Home

Call of Duty-ontwikkelaar Vince Zampella (1970-2025) gaf gamers het gevoel een superversie van zichzelf te zijn

De 55-jarige Vince Zampella ontwikkelde Call of Duty, met 500 miljoen verkochte exemplaren een van de grootste games ooit. In zijn Ferrari kwam hij zondag om bij een verkeersongeluk, iets dat een wrange associatie oproept met de gamewereld waarvan de introverte Zampella zo hield.

is techredacteur voor de Volkskrant. Ze schrijft onder meer over sociale media en kunstmatige intelligentie.

‘De Tweede Wereldoorlog is een fantastisch, helder verhaal over goed en kwaad, de nazi’s hadden natuurlijk ook geweldige outfits, en dat landschap, gewoon waanzinnig om mee te werken.’ Geen spikkel ironie in het betoog van Vince Zampella, die binnen de gamewereld naam maakte met (historische) schietspellen als Call of Duty, waarvan wereldwijd meer dan 500 miljoen exemplaren zijn verkocht.

Zondag kwam hij op 55-jarige leeftijd bij een auto-ongeluk om het leven, zo werd dinsdag bekend. Gamers van over de hele wereld herdenken hem als een van de meest bepalende makers binnen het genre van de first person shooter – levensechte schietspellen.

Nadat hij zonder diploma van het Broward College in Florida was vertrokken, ging Zampella aan het werk als klusjesman. Als fanatiek gamer bemachtigde hij halverwege de jaren negentig een baantje als klantenservicemedewerker bij een kleine gamestudio, GameTek. Hij leerde het vak van gameontwikkelaar zoals dat in die tijd ging: op de werkvloer.

In een van zijn eerste grote games, het alom geprezen Medal of Honor: Allied Assault (2002), kropen gamers in de huid van de soldaten die op D-Day Omaha Beach bestormden. Dit was de periode waarin hyperrealistische WOII-cinematografie een hoogtepunt beleefde, zoals met Saving Private Ryan (1998) en Band of Brothers (2001). In zijn games streefde Zampella ernaar die filmervaring nog grootser te maken.

Lees meer: Wat gewelddadige games zo aantrekkelijk maakt – en waar de grens van het geweld ligt

Met het grote succes van Medal of Honor ontstond er frictie binnen de studio die het had uitgebracht (2015 Inc.), waarna Zampella met een groep collega’s vertrok en Infinity Ward oprichtte. Hun eerste spel droeg als middelvinger naar hun voormalige werkgever de codenaam ‘Medal of Honor Killer’. In 2003 lanceerden ze het als Call of Duty, het begin van een van de bestverkochte gamefranchises ter wereld.

‘Twintig jaar geleden maakte ik als beginnend gamerecensent een van de grootst mogelijke inschattingsfouten door te denken dat Call of Duty geen toekomst had’, schreef Washington Post-journalist Gene Park in 2023. Nu ziet hij Call of Duty als een van de belangrijkste redenen waarom de gamesector ongeveer twee keer zoveel waard is als de film- en muziekindustrie samen: wat begon als een relatief beknopt spel dat door zo’n 25 ontwerpers werd gemaakt, groeide uit tot een virtueel universum waar inmiddels een team van ongeveer drieduizend mensen bij betrokken is en waar dagelijks meer dan dertig miljoen mensen vertoeven.

Call of Duty 4: Modern Warfare (2007) wordt nog altijd als een van de invloedrijkste games aller tijden gezien, onder meer door de gelaagde verhaallijn en de realistische, soepele speelervaring. Zampella zei hierover: ‘Het voelt alsof je voor God speelt, maar dan realiseer je je ineens: hé, het gaat hier om echte mensen.’

Onmogelijk, maar levensecht

Games uit Zampella’s koker (Apex Legends, Battlefield, Titanfall) stellen spelers in staat onmogelijk soepele capriolen uit te halen die levensecht voelen. In vrijwel elk interview zag je Zampella, die tientallen miljoenen verdiende, in een met gamelogo’s bedrukt T-shirt dat hij gratis op werk moest hebben gekregen. Hij bleef een vriendelijke, ietwat introverte man die niet over zijn privéleven praatte.

Nu gaan de beelden van zijn fatale auto-ongeluk de hele wereld over. Een knalrode, peperdure Ferrari schiet een tunnel uit en knalt tegen een betonnen afzetting. Het roept een wrange associatie op met de gamewereld, waarin Zampella zo’n bepalende rol had. Hier bouwde hij aan een wereld waar het onmogelijke mogelijk is, waar je als mens een klein beetje voor God kunt spelen. En waar je na een crash gewoon opnieuw begint.

Luister hieronder naar onze wetenschapspodcast Ondertussen in de kosmos. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.

Wilt u belangrijke informatie delen?
Mail naar tips@volkskrant.nl of kijk op onze tippagina.

Alles over tech vindt u hier.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next