Anime De halfvergeten cult-anime ‘Angel’s Egg’ uit Japan blijkt veertig jaar na dato een esthetisch en intellectueel prikkelende allegorie over een meisje, haar ei en een mystieke beschermer.
Beeld uit ‘Angel’s Egg’.
Angel’s Egg. Regie: Mamoru Oshii. Lengte: 72 min.
Een neerslachtig ogend meisje met lang wapperend haar verbergt een groot ei onder haar jurk. Ze dwaalt door een desolaat landschap en trekt door een verlaten, Europees aandoende stad. In de ruïnes vult ze haar waterfles bij barokke waterspuwers. Dan dendert er plotseling een slangachtig voertuig door de straten. Een jongeman stap er kalm af, een soort kruisboog in de vorm van een crucifix over zijn schouder. Vanaf dat moment volgt hij haar. Om haar en (vooral) haar ei te beschermen? Of heeft hij kwaad in de zin? Op haar terugkerende vraag „wie ben jij?” krijgt ze nooit antwoord.
Veertig jaar geleden zag Angel’s Egg van Mamoru Oshii het licht, een anime die hij maakte in samenwerking met illustrator Yoshitaka Amano. De raadselachtige cultfilm kwam indertijd nauwelijks uit de kosten, maar wordt nu in een gerestaureerde versie voor het eerst buiten Japan uitgebracht: een mooi eerbetoon aan de makers. Beiden braken later door met respectievelijk de cyborgklassieker Ghost in the Shell (1995) en het artwork voor de game Final Fantasy (1987-1994). Oshii gaf in interviews toe dat hij zelf niet precies wist waar zijn mysterieuze anime over ging. Als jongeman was hij geïnteresseerd in het christendom, Angel’s Egg zit dan ook vol bijbelse symboliek. Verbergen de zwachtels van de jongen zijn stigmata? Waarom vertelt hij het meisje het verhaal van Noachs Ark? Is de zondvloed al geweest?
Angel’s Egg is krachtvoer voor hongerige exegeten. De bijbelse dimensie is het exploreren waard, de fraaie muziek van componist Yoshihiro Kanno, vol hemelse koren, levert steunbewijs. Maar Angel’s Egg schreeuwt ook om jungiaanse droomanalyse en filosofische duiding. Een schaduwwereld à la de grot van Plato speelt een rol in de plot, met mannen die met harpoenen in de aanslag vergeefs jagen op vissen waarvan slechts de schaduwen sierlijk over een rij huizen glijden – sowieso een onvergetelijke surreële sequentie.
Hiermee komen we op een andere invalshoek, die van de esthetiek. Los van de inhoud kun je Angel’s Egg simpelweg ondergaan als opeenvolging van magnifieke beelden, een hallucinante trip van zeventig minuten. Je kunt daarnaast nog beargumenteren dat het een metafilm is over de essentie van animatie, met beelden die soms stilgezet worden, waarna ze weer leven ingeblazen krijgen. Vanuit deze optiek is Angel’s Egg een film over beweging, (spaarzaam) kleurgebruik en perspectief. Van wind door haren tot versteende engelenfossielen, en van monochrome beelden tot onheilszwangere rode luchten. Ongrijpbaar misschien, maar o zo schitterend.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC