Dispatch is een titel die je waarschijnlijk niet op de radar had staan, maar die daar zeker wel een plekje verdient. In dit superheldenverhaal speel je eens niet de superheld die de wereld redt, maar degene die ervoor zorgt dat andere superhelden op de plek komen waar ze moeten zijn: een dispatcher voor superhelden dus. Het koppelen van helden aan alarmsignalen zorgt voor de gameplay in Dispatch, maar eigenlijk speelt de gameplay slechts een bijrol. Dispatch zou prima op eigen benen kunnen staan als animatieserie. Geen wonder: de rollen worden gespeeld door een groot aantal acteurs met ruime ervaring als (stem)acteur, met Aaron Paul in de hoofdrol en de hele cast van Critical Role in diverse andere rollen. De grafische stijl werkt goed en de dialogen zijn sterk en vaak hilarisch. Voel je je niet geroepen het verhaal nog eens door te spelen, dan heb je met acht à negen uur speeltijd niet heel veel content voor de dertig euro die Dispatch kost. De setting zou ook best ruimte bieden om het verhaal in de middenfase nog wat verder uit te bouwen. Dat deert verder overigens amper. Dispatch is vooral erg leuk om te spelen en een fijne game om aan het einde van een toch al ijzersterk gamejaar nog even mee te pakken.
Prijs bij publicatie: € 29,99
Bekijk product
Heb je je ooit weleens afgevraagd wie superhelden eigenlijk aanstuurt? Hoe weten ze op welke plek ze moeten zijn? Niet elke superheld heeft een 'Bat-signal', of het geluk altijd maar op de juiste plek te zijn. Het zou dus best handig zijn als er iets bestaat als een Superhero Dispatch Network, een organisatie die de helden aanstuurt en zorgt dat de juiste helden gekoppeld worden aan alarmeringen. Die alarmeringen zijn er elke dag, want in een wereld waarin er superhelden zijn, heb je uiteraard ook superschurken.
In die wereld ben jij Robert Robertson III, beter bekend als Mecha Man, een held die al generaties lang waakt over Los Angeles. Voordat jij het deed, waren je vader en je opa al Mecha Man en inmiddels heb jij dat stokje overgenomen. Dat gaat goed, tot Mecha Man op een dag oog in oog komt te staan met Shroud, de superschurk die de vorige Mecha‑Man − je vader dus − om het leven heeft gebracht. Shroud lijkt op herhaling te gaan als hij Mecha Man weet uit te schakelen, maar zo erg is het niet. Wel is het Mecha Man-pak onherstelbaar beschadigd en belandt de hoofdrolspeler in een maandenlange coma. Als hij weer bijkomt en zijn verdriet wegdrinkt in een bar, loopt hij Blonde Blazer tegen het lijf. Zij doet hem een aanbod: je dagen als superheld zijn wellicht voorbij, maar je kunt andere helden nog steeds helpen, door aan de slag te gaan als dispatcher voor het Superhero Dispatch Network.
In die vroege fase hoor je dat Blonde Blazer en Phenomaman behoren tot de succesvolste helden van SDN, maar dat zijn niet de helden die jij als beginnende dispatcher mag aansturen. Onder jouw verantwoordelijkheid vallen de acht minst overtuigende superhelden van het netwerk. Ze zijn onderdeel van het Phoenix Project, een project van SDN dat superschurken rekruteert en rehabiliteert, zodat ze de maatschappij kunnen helpen met hun krachten. Je kunt op je vingers natellen dat dat voor wat spanning zorgt.
Het Z-Team is een mooie verzameling superhelden met allerlei speciale krachten en tekortkomingen. Zo heb je Punch Up, een kerel met de kracht van tien kerels, maar met de lengte van een halve kerel. Invisigal kan onzichtbaar worden, maar alleen wanneer ze haar adem inhoudt. Sonar is half mens, half vleermuis en verandert af en toe in een weerzinwekkend monster, maar is in die vorm wel veel krachtiger. Daarbij hebben de helden allemaal hun eigen sterke en zwakke kanten. Flambae, Malevola en Coupé zijn vechters, maar Punch Up en Golem kunnen juist beter incasseren, terwijl Sonar en Invisigal slimmer zijn dan de rest.
Source: Tweakers.net