Claire Danes en Matthew Rhys zijn aan elkaar gewaagd in The Beast in Me, maar de thrillerserie kan niet helemaal ontkomen aan de clichés van het genre.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
De twee hoofdrolspelers van de achtdelige thriller The Beast in Me speelden eerder in twee van de beste series uit het streamingtijdperk. Matthew Rhys was naast Keri Russell een Russische spion in het Amerika van Ronald Reagan in The Americans (2013-2018). En Claire Danes was een steeds verder doordraaiende geheim agent in Homeland (2011-2020).
Twee heel verschillende series, maar op hun best meesterwerken over moderne paranoia. Het kostte geen moeite om afleveringen uit The Americans en Homeland te selecteren voor onze lijst met de zestig beste serie-afleveringen van deze eeuw. The Beast in Me is onderhoudend genoeg, met dank aan de twee formidabele hoofdrolspelers, maar zou nooit in een dergelijke lijst terechtkomen.
Daarvoor is het een te generieke thriller, geheel opgetrokken uit betekenisvolle flashbacks en eerlijk gezegd behoorlijk afgezaagde cliffhangers. In die zin doet het vooral sterk denken aan moderne thrillers als The Undoing, of eigenlijk elke serie waarin Nicole Kidman ongelukkig ronddwaalt in kostbaar onroerend goed.
The Beast in Me is daarmee, minus Kidman, een typische Netflixserie van het moment. Een stel steracteurs die je echt niet in de steek laten, in een script dat grotendeels opgetrokken is uit thrillerplatitudes. Het is een genre dat binnen Netflix zelf wordt aangeduid als de ‘gourmet cheeseburger’. Helemaal niets mis mee, maar het doet toch ook verlangen naar het kennelijk voorbije tijdperk van langlopende series met complexe personages en verrassende verhaallijnen.
In The Beast in Me speelt Danes de ooit succesvolle auteur Aggie Wiggs, die vastzit in haar volgende boek. Ze is gescheiden van haar vrouw en in permanente rouw over de dood van hun zoontje bij een verkeersongeluk.
Op een dag krijgt ze een nieuwe buurman, de beruchte vastgoedtycoon Nile Jarvis (Rhys), die de gewoonte heeft om zijn naam op al zijn projecten te plakken. Zoek zelf de actuele parallellen. Daarnaast is zijn eerste echtgenoot verdwenen en heeft hij beschuldigingen van moord aan zijn adres nooit van zich af kunnen schudden.
The Beast in Me is op zijn best in de scènes met beide acteurs, met Danes op het haar bekende terrein van de bijna-zenuwinzinking en Rhys als een kwaadaardige, manipulatieve figuur, die op de achtergrond ook nog een strijd met zijn steenrijke vader (Jonathan Banks) aan het uitvechten is. Als u dacht dat Rhys dit niet in zich had, dan is het goed om de aflevering ‘American Bitch’ uit de serie Girls nog maar eens terug te zien (ook opgenomen in de lijst met de zestig beste serie-afleveringen van de eeuw).
Het lot van de buren raakt verstrengeld als schrijfster Aggie denkt dat een boek over haar intrigerende buurman een beter idee is dan een boek over opperrechter Ruth Bader Ginsburg, waarmee ze al jaren niet opschiet. ‘Boring!’, roept Nile al in hun eerste gesprek.
Er vallen doden, er is een geobsedeerde FBI-man en het is in alle toonaarden duidelijk dat de superrijken over lijken en corrupte politici gaan. Er zijn natuurlijk van die typische thrillertwists, maar er is maar weinig dat je van de stoel laat vallen. De acht afleveringen worden ondertussen aardig aangelengd met een overdadig gebruik aan flashbacks.
Maar goed, veel wordt goedgemaakt als de acteurs tegenover elkaar zitten en de teugels loslaten.
★★★☆☆
Thriller
Achtdelige serie van Gabe Rotter
Met Claire Danes, Matthew Rhys, Brittany Snow
Te zien op Netflix.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant