In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Eisers in een massaclaim, zeker in gezondheidszaken, staan per definitie voor een enorme, bijna onmogelijke opgave: bewijs maar eens dat de schade en klachten die je ondervindt een-op-een worden veroorzaakt door het vervuilde water dat je drinkt, de slechte medicatie die je hebt geslikt, of de gebrekkige borstimplantaten die je hebt gekregen.
De beroemde, door Hollywood verfilmde voorbeelden van dit soort zaken laten al zien: zelfs als je uiteindelijk je gelijk weet te halen, gaan daar vele jaren, zo niet decennia overheen. Advocaat Robert Bilott procedeerde twintig jaar tegen het Amerikaanse chemieconcern DuPont voordat de rechter vond dat hij overtuigend kon bewijzen wat wij nu allemaal weten: dat pfoa- en pfas-achtige stoffen zeer schadelijk zijn en nooit meer worden afgebroken. Bilotts memoires werden later verfilmd in de speelfilm Dark Waters.
In eerste aanleg wijst nu ook de Nederlandse rechtbank het verzoek tot schadevergoeding af dat is ingediend door Bureau Clara Wichmann, namens zestigduizend vrouwen die specifieke typen borstimplantaten hebben gekregen. Er is onvoldoende wetenschappelijk bewijs dat de implantaten de oorzaak zijn van de auto-immuunklachten die in deze zaak spelen. Het gaat om duizenden vrouwen met moeilijk definieerbare klachten als vermoeidheid, haaruitval, spier- en gewrichtspijn, angsten en hersenmist, vaak in hevige mate.
Wel is vastgesteld dat er een verhoogde kans is voor vrouwen met deze implantaten om een zeldzame vorm van lymfeklierkanker te ontwikkelen. Maar, zo zegt de rechtbank, de kans daarop is zeer klein (in 2018 hadden 52 Nederlandse vrouwen deze vorm van kanker), terwijl de kans op genezing zeer groot is. Dat maakt de implantaten nog niet meteen gebrekkig, volgens de rechtbank. Bovendien heeft de producent het product al in 2018 zelf teruggetrokken.
Dat is een eigenaardige redenering. Juist als de fabrikant het product zelf heeft teruggetrokken, omdat hij het niet veilig genoeg acht, moet compensatie mogelijk zijn voor vrouwen die nog altijd te kampen hebben met de implantaten of de gevolgen ervan. Vooral bij die groep vrouwen die wegens borstkanker, of het risico daarop, de borsten heeft laten verwijderen en implantaten heeft gekregen, vergoed door de zorgverzekeraar.
Sommige van die vrouwen hebben nu geen geld om implantaten, die naar de huidige maatstaven niet meer voldoen, te laten verwijderen. Want het verwijderen wordt alleen (deels) vergoed als de medische noodzaak daarvan buiten kijf staat, en dat is nu juist het twistpunt. Het onrecht van die benarde situatie spreekt voor zich.
Bureau Clara Wichmann spreekt van een ‘enorme klap’ voor de vrouwen en gaat in beroep, een jarenlang proces. Zolang de rechtbank compensatie tegenhoudt zou de overheid zich in overleg met de zorgverzekeraars moeten buigen over een regeling, zodat geen enkele vrouw nog tegen haar zin met een oud en afgekeurd implantaat in haar lijf zou hoeven rond te lopen.
Source: Volkskrant