De kruin, daar begint het bij de meeste mannen. Vaak in combinatie met de inham. Geleidelijk, als een zwijgend leger, rukt het onheil op, vooral na het vijftigste levensjaar. Kaalheid – een vorm van naaktheid die niemand wil.
Bij vrouwen kan het haar dunner worden, maar bij mannen is eerder sprake van totale uitval. Zolang het tot de inham beperkt blijft, is er nog niet zoveel aan de hand. Een licht wijkende haargrens, ach, niemand die het opvalt. Maar intussen kan er op je kruin een kaalslag begonnen zijn die zich lange tijd aan je waarneming heeft onttrokken. Want wie is regelmatig met een spiegel in de weer om de achterkant van zijn hoofd te inspecteren?
Ik niet. En dus was het een vervelende verrassing toen de kapper na de knipbeurt iets deed wat hij zelden doet: hij kroop met een handspiegel achter mij om te tonen dat hij zijn arbeid naar behoren had verricht.
Ik zag vooral bleke huid die door dun haar schemerde. „Jeetje”, zei ik ontgoocheld, „dat liegt er niet om”. „Er is nog genoeg over”, troostte hij, „en je moet maar denken: je bent niet de eerste.”
Nu begreep ik waarom de knipbeurten steeds korter duurden, wat overigens geen verschil maakte voor het tarief. Het wachten was op het moment dat nog maar enkele sprieten moeizaam standhielden op de schedel en de kapper plagerig zou vragen: „Lang of kort?”
Het hoorde weliswaar enigszins bij mijn leeftijd, maar toch dacht ik met onvermijdelijke jaloezie aan oudere mannen die een volle haardos hadden gehouden. Ruud Lubbers vroeger, hoogleraar Wim Voermans, die er bijna zichtbaar trots op is, nu.
Ik sprak er met een vriend over, die nog jong genoeg is om in oplossingen te denken, niet in nederlagen. „Er is best wat aan te doen”, riep hij, „heb je Davy Klaassen gezien?” Davy Klaassen is een Ajax-voetballer, die zijn beste tijd heeft gehad, net als ik, en die jarenlang met glimmend-kale schedel op de voetbalvelden rondliep, maar plotseling met een uitbundige haardos aan een nieuw seizoen begon. En, in tegenstelling tot Ajax, bleef zijn kuif moedig overeind staan.
„Die heeft een haartransplantatie ondergaan”, zei ik. „Dat is een hele moeizame worsteling. Mij niet gezien.” „Niet zo somber”, zei hij, „er zijn ook andere mogelijkheden. Er is een lotion met goede resultaten.” Hij zocht de naam voor me op: Minoxidil.
Thuis speurde ik online uiterst sceptisch naar nadere gegevens. Een lotion tegen kaalheid? Het klonk naar kwakzalverij. Maar tot mijn grote verbazing viel het mee, en ik moet er dan ook meteen aan toevoegen dat dit stukje niet door Minoxidil betaald wordt, al sluit ik helemaal niet uit dat ze uit dankbaarheid toch stiekem een miljoentje naar mijn rekening overmaken – ik zal doen alsof ik niets heb gemerkt.
Ook dermatologen bevestigen dat Minoxidil een werkzaam middel is. Het zorgt voor doorbloeding van de haarzakjes, begreep ik. Je moet het wel elke dag aanbrengen, je hele leven lang, en het kan lastige bijwerkingen hebben, zoals jeuk en hoofdpijn. Het werkt helaas vooral bij mensen onder de veertig.
„Ik ben er te oud voor”, zei ik tegen mijn vriend. „En elke dag hoofdpijn – ik moet er niet aan denken.”
Wel zal ik mijn kapper vragen die spiegel voortaan achterwege te laten.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC