Jeugdfilms Rond Kerstmis is het aanbod jeugd- en familiefilms van oudsher groot. Dit jaar is het aanbod opmerkelijk sterk, met Disney’s ‘Zootropolis 2’ maar vooral ook onafhankelijke Europese producties.
Zootropolis 2
Zootropolis 2. Regie: Jared Bush, Byron Howard. 106 minuten. Vanaf 6 jaar. Te zien vanaf: 26 november.
Alweer tien jaar geleden verraste Disney met het antiracistische Zootropolis, over een dierenutopie waar roof- en prooidieren min of meer vredig samenleven. Het was ook een buddymovie over konijn Judy Hopps die met een snelgebekte vos een zaak moet oplossen.
Het nieuwe deel is nog steeds leuk, alweer een eindeloze buiteling van achtervolgingen, en daardoor een beetje te veel meer van hetzelfde. Het duo is nu officieel in dienst bij de politie en neemt het op tegen een (vermeend) complot van reptielen. Daarbij krijgen ze hulp (of tegenwerking) van een kobaltblauwe slang. Dat de politieke verwijzingen aanslaan blijkt wel uit de recordbrekende kaartverkoop sinds de film eind november wereldwijd in première ging.
Bluey in de bios. Regie: Joe Brumm, Richard Jeffery. 55 minuten. Alle leeftijden. Te zien vanaf: 10 december.
Bluey in de bios: Keukenpret is een beetje een smokkelfilm, want hij bestaat uit acht afleveringen van de Australische peuterserie die ook op Disney+ te zien is. Centraal staat een hondenfamilie van blauwe en rode Australische Cattle Dogs, een daar veel voorkomende herdershond, die gezellig gedomesticeerd in een buitenwijk in Queensland wonen en barbecueën en loempia’s halen bij de afhaalchinees.
Unique selling point van de serie is dat puppykinderen Bluey en haar zusje Bingo in kleine slapstickplotjes kwispelend de draak steken met hun vermoeide ouders, en de film met genderrollen. Vader kookt en moeder werkt, en in de beste afleveringen wordt vader gedwongen om mee te gaan in de ongebreidelde fantasiewereld van de puppy’s. Ook volwassen honden horen te spelen.
Amélie et la métaphysique des tubes. Regie: Maïlys Vallade, Liane-Cho Han. 78 minuten. Vanaf 6 jaar. Te zien vanaf: 25 december.
Nadat de onafhankelijk geproduceerde Letse film Flow (over een kat die samen met haar dierenvrienden de klimaatcrisis moet zien te overleven) vorig jaar vanuit Cannes een zegetocht was begonnen die bij de Oscars eindigde, keek het Franse festival dit jaar voor het eerst serieus naar animatie. Twee titels sprongen eruit: Amélie et la métaphysique des tubes en Arco.
Net als Flow lijken ze sterk beïnvloed door de levendige, handgetekende 2D-animaties van grootmeester Hayao Miyazaki, die het in de (Europese) bioscopen voorlopig lijken te hebben gewonnen van de luidruchtige, digitale 3D-geanimeerde Disney-films. In het geval van het oogverblindende en betoverende Amélie is die stijlhommage bovendien relevant: de semi-autobiografische novelle van de Belgische schrijfster Amélie Nothomb speelt zich in het Japanse Kobe af.
In heldere pastels met dromerige achtergronden volgen we de belevenissen van een driejarige expat brat met betoverende groene ogen en een hoofd vol vragen. Zonder veel uitleg sluit de film aan bij het Shinto-geloof dat kinderen rond de leeftijd van drie jaar een overgang beleven van hun goddelijke staat naar een meer menselijke. De kleine Amélie reflecteert in geestige voice-overs op haar mini coming-of-age.
Daar is verder niks heiligs aan. Amélie is hyperactief en nieuwsgierig, haalt kattenkwaad uit alsof er een duiveltje in haar is geslopen en verrast dan weer met haar filosofische bespiegelingen. Als ouder moet je dus wellicht bereid zijn om na afloop met je kroost in gesprek te gaan over kwesties als: „Na hoeveel zwaluwen kun je geloven dat de lente terugkeert?” En ze kalmeren na de bijna-doodervaring die Amélie heeft als ze eerst in zee en dan in een vijver vol koikarpers bijna verdrinkt.
Arco. Regie: Ugo Bienvenue. 89 minuten. Vanaf 9 jaar. Te zien vanaf: 3 december.
Als niet Amélie het tot de Oscars schopt, dan toch zeker Arco, een retro-futurische mix van E.T. en Back to the Future over het jongetje Arco dat vanuit een verre toekomst terug in de tijd reist omdat hij zo graag dinosauriërs wil zien. Hij strandt echter in onze eigen nabije toekomst waarin de aarde geteisterd wordt door wervelstormen en bosbranden en het meisje Iris en haar broertje worden opgevoed door een huisrobot omdat hun ouders slavenarbeid verrichten in robotfabrieken.
Samen verzinnen ze een list om Arco weer terug bij zijn ouders te krijgen, maar niet nadat hij Iris de bouwtekeningen heeft gegeven voor een schonere toekomst. Ook hier zijn de geest van Miyazaki en de filosofie van het solarpunkfuturisme (scifi met een groene en gelijkwaardige toekomst zonder tussenkomst van technologie) nooit ver weg. De regenboogcape waarmee Arco en zijn tijdgenoten door de sterrenstelsels vliegen, staat symbool voor het gevoel van hoop dat de film wil geven.
Mary Anning. Regie: Marcel Barelli. 72 minuten. Alle leeftijden. Te zien vanaf: 19 december.
De schreeuwerige nasynchronisatie maakt de Zwitserse animatiefilm Mary Anning soms wat cartoonesker dan de bedoeling is. Deze biopic over paleontoloog Mary Anning – in 2020 door Kate Winslet vertolkt in de biopic Ammonite – als twaalfjarig meisje dat aan het begin van de negentiende eeuw maritieme fossielen vond aan de Engelse zuidkust, is namelijk lekker rebels.
Dat blijkt alleen al uit de soundtrack met muziek van de indiepunkband Edam Edam van striptekenaar Shyle Zalewski. En verder vooral uit de manier waarop Mary het aan de stok krijgt met de dominee die beweert dat haar fossielen niet echt kunnen zijn, omdat dan het scheppingsverhaal niet meer klopt. Zij is zelf een punkmeid avant la lettre. Regisseur Marcel Barelli is zelf amateurpaleontoloog, wat blijkt uit de talloze liefdevolle details en weetjes die als easter eggs in de film verstopt zitten.
Boets & ik. Regie: Yan Lanouette Turgeon. 92 minuten. Alle leeftijden. Te zien vanaf: 12 december. Nagesynchroniseerde live-actionfilm waarin boerenweesmeisje en haar ingedutte stadse oom nader tot elkaar komen.
Dieren vieren feest. Regie: Camille Alméras e.a. 68 minuten. Alle leeftijden. Te zien vanaf: 10 december.
Omnibusfilm van vijf verschillende regisseurs met geanimeerde kerstverhalen voor de allerkleinsten.
Juf Braaksel en de mysterieuze verdwijning. Regie: David Cocheret. 82 minuten. Alle leeftijden. Te zien vanaf: 10 december.
De kinderen in de klas van de gemene Juf Evi gaan op schoolkamp en moeten voorkomen dat een magische verrekijker in haar handen valt.
Mission Santa: Yoyo redt Kerst. Regie: Ricard Cussó, Damjan Mitrevski. 96 minuten. Vanaf 6 jaar. Te zien vanaf: 10 december.
Yoyo de kerstelf ontdekt tot zijn schrik dat de kerstman met pensioen is en het hele kerstcircus is geautomatiseerd. Dan gooit een hacker het systeem overhoop in deze vergezochte animatiefilm.
Heidi: De legende van de lynx. Regie: Tobias Schwarz. 80 minuten. Vanaf 6 jaar. Te zien vanaf: 17 december.
Animatiefilm over het meisje Heidi uit de bergen die een babylynx vindt.
Het geheim van de meesjes. Regie: Antoine Lanciaux. 77 minuten. Vanaf 6 jaar. Te zien vanaf: 17 december.
Lieflijk geanimeerd avontuur waarin een negenjarig meisje een familiegeheim ontdekt.
Spongebob op piratenpad. Regie: Derek Drymon. 89 minuten. vanaf 6 jaar. Te zien vanaf: 25 december.
Animatiefiguur Spongebob gaat achter de Vliegende Hollander aan.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC