is columnist voor de Volkskrant.
Vooropgesteld: het is goed om boeken, foto’s en mooie kleren aan te schaffen, want daarmee zorg je ervoor dat de schoonheid van de wereld niet onopgemerkt voorbijgaat en dat is een zeer belangrijke taak.
De vraag is alleen: waar schaf je al dat spul aan? Doe je dat via het in Nederland oprukkende Amazon (Amerikaans voor belastingontwijkend kutbedrijf dat het personeel onder mensonterende werkomstandigheden uitbuit zodat de eigenaar nog meer geld heeft om de autocratie van Donald Trump te bestendigen) of doe je dat via de Chinese webwinkelgiganten waarover Nieuwsuur afgelopen vrijdag een reportage uitzond?
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
In beeld verscheen de eigenaresse van een pakketpunt in Tilburg. Ze vertelde hoe ze onlangs haar deuren moest sluiten vanwege bedreigingen (‘Als ik nu mijn pakket niet krijg, kom jij ook niet thuis’) en dat ze dit jaar vooral veel problemen heeft met mensen die hun prulletjes en frutseltjes bestellen via Temu, Shein en AliExpress, want ‘die mensen hebben een veel korter lontje’.
Daarna verscheen de rij voor het pakketpunt in beeld, gevestigd in een voormalige speelgoedwinkel die failliet was gegaan omdat iedereen tegenwoordig online shopt. De feestdagen waren officieel begonnen. Niemand lachte.
Op dit punt in de column bevind ik mij lichtelijk in dubio. Collega-columnist Jolande Withuis gaf onlangs namelijk toe zich groen en geel te ergeren aan het gebruik van het woord ‘wij’ in dit soort stukjes. Vooral de dominees-wij, ‘die verkondigt dat wij allen zondig zijn, dat in ons allen een nazi schuilgaat, dat wij van de wereld een zootje hebben gemaakt’, vond ze bloedirritant.
Hoewel ze daar natuurlijk een ijzersterk punt heeft – laten we vooral de wereld vernachelen en elkaar daar vervolgens niet op aanspreken – stap ik hier als prelude op de nachtmis toch even op de kansel om te zeggen: laten we toch alsjeblieft stoppen met het aanschaffen van die oneindige hoeveelheid plastic meuk waarvoor arbeiders in smerige fabrieken worden uitgebuit. En die al bij verzending rijp is voor de afvalberg vanwege de vele microplastics, schadelijke chemicaliën en losse onderdelen waarin kinderen kunnen stikken.
‘Uit onze steekproeven blijkt dat zo’n 70 procent niet aan Europese veiligheidsregels voldoet’, zei Mirjam de Witte van de Consumentenbond onlangs in de Volkskrant, waarna een alinea volgde over de eveneens schrikbarende klimaatimpact van de plusminus 3,5 miljoen pakketjes die dagelijks bij de Nederlandse douane binnenkomen – een stroom die inmiddels zo moeilijk te controleren is dat een extra heffing van 2 euro per product de enig overgebleven oplossing lijkt.
Het komt niet door mij, het komt niet door u, het komt door ons. Vandaar deze oproep of wij, ja wij, alsjeblieft kunnen stoppen met die orgie van overbodigheid, met die extase van onnodigheid, want wee het land waar we zo veel mogelijk geld willen verdienen om zo veel mogelijk waardeloze spullen te kunnen kopen. Wee het land waar we het gistend onbehagen over de bestaansonzekerheid blussen met 1+1 gratis, waar alle ivoren torens moeten sneuvelen om ruimte te maken voor pakketdistributiecentra en waar we gelukszoekers enkel tolereren indien ze pakketjes bezorgen bij de vreugdelozen.
Stuiptrekkend van de begeerte klikken we onze digitale winkelmand steeds voller en voller, klik, klik, klik, als een slaaf van onze drang naar meer, meer, meer. Beste klanten, overhandig mij uw pegulanten dus wee toch dit land van koopmannen zonder dominees.
Als ik God was, liet ik het namelijk de hele dag miezeren boven zo’n land.
En zo geschiedde. Amen en fijne kerst.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant