is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Een zakenbankier, gespecialiseerd in fusies en overnamen, wordt bij de hemelpoort ontvangen door Petrus. De apostel zegt dat hij naar de hemel mag. De bankier opent de poort en ziet een inferno. Overal schreeuwen mensen van angst en pijn. Hij gooit de deur weer dicht en zegt tegen Petrus. ‘Dit is de verkeerde deur. Deze is naar de hel.’ Petrus kijkt hem aan: ‘Wist je het niet? We zijn gefuseerd.’
Uit vele onderzoeken is gebleken dat 70 tot 90 procent van alle fusies en overnamen mislukken. Er wordt geen extra waarde gecreëerd, maar juist waarde vernietigd. De belangrijkste oorzaken zijn culturele verschillen, omdat bedrijven uiteenlopende werkwijzen, waarden en communicatievormen hebben.
Ook de synergie-effecten worden overschat. Het idee is dat op de kosten kan worden bezuinigd door afdelingen samen te voegen en extra omzet kan worden behaald. Maar in de praktijk slaagt dat zelden. Daarnaast vallen vaak lijken uit de kast, zoals verborgen schulden en mogelijke aansprakelijkheidsclaims.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Een van de grootste flops was de fusie tussen onlinedienstverlener AOL en Time Warner (boeken, films, televisie en streaming) in 2000, waarmee 182 miljard dollar was gemoeid. Het moest een nieuwe informatiereus opleveren voor het digitale tijdperk. Maar het culturele verschil tussen de snelle internetjongens van AOL en de stroperige cultuur van de oude media leidde tot botsingen. Integratie lukte nauwelijks. Google ging er met de bal vandoor. In 2002 moest de onderneming al 99 miljard afschrijven op de goodwill van het nieuwe bedrijf. Tien jaar later werd de fusie ontbonden. De aandeelhouders waren 200 miljard dollar armer.
Nu wil streamingdienst Netflix 82 miljard dollar (70 miljard euro) betalen voor Warner Bros., een van de onderdelen van het toenmalige Time Warner. Het dreigt een volgend fiasco te worden. Op Wall Street ging de koers van Netflix meteen onderuit.
Niemand weet wat Netflix met de oude meuk (Harry Potter-reeks, The Lord of the Rings-trio en stokoude klassiekers als Casablanca met Humphrey Bogart en Ingrid Bergman en Citizen Kane met Orson Welles) zou aan zou moeten. Netflix denkt abonnees meer te kunnen bieden, waardoor de tarieven omhoog kunnen. Daarnaast krijgt Warner Bros. de streamingsdienst HBO (125 miljoen abonnees), waardoor het totaal aantal abonnees op 450 miljoen wereldwijd zou komen. Netflix – nu al wereldwijd marktleider – zou daarmee mondiaal dominant worden.
Er is achttien maanden uitgetrokken om de overname te voltooien. Maar het pad daarnaartoe ligt bezaaid met obstakels. Warner Bros. moet eerst enkele onderdelen zoals televisiezenders CNN en Discovery verkopen. Daarnaast is er al een tegenbod van Paramount, liggen de mededingingsautoriteiten mogelijk dwars, vindt de Amerikaanse president Donald Trump het ongewenst, zijn regisseurs en scenaristen tegen, en is het verdienmodel op zijn zachtst gezegd wankel. Alleen heeft Netflix als part of the deal de aandeelhouders van Warner Bros. 7 miljard toegezegd als het niet door zou gaan.
Ook blijven miljarden hangen aan de strijkstok van vennootschapsjuristen, pr-bedrijven, consultants en zakenbankiers die de transactie hebben bedacht. Mocht de overname voor de poorten van de hel worden weggesleept, dan verkeren die tenminste in hemelse sferen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant