines.
Hoewel mannen dus ook niet vies zijn van een bottomless brunch, richt de marketing zich vooral op vrouwen, doordat het zulke „Instagrammable” ervaringen zijn, zegt Nicholls van de University of York. In een artikel van eind vorig jaar in de Britse krant The Sun zegt Katherine Severi, directeur van het Institute of Alcohol Studies: „De recente opkomst van de bottomless brunches laat zien hoe vrouwen subtiel worden aangespoord tot overmatig drinken. Deze tactieken zijn niet alleen effectief, ze gaan ook ten koste van de gezondheid en het welzijn van vrouwen.”
Dat laatste heeft de auteur van dat artikel, Samantha Yule (51), zelf ervaren. Ze was altijd een grote drinker, schrijft ze, totdat ze stopte na een nare ervaring. Ze was zo dronken dat ze door de chauffeur de taxi was uitgezet, in haar eentje op hoge hakken langs de kant van de weg schuifelde en daarna bij vreemden in de auto belandde. Die brachten haar gelukkig thuis, maar ze vond het „angstaanjagend” om zich te bedenken hoe anders die nacht had kunnen aflopen.
Ze ging graag naar bottomless brunches. Die waren een soort wedstrijd voor haar, vertelt ze aan de telefoon, want ze wilde zoveel mogelijk drinken voor het bedrag dat ze had betaald. „En het is geen gegeven dat je na de brunch naar huis gaat. Soms was ik pas om vier uur ’s nachts thuis.” Die nacht bij vreemden in de auto deed haar beseffen dat het zo niet langer kon. „Ik heb twee jonge kinderen. Het was gewoon extreem.”
Floormanager Will Hetherington van The Mad House betoogt dat de bottomless brunch juist een „veiliger” alternatief is voor ’s nachts uitgaan. „Daar kunnen mensen bijvoorbeeld iets in je drankje stoppen. Hier houden wij alles goed in de gaten. Als iemand te dronken wordt, schenken we niet meer. En ja, als mensen daarna ergens anders verder gaan drinken, is dat hun eigen keus.”
Bij de jongens en meisjes van het verkleedfeestje is het nog allemaal pais en vree en en lijkt de drank juist een glansje over de middag te leggen. Uit de ballenbak steken inmiddels meerdere paren benen. ‘Timber’ van Pitbull en Kesha klinkt uit de speakers. „You better move, you better dance. Let’s make a night you won’t remember.” De broek van een jongen die verkleed is als Mario zakt er spontaan van af. Tinkerbell pakt zijn handen en draait hem in het rond.
De bottomless brunch trekt ook groepjes oudere vriendinnen.
Stukken die je helpen om je leven fijner en je carrière beter te maken
Source: NRC