is natuurkundige, oud-politicus en columnist van de Volkskrant.
Een benzine- of dieselmotor heeft een maximumrendement van 45 procent. Dat betekent dat wanneer u op uw allerzuinigst rijdt, minder dan de helft van de energie die u in de tank gooide, omgezet wordt in rijdende wielen. De rest verlaat uw wagen in de vorm van warmte, nutteloos afgegeven aan de buitenlucht via motorkap en uitlaatpijp. Die laatste blaast tevens een mix van formaldehyden, benzeen, stikstofverbindingen en roetdeeltjes uit. In grote steden is luchtvervuiling doodsoorzaak nummer één onder kinderen. En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, bestaat een gemiddelde Volkswagenmotor uit vele honderden losse onderdelen die allemaal kapot kunnen.
Een elektrische auto heeft een efficiency van bijna 100 procent, stoot geen vervuiling uit en de motor bestaat uit een tiental delen. De snelle ontwikkeling van batterijen heeft de kosten van elektrische auto’s de afgelopen jaren flink doen afnemen. In China is de aanschafprijs voor een elektrische auto inmiddels onder die van zijn benzinezusje gezakt. In Europa is dat naar verwachting in 2027 zover. En dat is bij aankoop. In totale kosten, dus inclusief gebruik, verslaat de veel zuinigere elektrische auto de brandstofwagen nu al met gemak.
Natuur-, schei- en wiskunde zijn in de politiek zelden doorslaggevend. In de arena van listige lobby’s, boze kiezers, hysterische (sociale) media en knikkende politieke knieën, leggen logica en feiten het vaak af tegen het goede gevoel van de onmiddellijke bevrediging. Nederland is daarin zeker niet de enige, maar maakt het de laatste jaren wel erg bont. Stikstofcrisis, mestoverschot, woningnood en netcongestie zijn daarvan de treurige getuigen.
En de lijdensweg gaat voort. Terwijl oud ASML-baas Peter Wennink afgelopen week met getallen en analyses de dringende noodzaak van langjarig stabiel investeringsbeleid ontvouwde, begonnen drie politieke partijen aan een minderheidsexperiment dat allesbehalve stabiliteit zal opleveren.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Maar dan is er altijd nog Europa. De bestuurslaag die op enige afstand van de waan van de dag en de toorn van X zijn werk mag doen en daardoor een baken van rust is. In 2021 rekende de Europese Commissie koeltjes aan alle aspecten van onze auto-economie en kwam tot de conclusie dat het om ecologische én economische redenen verstandig is om snel afscheid te nemen van die onbeholpen verbrandingsmotor. Dat zou een enorme bijdrage aan de verduurzaming van de mobiliteit opleveren en de auto-industrie, belangrijke pijler van de Europese economie, gereed maken voor de concurrentiestrijd met Azië, waar de ontwikkeling van batterij-auto’s al een enorme vlucht had genomen.
Onze autofabrikanten hebben die afslag vijftien jaar geleden jammerlijk gemist. Zoals Kodak zich onaantastbaar waande op de markt voor fotorolletjes, het internet onderschatte en haar imperium in 2012 zag instorten, zo hadden de Europese autofabrikanten indertijd gegrinnikt om die pathetische elektrische autootjes met een actieradius tot aan het tuinhek. ‘Dat kon nooit wat worden!’, riep de directeur van Volkswagen. Hij stortte zich op de ‘schone diesel’ en strandde jammerlijk in Dieselgate, list en bedrog over de milieuprestaties van de motoren. Ondertussen zijn onze auto’s aan alle kanten voorbijgereden door schonere, betere en goedkopere importmodellen uit Azië.
Om een Kodak-scenario te voorkomen, trotseerde de Europese Commissie de autolobby, platform X en de populisten, en zette ze een onverbiddelijke stip op de horizon. Vanaf 2035 moeten alle nieuwe auto’s elektrisch zijn. Met een ambitieus doel, wat tijdelijke tariefhulp op importauto’s en subsidie op eigen productie kunnen de Europese bedrijven zich China van het lijf houden en een eigen florerende duurzame productie opbouwen. Tanden op elkaar, de toekomst lonkt.
Maar zo snel liet de onderbuik zich niet verslaan door de rede. Rechtse partijen bleven loeien en autoconcerns bleven lobbyen. Ik maakte me weinig zorgen, want ik vertrouwde op het stoïcisme van de Europese Commissie. Ik vergiste me. In de nieuwe wereld van Trump en TikTok is nu ook Europa bezweken. Ze maakte een haakse beleidsbocht en opende deze week toch weer de deur voor de verbrandingsmotor.
Populisten vieren hun cynische overwinning: die van de stagnatie op de vooruitgang. We gaan langer doorrijden met viezere, slechtere en duurdere auto’s, en de Europese industrie haakt definitief af in de strijd om een cruciale schone technologie. Ondertussen treur ik om het verlies van een trouwe bondgenoot als de Europese Commissie. En blijf hopen dat het een eenmalig moment van zwakte was.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant