Rechtszaak Op het proces tegen de producenten van de Stint, kwamen donderdag nabestaanden en slachtoffers aan het woord. In 2018 vond een dodelijk ongeval plaats met de elektrische bolderkar die door een trein werd geschept. „Niet de veiligheid stond voorop, maar de innovatie.”
Geert-Jan en Carry Knoops, advocaten van de Stint-ondernemers Edwin Renzen en Peter Noorlander, dinsdag in de rechtbank in Den Bosch voor de eerste zitting in de strafzaak rond het Stint-ongeluk in Oss.
De moeder van Fleur zette donderdag een ingelijste foto van haar dochter op tafel in de rechtszaal. „Ik wil dat de verdachten goed naar Fleur kijken”, zei ze. Zelf keek de vrouw indringend naar Stint-ondernemers Edwin Renzen en Peter Noorlander, die rechts van haar zaten. Fleur, een zesjarig meisje dat „zo graag een prinses wilde zijn dat ze bij het verkleden zelfs haar broertje een prinsessenjurk aantrok”, was een van de dodelijke slachtoffers van een ongeluk met een Stint in Oss.
Op 20 september 2018 bleek de Stint, een elektrische bolderkar, vlak voor een spoorwegovergang niet meer te kunnen remmen, waarna die werd geschept door een trein. Vier kinderen kwamen om het leven. Een vijfde inzittende en de medewerker van de buitenschoolse opvang die de kar bestuurde, raakten zwaargewond.
De avond van het incident bezocht de moeder van Fleur haar dochter in het mortuarium. „Ik herkende haar niet eens, alleen aan haar handen en haar gelakte nageltjes. Haar golvende blonde haren, waar ze zo trots op was, waren helemaal weg.”
Na twee dagen vol jargon als de ‘nuldraad’, ‘terugkeerveer’ en ‘Machinerichtlijn’, ging het op dag drie van de strafzaak tegen de Stint-producenten over woede, onmacht en verdriet. Aan het woord kwamen nabestaanden en slachtoffers van het Sint-ongeluk van zeven jaar geleden.
De zaak draait niet om het fatale incident, maar om de bredere vraag of Renzen en Noorlander een, in de woorden van het Openbaar Ministerie, „schadelijk product” op de markt hadden gebracht en of ze valsheid in geschrifte hebben gepleegd. Woensdag gaf Noorlander toe dat hij op de dag van het ongeluk de handleiding van de Stint had aangepast, voordat hij die naar het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat had gestuurd. Noorlander verwijderde de passage waarin stond dat de Stint aan Europese veiligheidsrichtlijnen voldeed. Want daarop was de kar niet getest.
De ouders verweten de Stint-ondernemers „ondoordachte beslissingen” die de veiligheid niet ten goede kwamen. De moeder van Fleur noemde een noodstopknop, die eerst op de Stints zat, maar na een paar jaar er weer vanaf werd gehaald. „Niet de veiligheid stond voorop, maar de innovatie.”
Bovendien laken de nabestaanden en slachtoffers dat de Stint-producenten geen contact met hen zochten, of pas jaren na het ongeluk. „In de brief was onze achternaam verkeerd geschreven”, zei de moeder van Fleur donderdag.
Een andere aanwezige ouder verwees naar een mediaoptreden waarin Renzen zich afvroeg hoe hij aan zijn kinderen moest uitleggen dat zijn bedrijf failliet was. „Ik moest onze dochter uitleggen dat ze Kris nooit meer zou zien”, zei de vader van de vierjarige Kris. Tussen zijn tranen door noemde de vader de Stint-producenten „pitbulls die enkel hun eigenbelang nastreven”.
De moeder van de achtjarige Dana en de vierjarige Liva richtte zich tot de verdachten. „Door jullie nalatigheid zijn mijn dochters overleden, mijn leven stortte in”, zei ze. Even daarvoor had haar man verteld hoe zijn dag was begonnen („naar de bouw”) en geëindigd („twee overlijdensaktes tekenen, dat hoort een vader niet te doen”).
In de rechtszaal zat de vader naast zijn oudste dochter. In 2018 was zij elf. Ze zat ook in de Stint en raakte zwaargewond. Nu aaide ze haar vader zachtjes over zijn rug als hij het moeilijk kreeg. Zelf vertelde de dochter dat ze enkele dagen voor het ongeluk ook al in een Stint zat die stilviel op het spoor. „Gelukkig kwam er toen geen trein aan. Waarom hebben jullie keer op keer niet geluisterd en die Stints niet teruggehaald?” De dochter hoeft „geen sorry en medeleven”. Dat is „too little, too late”.
De medewerker van het kinderdagverblijf die de Stint bestuurde, zat ook in de rechtszaal. Een ouder noemde haar een „heldin”, ze had geprobeerd het ongeluk te voorkomen. De vrouw, die nooit eerder in de openbaarheid trad, liet haar advocaat een verklaring voorlezen. „Van het ene op het andere moment kon ik de Stint met geen mogelijkheid meer tot stilstand brengen. Het geluid van dat moment is een onuitwisbare herinnering.” Tegen de Stint-ondernemers zei ze: „Jullie hebben de Stint bedacht, gepromoot en op de markt gebracht. Ik vind het heel erg, want die was niet in orde.”
Na alle verklaringen keek de rechter bedachtzaam de zaal rond. „Deze woorden hebben een enorme indruk gemaakt”, concludeerde hij. Dat gold ook voor de Stint-producenten. „Ontzettend veel medeleven”, zei Renzen stil. „Ik ben me altijd bewust geweest van het leed en verdriet”, aldus Noorlander.
Beide mannen liepen de zaal uit met een A4-papier in hun handen. Dat hadden ze van de vader van Kris gekregen, er stond een grote portretfoto op van zijn overleden zoon.
Maandag gaat de zaak verder, dan komt het OM met een strafeis.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Economieredacteuren nemen je mee in de discussies die zij op de redactie voeren over actuele ontwikkelingen
Source: NRC