De lezersbrieven! Over duiders zonder oplossingen, waarom de winter niet op 21 december begint, dat AI de kunstenaar verdringt al voorspeld was en het goede in mensen zien.
Afgelopen week luisterde ik met veel plezier en interesse naar de vier afleveringen uit de nieuwe reeks Reith Lectures van de BBC. Dit jaar worden deze prestigieuze lezingen verzorgd door Rutger Bregman, onze eigen Nederlandse denker, historicus en schrijver. Daarmee treedt hij in de voetsporen van denkers als Stephen Hawking en Amartya Sen. Een uitzonderlijke erkenning, ook internationaal gezien.
Wat mij echter opviel, is dat deze reeks in de vele Nederlandse talkshows, en ook in deze krant, vrijwel onbesproken is gebleven. Dat is opmerkelijk.
Ik denk dat we in Nederland best enige trots mogen voelen dat een Nederlandse auteur wordt uitgenodigd om een van de meest prestigieuze lezingenreeksen ter wereld te verzorgen. Maar nog belangrijker is dat de thema’s die Bregman in zijn lezingen aansnijdt direct raken aan het maatschappelijke debat in ons land. Juist daarom lijken ze mij bij uitstek geschikt om te worden besproken, bevraagd en bediscussieerd.
De krant zou dit gesprek moeten openen, niet laten liggen.
Gerald Smith, Aerdenhout
Overal duikt de duider op. Op televisie, in de krant, op de radio. Ze verklaren alles: het stikstofdossier, de oorlog in Oekraïne, de verkiezingsuitslag. Ze trekken lijnen, wijzen oorzaken aan, en benoemen wat er misgaat. Het klinkt allemaal deskundig, maar zelden hoor je hoe het beter kan.
Neem bijvoorbeeld het debat over de woningnood. Avond aan avond schuiven dezelfde duiders aan: economen, oud-politici, communicatiestrategen. Ze vertellen ons dat het ‘complex’ is, dat ‘de markt vastzit’, dat ‘burgers hun vertrouwen kwijt zijn’. Maar oplossingen? Die blijven uit. Ondertussen wachten jonge gezinnen op een huis, en verdwijnt de hoop in spreadsheets en praatprogramma’s.
Ik pleit niet tegen duiders, integendeel, ze zijn nodig om te begrijpen wat er speelt. Maar laten we ook ruimte maken voor ‘onderduiders’: mensen die verder gaan dan het verklaren van het probleem. Mensen die bouwen, ontwerpen, proberen. Want echte verandering komt niet van weer een analyse, maar van aanpakkers, andersdenkenden, niet-podiumpakkende politici.
Gerben Kalkman, Nieuwe Niedorp
Je kunt het weer overal horen en lezen: op 21 december begint de winter. Wat een onzin! Hoezo laat je iets in het midden beginnen? Sinds onheuglijke tijden staat de ‘kortste dag’ (21 december) te boek als Midwinter. En dat is volkomen terecht.
De ‘kortste dag’ is het midden én dieptepunt van de winterperiode. Vanaf daar wordt het elke volgende dag weer een stukje beter. Stijgt de zon weer aan het firmament. Op dezelfde manier is ook de zomer gestructureerd rond 21 juni, de ‘langste dag’ (Midzomer).
We kennen meteorologisch vier bepalende datums per jaar: de kortste dag, de voorjaarsequinox, de langste dag en de najaarsequinox. Deze datums dienen respectievelijk het midden van de winter, lente, zomer en herfst te zijn. Als we de dagen van het jaar gelijkelijk vanuit deze ijkpunten over het jaar verdelen, begint de lente op en nabij 4 februari, de zomer op 6 mei, de herfst op 7 augustus en de winter op 6 november.
Enkel en alleen de stand van de zon dient bepalend te zijn voor de indeling van de seizoenen.
Gerhard Elferink, Rhenen
In de krant van woensdag stond een artikel waarin wordt beschreven hoe AI de kunstenaar verdringt. In 1979 kwam het lied Video killed the radio star van new wave band The Buggles uit met daarin de tekst:
They took the credit for your second symphony,
Rewritten by machine and new technology,
And now I understand the problems you can see
Zanger en bassist Trevor Horn zag het wellicht toen al aankomen.
Cees Mulder, Rotterdam
Om wat wachttijd door te brengen las ik deze week de krant nog vollediger dan anders. Dat deed me goed, want ik las dinsdag de column van Mark van Ostaijen. Met zijn waargebeurde verhaal stimuleerde hij mij om het goede in mensen te zien. Niet altijd makkelijk tegenwoordig. Maar het maakt mij altijd blijer als ik dat doe. Ook al is het misschien een ‘zalige vorm van onwetendheid’. Bedankt, Mark.
Marga Visser, Amstelveen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant