is televisierecensent voor de Volkskrant.
Na zo’n vijftig jaar bereikt elke levenswandel een allesbepalende splitsing: óf je begint met nordic walking óf je verhuist naar Spanje. Dat is tenminste wat Frans & Mariska, stellen op de proef de kijker wil doen geloven.
‘Het is een gruwelijk verhaal: de man komt in een midlifecrisis, de vrouw komt in de overgang en dan gaat het nest ook nog eens leeglopen’, zegt Frans Bauer in de eerste aflevering, zaterdagavond uitgezonden op NPO 1.
Hoog tijd dus dat hij en zijn echtgenote Mariska op zoek gaan naar een manier om het toch met z’n tweetjes uit te houden. Dat hun drie zoons nog thuis wonen en aangeven daar hartstikke tevreden mee te zijn, doet er even niet toe. Je kunt maar beter op het ergste voorbereid zijn.
Omdat een gemeenschappelijke hobby kan helpen waagt het stel zich kortstondig aan nordic walking: wandelen met skistokken. Frans – in flitsend blauw trainingspak – heeft al snel de smaak te pakken, maar Mariska blijkt minder enthousiast. Enorm overprikkelend vindt ze het, al wordt niet duidelijk waarom.
Noodgedwongen wenden de Bauers zich tot het enige logische alternatief: verhuizen naar Spanje. Misschien is dat wel iets voor hen? In de rest van Stellen op de proef trekken ze daarom op hun gemakje door het land, bijgestaan door andere BN’er-koppels van middelbare leeftijd. Onderweg hopen ze het aloude mysterie te ontrafelen: wat bezielt al die Nederlanders om hun nadagen aan de Costa del Sol te slijten?
De antwoorden die ze vinden zijn niet baanbrekend. Zaterdagavond zagen we hoe de Bauers onderzoek deden in een kroeg in een Spaans kustdorpje, die als ‘clubhuis’ van de lokale Nederlandse enclave fungeert. ‘Het weer’, reageerde de ene zongebruinde bejaarde in hawaïshirt. ‘De rust’, zei een ander. De rest knikte instemmend.
Heel even werd het interessant, toen een vrouw vertelde dat ze na zestien jaar nog steeds geen contact heeft met de lokale bevolking, behalve met haar tuinman. Hoewel Frans daar duidelijk van opkeek, vroeg hij helaas niet door.
Zonde dus, dat Stellen op de proef pretendeert meer te zijn dan gewoon een gezellig Bauer-reisprogramma. Want hoewel je je kunt afvragen of zulke televisie thuishoort op de publieke omroep, is het wel gewoon heerlijk om naar te kijken. Zie alleen al hoe Frans glundert als hij een schaal mini-frikandellen voorgeschoteld krijgt in de Nederlandse bar, of hoe hij oog in oog met een sprinkhaan La Cucaracha zingt en zich vervolgens dood schrikt als het beestje opspringt.
Bovendien lijken de Bauers en hun gasten zelf ook helemaal niet de behoefte te hebben om een inhoudelijk programma over ouder worden en emigreren te maken. Wanneer een gesprek over ouderschap met Danny en Jenny de Munk te emotioneel dreigt te worden, grijpt Jenny in: ‘We houden het luchtig, jongens.’ Daarmee vat ze Stellen op de proef treffend samen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant