2025: het jaar van de Nintendo Switch 2, ’s werelds eerste vakbond voor gamemakers en het uitstel (twee keer) van GTA 6. Maar bovenal was 2025 het jaar van de indiegames: titels gemaakt door relatief kleine teams zonder de steun van de gevestigde uitgevers. De selectie van het gamesteam van de Volkskrant zit er (bijna helemaal) vol mee. Negen games in willekeurige volgorde.
Door Robert van Gijssel, Simoon Hermus en Frank Rensen
Zo’n zes jaar lang hebben fans van Hollow Knight (2017) gewacht op Hollow Knight: Silksong. Toen die afgelopen september eindelijk uitkwam, crashten de onlinegamewinkels omdat miljoenen wachtende fans tegelijk Silksong probeerden te kopen.
De game, waarin spelers een enorm, vervallen koninkrijk verkennen, werd overgoten met lof: onvoorstelbaar, dat deze handgetekende wereld, met haar talloze vijanden, geheime hoekjes en een mysterieuze, eigen geschiedenis, is ontworpen door slechts drie mensen. Zeker met de magnifieke muziek van componist Christopher Larkin erbij is het een spel dat alleen al in pure schoonheid nauwelijks valt te overtreffen in het action-platformer-genre. FR
Team Cherry
Alle moderne platforms
Het is hét feelgoodverhaal van gamejaar 2025. De kleine Franse studio Sandfall Interactive maakte een zingevende game over omgaan met het naderende einde. Ze deed dat met beperkte middelen maar ook zo veel pure gamersliefde, dat Clair Obscur: Expedition 33 nu de eindejaarslijsten domineert. En dat voor een game die het aloude en een tikje nerderige genre van het ‘turn-based’ rollenspel volgt.
De gevechten van een kleine vriendenclub, tegen weergaloos mooie vijanden, zijn als een strategisch puzzelspel: ga slim om met jouw aanvallen en probeer die van je tegenstander te ontwijken. Maar wat een emotioneel en menselijk verhaal ontvouwt zich intussen en wat gaan de personages aan je hart kleven. Bij de aftiteling staan de tranen in je ogen. RvG
Sandfall Interactive
PlayStation 5, Xbox Series X|S, pc
Een wereld waar niemand over vergunningen zeikt als je je rijdende winkel op het parkeerterrein zet van de lokale supermarkt, waar de belastingdienst permanent op vakantie is en waar ontlezing nog geen betekenis heeft. Tiny Bookshop is een managementgame zonder gierende prestatiedruk, voor de literatuurliefhebber die onder de dekens fantaseert over een boekwinkeltje.
Waar vrijwel alle managementspellen je reptielenbrein hypnotiseren met geluidjes en stickers – tot je je twee weken later verwilderd afvraagt welk jaar het is – kriebelt na een uurtje tinybookshoppen vooral de behoefte een boek te gaan lezen. In deze barre beeldschermtijden mag daar best voor worden geapplaudisseerd. SH
Neoludic Games
Nintendo Switch, pc, Mac, Linux
In de wereld van onlineshooters maken al te lang dezelfde namen de dienst uit: Fortnite, Battlefield, Call of Duty. Uit het niets was daar dit jaar Arc Raiders, waarin spelers in de restanten van een door moordlustige robots overlopen wereld zoeken naar spullen om de beschaving te herbouwen.
Niet de robots maar andere spelers blijken het grootste gevaar: je weet nooit of die speler aan de andere kant van de barricade jou door je kop wil knallen om jouw uitrusting te kunnen stelen. Zo ontstaan echte gespannen situaties, waarbij je vaak meer hebt aan je microfoon dan aan je mitrailleur. FR
Embark Studios
PlayStation 5, pc, Xbox Series X
Het is misschien een vreemde stelling, maar we durven hem aan. Death Stranding 2: On the Beach is een ‘cozy game’. Je kunt het hele verhaal en alle hoofdmissies best overslaan en je meteen als de gepensioneerde koerier Sam storten in de rustgevende wereld van de pakketbezorging, net zoals je plantjes kweekt op je boerderij in Stardew Valley. Inderdaad: gewoon, gezellig.
Stap op je driewieler en doorkruis apocalyptische landschappen. Lever een stapel cd’s af bij die kluizenaarsachtige producer, die op een onmogelijk hoge berg woont. Neem van hem een doos medicijnen aan, die je moet bezorgen bij de dierenopvang, 30 kilometer verderop. Zet er de geweldige soundtrack bij aan en verlies je in alledaagsheid, die toch overweldigend mooi is. RvG
Kojima Productions
PlayStation 5
Zomaar glipte Ghost of Yotei er bij de recensenten doorheen, niet in de laatste plaats omdat uw Volkskrant-perfectionisten er zo’n 60 uur druk mee waren. Bij games van deze grootte gaat het doorklieven van vijand numero 1782 zoetjesaan vervelen, maar niet bij Ghost of Yotei.
Met een gigantisch arsenaal aan wapens en een ongekend soepel besturingssysteem dat je uitdaagt die allemaal eens grondig uit te proberen, is het afhakken van elke nieuwe ledemaat een feestje. Visualiseer dit geheel in een spektakel van adembenemende Japanse vergezichten, met personages die ook nog Japans spreken (en Engels ondertiteld zijn), en u begrijpt: daar is het goed toeven. SH
Sucker Punch Productions
PlayStation 5
Een spel dat excelleert door absurditeit. Dat zit in het gegeven van het spel: Jason, een echte loser, wordt zonder verklaring uit de kelder van zijn ouders naar een wandelpark geteleporteerd. En het zit in de tussenfilmpjes met geïmproviseerde dialogen tussen naakte paardmannen.
Ook is het spel absurd door de moeilijkheidsgraad: je bestuurt de benen van Jason, wat van lopen een enorme uitdaging maakt, en moet steile bergen en glibberige rotswanden bestijgen. Dat is, welbeschouwd, nagenoeg onmogelijk, en dat is ook de bedoeling: een van de makers is de beroemde/beruchte ontwerper Bennett Foddy, die met zijn games mensen wil confronteren met frustratie. Volgens Foddy leidt dat tot ‘echte zelfkennis’. FR
Gabe Cuzzillo, Maxi Boch, Bennett Foddy
PlayStation 5, pc
Niets moeten. Alleen maar iets mogen en opgaan in het moment. In Sword of the Sea stap je als een anonieme ridder op je zwaard, dat ook dient als surfplank. Je glijdt door psychedelische landschappen, van zandduinen tot besneeuwde bergen, woest groene jungles en oceanen die golven onder je board.
De perfectie van dit spel zit hem in de textuur van de omgeving en het gevoel van de controller. Je voelt het zand onder je schuren, door de signaaltjes die via de controller naar je handen gaan. De sneeuw glinstert en je vóélt het laagje ijs, als je naar beneden suist en je hoofd even helemaal leegloopt. RvG
Giant Squid
PlayStation 5, pc
Games waarin spelers lenig door een wereld springen en vliegen, zijn razend populair. Gaat het mis, dan val je in een ravijn, een poel lava of word je geplet tussen twee slingerende hamers. Dit soort taferelen voelt zo normaal, dat spelers zijn geconditioneerd om hun virtuele omgevingen te respecteren.
Dat verklaart mede waarom Donkey Kong Bananza zo lekker is: als reuzengorilla Donkey Kong kun je werkelijk de hele wereld aan gort slaan – weg is die conditionering. Misschien wel het knapste aan Bananza is dat Nintendo ook in deze digitale rage room zijn kindvriendelijke imago heeft weten te behouden. FR
Nintendo
Nintendo Switch 2
De Franse roleplayinggame Clair Obscur: Expedition 33 heeft de concurrentie verpletterd op de Game Awards, de Oscars van de game-industrie. Nog nooit won een game zó veel prijzen – al helemaal bijzonder omdat een relatief klein team Claire Obscur maakte.
Natuurlijk is niets zo subjectief als het etiket ‘het beste’. Maar van de 298 boeken die het afgelopen jaar door de boekenredactie werden besproken, zijn er een paar die zich stevig in hoofd en hart hebben genesteld. Welke tien waren de allerbeste van 2025?
Bijdehante debutanten, onverwacht poëtische romans. Veel oorlog, Gaza en klimaat, moeilijke mannen en afgeserveerde mannen: het was een onstuimig jaar in boeken, net als in echte wereld.
Source: Volkskrant