Onder de leiding van Gianni Infantino speelt de Fifa een steeds politiekere rol. Dat werd vrijdag nog eens onderstreept door de uitreiking van een Fifa-vredesprijs aan Donald Trump. Wat is hier aan de hand? Drie vragen.
is verslaggever van de Volkskrant.
Waarom vond Gianni Infantino dat er behoefte is aan een Fifa-vredesprijs?
In zijn ogen is voetbal de beste remedie tegen oorlog en geweld. Dat er als gevolg van rellen rond voetbalwedstrijden geregeld dodelijke slachtoffers vallen, laat Infantino daarbij voor het gemak buiten beschouwing. Het WK voetbal, georganiseerd door Fifa, is volgens de directeur een ‘uniek platform van eenheid en vrede over de hele wereld’.
Infantino vindt het naar eigen zeggen van belang om in een ‘steeds onrustiger en verdeelder wordende wereld’ jaarlijks stil te staan bij de mensen die ‘hard werken om conflicten te beëindigen’, vandaar dat er een vredesprijs in het leven werd geroepen. Terwijl Trump drie dagen voor de uitreiking Somalische immigranten nog ‘vuilnis’ had genoemd, was er volgens Infantino niemand die de vredesprijs meer verdiende dan hij. Vriend en vijand zijn het er wel over eens dat de Fifa-voorzitter de prijs vooral in het leven heeft geroepen om verder in het gevlij te komen bij de Amerikaanse president.
Houdt de Fifa-voorzitter zich vaker met politiek bezig?
Nou en of. Hoewel Infantino in 2018 nog beweerde dat wat hem betreft ‘politiek weg zou moeten blijven van voetbal en voetbal weg van politiek’, komt daar in de praktijk weinig van terecht. Zo is hij dikke maatjes met de Russische president Vladimir Poetin, die de goede relaties in 2019 bekroonde met een speciale Russische vriendschapsmedaille. Ook na de inval in Oekraïne heeft Infantino zich nooit van Rusland gedistantieerd.
Andere omstreden vrienden zijn de emir van Qatar en de Saoedische kroonprins Mohammed Bin Salman. Onder Infantino’s leiding werd het WK van 2034 onder opmerkelijke omstandigheden toegewezen aan Saoedi-Arabië, een van de meest onvrije landen ter wereld. Zo zal Fifa na de WK-toernooien in Rusland en Qatar dus wederom meewerken aan een staaltje ‘sportswashing’ die het imago moet opkrikken van de oliestaat, waar onder anderen homoseksuelen, mensenrechtenactivisten en vrijzinnige vrouwen hun leven niet zeker zijn.
Afgelopen voorjaar arriveerde Infantino uren te laat op een congres van voetbalbonzen in Paraguay, als gevolg van een tour met Donald Trump door het Midden-Oosten. Een aantal Uefa-afgevaardigden verliet daarop het congres uit protest tegen het gedrag van Infantino, die alleen bezig zou zijn met zijn ‘politieke privébelangen’. In oktober dook Infantino tot ieders verbazing ook op tussen de wereldleiders die bijeengekomen waren voor de Gaza-top in Egypte.
Wat heeft Infantino sinds zijn aantreden in 2016 bereikt met de Fifa?
Volgens veel voetballiefhebbers weinig goeds. Omstreden zijn onder meer het besluit om het aantal deelnemers aan het WK uit te breiden van 32 naar 48 landen – wat bij de Fifa meer geld in het laatje brengt – en de hoge ticketprijzen voor het WK komende zomer in Mexico en de VS.
De criticasters menen dat onder Infantino’s leiding het belang van de sport naar de achtergrond is verdwenen en politieke belangen en het grote geld definitief de overhand hebben gekregen. ‘Infantino’s erfenis zal deels zijn dat hij het WK naar de ondergang heeft gebracht’, voorspelde een sportjournalist van Forbes twee jaar geleden al. Een andere verslaggever noemde Infantino ‘een van de grootste schurken’ die de Fifa ooit heeft gekend.
De Zwitserse hoogleraar criminologie Mark Pieth, die de Fifa de afgelopen vijftien jaar volgde, zei afgelopen week tegen internetplatform Play the Game dat de Fifa in theorie een beter mensenrechtenbeleid heeft dan tien jaar geleden, al is dat volgens hem ‘een papieren tijger die wordt aangestuurd door mensen die zich aan de zijde scharen van autocraten en dictators om zichzelf zo snel mogelijk te verrijken’.
Volgens Pieth is zijn landgenoot Infantino wat dat betreft een klasse apart. ‘Infantino kopieert de autocraten met wie hij optrekt. Hij is dol op Trump, hij wordt alleen gedreven door macht en geld, en hij heeft geen behoefte aan democratie binnen de Fifa.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant