Verslaggever Iris Koppe communiceert met de Oekraïense Elena (70), bij wie ze studeerde in Kyiv. Elena zat eerst ondergedoken, vluchtte naar Hongarije, keerde terug in Kyiv en verblijft nu weer in Hongarije. De berichten zijn vertaald vanuit het Russisch.
is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over Oekraïne en Oekraïners in Nederland.
‘Vandaag is Zelensky op bezoek in Den Haag. In zijn speech bedankte hij Nederland voor de militaire en financiële steun die we de afgelopen jaren van jullie hebben gekregen. En laat ik het jou ook nog een keer zeggen: wij zijn echt enorm dankbaar dat jullie onze bondgenoot zijn.
‘In Oekraïne staat Nederland bekend als een van onze trouwste vrienden. Ook Mark Rutte zit in ons hart. Hij heeft zich altijd ingezet voor ons land. Ik herinner me nog hoe in juli 2022 de stad grotendeels werd afgezet omdat Rutte een bezoek kwam brengen aan Kyiv. Dat was allemaal niet zonder gevaar. Ook als Navo-chef was zijn eerste bezoek aan onze Oekraïense hoofdstad. Dat weet iedereen nog en dat zal niemand vergeten.
‘Dus voor ons is het altijd bijzonder als Zelensky bij jullie op bezoek gaat. In zijn speech sprak Zelensky verder over de onderhandelingen over vrede. Tsja, eerlijk gezegd houd ik mijn hart vast. Begrijp me niet verkeerd, want ik wil niets liever dan vrede. Maar hoe gaat die eruitzien? En is het wel verstandig dat Zelensky afziet van eventuele Navo-toetreding, in ieder geval voorlopig? Schiet Amerika ons dan echt te hulp als Rusland ons opnieuw aanvalt? Iets waar iedereen van uitgaat?
‘Stel, het wordt ‘vrede’, hoe zal het dan gaan met de Russische ondermijning van ons land van binnenuit? Toen wij elkaar in 2012 ontmoetten, vertelde ik je al over de manieren waarop Russische krachten in Oekraïne de democratie de nek willen omdraaien: via inmenging in de politiek, het verspreiden van nepnieuws en het saboteren van Oekraïense initiatieven, bijvoorbeeld op het gebied van defensie.
‘Herinner je je mijn vriend Aleksej uit Charkiv nog? Hij runde een onafhankelijk onlinekrantje, met nieuws uit de regio. Op een nacht braken er mannen in op zijn kantoor en sloegen alle computers kort en klein. De reden? Waarschijnlijk een kritisch artikel over Rusland. De schuldigen zijn nooit opgepakt. Kwamen ze uit Rusland? Waren het pro-Russische Oekraïners? We weten het niet. Ik kan je alleen vertellen dat dit soort dingen sindsdien veel vaker zijn voorgekomen, en op steeds grotere schaal.
‘Wat ik bedoel is: mocht er iets uit die vredesonderhandelingen komen, wie beschermt ons dan tegen de hybride oorlog van Rusland? Amerika? Volgens mij wordt hier niet over gesproken. Onze kwaadaardige buurman zou niet alleen moeten stoppen met bombarderen, maar ook al zijn ondermijnende activiteiten moeten staken.’
‘Mijn volgende bericht zal uit Oekraïne zijn. Ik ga terug om met mijn buren kerst te vieren. Akos gaat mee. Mijn zoon zal ik helaas niet zien, hij krijgt geen verlof. Wel heeft hij mij vorige week gebeld. Hij zei weinig, lijkt afgestompt te zijn. Zelfs een beetje onverschillig. We praatten wat, maar ik leek hem niet te kunnen bereiken. Hij vroeg zelfs niet naar zijn dochters. Als ik eraan terugdenk, doet het nog steeds veel pijn. Ik begrijp het wel, hij probeert zich groot te houden. Maar het voelt alsof ik hem aan het kwijtraken ben.’
Meer afleveringen van De Schuilkelder vindt u in dit dossier over de oorlog in Oekraïne.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant