Geert Wilders vindt het „hár-stikke leuk”, elke keer dat iemand met hem op de foto wil. Hij is op ‘azc-tour’, zaterdagmiddag in Papendrecht. In het winkelcentrum, in een oud Rabobank-kantoor, komt een opvang voor minderjarige asielzoekers. Een paar honderd mensen dringen om hem heen voor selfies. Veel jongens, veel mannen, maar ook vrouwen van boven de zeventig die met hun rollator zo dicht mogelijk bij Wilders in de buurt willen komen.
Op het Marktplein staat Jennifer van de Voort. Ze is net op de foto gegaan met Wilders. Een medewerker van de PVV die over ‘de pers’ gaat, was haar komen vragen of ze dat wilde. Ze is 38, ze is blind. Ze had aan Wilders gevraagd: „Mag ik aan uw gezicht zitten?” Hij was een beetje door zijn knieën gezakt. Ze had met twee handen aan zijn oren gevoeld, en aan zijn neus, zijn kaken, zijn jasje. „Een mooi jack”, zegt ze tegen mij. Tegen Wilders had ze gezegd: „Nu weet ik hoe u eruitziet.” Ze vond hem „vriendelijk en kordaat”. Zoals ze hem kent, zegt ze, van de debatten in de Tweede Kamer. „Ik kijk vaak naar Het Vragenuurtje.”
In de zomer, in de campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen, was Wilders ook aan een ‘azc-tour’ begonnen. Maar al na twee keer, in Helmond en Zwolle, was hij ermee opgehouden. Aan de campagne had hij daarna nauwelijks nog meegedaan, PVV’ers om hem heen wisten niet zeker of hij wel wílde winnen.
De PVV ging van 37 naar 26 zetels, Wilders zit niet aan tafel bij de kabinetsformatie en op dinsdag, vorige week, staan in de hal van de Tweede Kamer nog wel journalisten op hem te wachten voordat hij in de grote debatzaal gaat stemmen. Maar het zijn er lang niet meer zoveel als in de tijd dat de PVV nog regeerde. En al na drie minuten, Wilders is midden in een zin, richten de camera’s zich op Jesse Klaver van GroenLinks-PvdA die net uit de lift is gestapt.
Wilders lacht een beetje en loopt de zaal in. Het draait niet meer om hem.
Op de cover van The Economist staan deze week foto’s van vijf rechts-populistische leiders in Europa. Wilders staat er niet bij. Het blad heeft vier verhalen en een podcast over het rechts-populisme in Europa, de PVV wordt niet één keer genoemd.
In Papendrecht zijn maar weinig verslaggevers. Wilders spreekt de mensen die voor hem zijn gekomen niet toe. Bij kaaswinkel De Vershoek, in de Meentpassage, krijgt hij blokjes kaas. De eigenaar, Gerrit-Jan Verstoep, vertelt hem over de problemen met de jonge asielzoekers waar de winkeliers volgens hem állemaal op rekenen. In een café praat Wilders met mensen die in de straat wonen waar de opvang komt. Journalisten mogen er niet bij zijn.
Fotograaf Robin Utrecht zet op X een foto van Jennifer van de Voort die aan Wilders’ gezicht voelt en meteen na het bezoek retweet Wilders die foto. Dat doet hij ook met het bericht op de Papendrecht-pagina van het AD: ‘Wilders trekt grote menigte bij de start van zijn azc-tour’.
De lokale krant Het Kontakt zet die middag meer dan dertig foto’s op de site, en ook een verslag: ‘De Grote Geert Wilders Show doet Papendrecht aan: dringen voor een selfie’.
Dat retweet Wilders niet.
Petra de Koning doet elke dinsdag verslag over de Haagse politiek (p.dekoning@nrc.nl)
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Begin de dag met de belangrijkste politieke ontwikkelingen uit Den Haag
Source: NRC